तद् उग्रशासनं भर्तुर् विज्ञाय हरिपुंगवाः । (१।१)

शलभा इव संछाद्य मेदिनीं सम्प्रतस्थिरे ॥ (१।२)

रामः प्रस्रवणे तस्मिन् न्यवसत् सहलक्ष्मणः । (२।१)

प्रतीक्षमाणस् तं मासं यः सीताधिगमे कृतः ॥ (२।२)

उत्तरां तु दिशं रम्यां गिरिराजसमावृताम् । (३।१)

प्रतस्थे सहसा वीरो हरिः शतबलिस् तदा ॥ (३।२)

पूर्वां दिशं प्रति ययौ विनतो हरियूथपः ॥ (४।१)

ताराङ्गदादिसहितः प्लवगः पवनात्मजः । (५।१)

अगस्त्यचरिताम् आशां दक्षिणां हरियूथपः ॥ (५।२)

पश्चिमां तु दिशं घोरां सुषेणः प्लवगेश्वरः । (६।१)

प्रतस्थे हरिशार्दूलो भृशं वरुणपालिताम् ॥ (६।२)

ततः सर्वा दिशो राजा चोदयित्वा यथातथम् । (७।१)

कपिसेनापतीन् मुख्यान् मुमोद सुखितः सुखम् ॥ (७।२)

एवं संचोदिताः सर्वे राज्ञा वानरयूथपाः । (८।१)

स्वां स्वां दिशम् अभिप्रेत्य त्वरिताः सम्प्रतस्थिरे ॥ (८।२)

नदन्तश् चोन्नदन्तश् च गर्जन्तश् च प्लवंगमाः । (९।१)

क्ष्वेडन्तो धावमानाश् च ययुः प्लवगसत्तमाः । (९।२)

आनयिष्यामहे सीतां हनिष्यामश् च रावणम् ॥ (९।३)

अहम् एको हनिष्यामि प्राप्तं रावणम् आहवे । (१०।१)

ततश् चोन्मथ्य सहसा हरिष्ये जनकात्मजाम् ॥ (१०।२)

वेपमानं श्रमेणाद्य भवद्भिः स्थीयताम् इति । (११।१)

एक एवाहरिष्यामि पातालाद् अपि जानकीम् ॥ (११।२)

विधमिष्याम्य् अहं वृक्षान् दारयिष्याम्य् अहं गिरीन् । (१२।१)

धरणीं दारयिष्यामि क्षोभयिष्यामि सागरान् ॥ (१२।२)

अहं योजनसंख्यायाः प्लविता नात्र संशयः । (१३।१)

शतं योजनसंख्यायाः शतं समधिकं ह्य् अहम् ॥ (१३।२)

भूतले सागरे वापि शैलेषु च वनेषु च । (१४।१)

पातालस्यापि वा मध्ये न ममाछिद्यते गतिः ॥ (१४।२)

इत्य् एकैकं तदा तत्र वानरा बलदर्पिताः । (१५।१)

ऊचुश् च वचनं तस्मिन् हरिराजस्य संनिधौ ॥ (१५।२)