ततः प्रभाते विमले कृतकर्मा नराधिपः । (१।१)

विश्वामित्रं महात्मानम् आजुहाव सराघवम् ॥ (१।२)

तम् अर्चयित्वा धर्मात्मा शास्त्रदृष्टेन कर्मणा । (२।१)

राघवौ च महात्मानौ तदा वाक्यम् उवाच ह ॥ (२।२)

भगवन् स्वागतं ते ऽस्तु किं करोमि तवानघ । (३।१)

भवान् आज्ञापयतु माम् आज्ञाप्यो भवता ह्य् अहम् ॥ (३।२)

एवम् उक्तः स धर्मात्मा जनकेन महात्मना । (४।१)

प्रत्युवाच मुनिर् वीरं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ (४।२)

पुत्रौ दशरथस्येमौ क्षत्रियौ लोकविश्रुतौ । (५।१)

द्रष्टुकामौ धनुः श्रेष्ठं यद् एतत् त्वयि तिष्ठति ॥ (५।२)

एतद् दर्शय भद्रं ते कृतकामौ नृपात्मजौ । (६।१)

दर्शनाद् अस्य धनुषो यथेष्टं प्रतियास्यतः ॥ (६।२)

एवम् उक्तस् तु जनकः प्रत्युवाच महामुनिम् । (७।१)

श्रूयताम् अस्य धनुषो यद् अर्थम् इह तिष्ठति ॥ (७।२)

देवरात इति ख्यातो निमेः षष्ठो महीपतिः । (८।१)

न्यासो ऽयं तस्य भगवन् हस्ते दत्तो महात्मना ॥ (८।२)

दक्षयज्ञवधे पूर्वं धनुर् आयम्य वीर्यवान् । (९।१)

रुद्रस् तु त्रिदशान् रोषात् सलिलम् इदम् अब्रवीत् ॥ (९।२)

यस्माद् भागार्थिनो भागान् नाकल्पयत मे सुराः । (१०।१)

वराङ्गानि महार्हाणि धनुषा शातयामि वः ॥ (१०।२)

ततो विमनसः सर्वे देवा वै मुनिपुंगव । (११।१)

प्रसादयन्ति देवेशं तेषां प्रीतो ऽभवद् भवः ॥ (११।२)

प्रीतियुक्तः स सर्वेषां ददौ तेषां महात्मनाम् ॥ (१२।१)

तद् एतद् देवदेवस्य धनूरत्नं महात्मनः । (१३।१)

न्यासभूतं तदा न्यस्तम् अस्माकं पूर्वके विभो ॥ (१३।२)

अथ मे कृषतः क्षेत्रं लाङ्गलाद् उत्थिता मम । (१४।१)

क्षेत्रं शोधयता लब्ध्वा नाम्ना सीतेति विश्रुता ॥ (१४।२)

भूतलाद् उत्थिता सा तु व्यवर्धत ममात्मजा । (१५।१)

वीर्यशुल्केति मे कन्या स्थापितेयम् अयोनिजा ॥ (१५।२)

भूतलाद् उत्थितां तां तु वर्धमानां ममात्मजाम् । (१६।१)

वरयामासुर् आगम्य राजानो मुनिपुंगव ॥ (१६।२)

तेषां वरयतां कन्यां सर्वेषां पृथिवीक्षिताम् । (१७।१)

वीर्यशुल्केति भगवन् न ददामि सुताम् अहम् ॥ (१७।२)

ततः सर्वे नृपतयः समेत्य मुनिपुंगव । (१८।१)

मिथिलाम् अभ्युपागम्य वीर्यं जिज्ञासवस् तदा ॥ (१८।२)

तेषां जिज्ञासमानानां वीर्यं धनुर् उपाहृतम् । (१९।१)

न शेकुर् ग्रहणे तस्य धनुषस् तोलने ऽपि वा ॥ (१९।२)

तेषां वीर्यवतां वीर्यम् अल्पं ज्ञात्वा महामुने । (२०।१)

प्रत्याख्याता नृपतयस् तन् निबोध तपोधन ॥ (२०।२)

ततः परमकोपेन राजानो मुनिपुंगव । (२१।१)

अरुन्धन् मिथिलां सर्वे वीर्यसंदेहम् आगताः ॥ (२१।२)

आत्मानम् अवधूतं ते विज्ञाय मुनिपुंगव । (२२।१)

रोषेण महताविष्टाः पीडयन् मिथिलां पुरीम् ॥ (२२।२)

ततः संवत्सरे पूर्णे क्षयं यातानि सर्वशः । (२३।१)

साधनानि मुनिश्रेष्ठ ततो ऽहं भृशदुःखितः ॥ (२३।२)

ततो देवगणान् सर्वांस् तपसाहं प्रसादयम् । (२४।१)

ददुश् च परमप्रीताश् चतुरङ्गबलं सुराः ॥ (२४।२)

ततो भग्ना नृपतयो हन्यमाना दिशो ययुः । (२५।१)

अवीर्या वीर्यसंदिग्धाः सामात्याः पापकारिणः ॥ (२५।२)

तद् एतन् मुनिशार्दूल धनुः परमभास्वरम् । (२६।१)

रामलक्ष्मणयोश् चापि दर्शयिष्यामि सुव्रत ॥ (२६।२)

यद्य् अस्य धनुषो रामः कुर्याद् आरोपणं मुने । (२७।१)

सुताम् अयोनिजां सीतां दद्यां दाशरथेर् अहम् ॥ (२७।२)