ततः प्रस्थाप्य सुग्रीवस् तान् हरीन् दक्षिणां दिशम् । (१।१)

बुद्धिविक्रमसम्पन्नान् वायुवेगसमाञ्जवे ॥ (१।२)

अथाहूय महातेजाः सुषेणं नाम यूथपम् । (२।१)

तारायाः पितरं राजा श्वशुरं भीमविक्रमम् ॥ (२।२)

अब्रवीत् प्राञ्जलिर् वाक्यम् अभिगम्य प्रणम्य च । (३।१)

साहाय्यं कुरु रामस्य कृत्ये ऽस्मिन् समुपस्थिते ॥ (३।२)

वृतः शतसहस्रेण वानराणां तरस्विनाम् । (४।१)

अभिगच्छ दिशं सौम्य पश्चिमां वारुणीं प्रभो ॥ (४।२)

सुराष्ट्रान् सह वाह्लीकाञ् शूराभीरांस् तथैव च । (५।१)

स्फीताञ्जनपदान् रम्यान् विपुलानि पुराणि च ॥ (५।२)

पुंनागगहनं कुक्षिं बहुलोद्दालकाकुलम् । (६।१)

तथा केतकषण्डांश् च मार्गध्वं हरियूथपाः ॥ (६।२)

प्रत्यक् स्रोतोगमाश् चैव नद्यः शीतजलाः शिवाः । (७।१)

तापसानाम् अरण्यानि कान्तारा गिरयश् च ये ॥ (७।२)

गिरिजालावृतां दुर्गां मार्गित्वा पश्चिमां दिशम् । (८।१)

ततः पश्चिमम् आसाद्य समुद्रं द्रष्टुम् अर्हथ । (८।२)

तिमिनक्रायुतजलम् अक्षोभ्यम् अथ वानराः ॥ (८।३)

ततः केतकषण्डेषु तमालगहनेषु च । (९।१)

कपयो विहरिष्यन्ति नारिकेलवनेषु च ॥ (९।२)

तत्र सीतां च मार्गध्वं निलयं रावणस्य च । (१०।१)

मरीचिपत्तनं चैव रम्यं चैव जटीपुरम् ॥ (१०।२)

अवन्तीम् अङ्गलोपां च तथा चालक्षितं वनम् । (११।१)

राष्ट्राणि च विशालानि पत्तनानि ततस् ततः ॥ (११।२)

सिन्धुसागरयोश् चैव संगमे तत्र पर्वतः । (१२।१)

महान् हेमगिरिर् नाम शतशृङ्गो महाद्रुमः ॥ (१२।२)

तस्य प्रस्थेषु रम्येषु सिंहाः पक्षगमाः स्थिताः । (१३।१)

तिमिमत्स्यगजांश् चैव नीडान्य् आरोपयन्ति ते ॥ (१३।२)

तानि नीडानि सिंहानां गिरिशृङ्गगताश् च ये । (१४।१)

दृप्तास् तृप्ताश् च मातंगास् तोयदस्वननिःस्वनाः । (१४।२)

विचरन्ति विशाले ऽस्मिंस् तोयपूर्णे समन्ततः ॥ (१४।३)

तस्य शृङ्गं दिवस्पर्शं काञ्चनं चित्रपादपम् । (१५।१)

सर्वम् आशु विचेतव्यं कपिभिः कामरूपिभिः ॥ (१५।२)

कोटिं तत्र समुद्रे तु काञ्चनीं शतयोजनाम् । (१६।१)

दुर्दर्शां पारियात्रस्य गता द्रक्ष्यथ वानराः ॥ (१६।२)

कोट्यस् तत्र चतुर्विंशद् गन्धर्वाणां तरस्विनाम् । (१७।१)

वसन्त्य् अग्निनिकाशानां घोराणां कामरूपिणाम् ॥ (१७।२)

नात्यासादयितव्यास् ते वानरैर् भीमविक्रमैः । (१८।१)

नादेयं च फलं तस्माद् देशात् किंचित् प्लवंगमैः ॥ (१८।२)

दुरासदा हि ते वीराः सत्त्ववन्तो महाबलाः । (१९।१)

फलमूलानि ते तत्र रक्षन्ते भीमविक्रमाः ॥ (१९।२)

तत्र यत्नश् च कर्तव्यो मार्गितव्या च जानकी । (२०।१)

न हि तेभ्यो भयं किंचित् कपित्वम् अनुवर्तताम् ॥ (२०।२)

चतुर्भागे समुद्रस्य चक्रवान् नाम पर्वतः । (२१।१)

तत्र चक्रं सहस्रारं निर्मितं विश्वकर्मणा ॥ (२१।२)

तत्र पञ्चजनं हत्वा हयग्रीवं च दानवम् । (२२।१)

आजहार ततश् चक्रं शङ्खं च पुरुषोत्तमः ॥ (२२।२)

तस्य सानुषु चित्रेषु विशालासु गुहासु च । (२३।१)

रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस् ततस् ततः ॥ (२३।२)

योजनानि चतुःषष्टिर् वराहो नाम पर्वतः । (२४।१)

सुवर्णशृङ्गः सुश्रीमान् अगाधे वरुणालये ॥ (२४।२)

तत्र प्राग्ज्योतिषं नाम जातरूपमयं पुरम् । (२५।१)

यस्मिन् वस्ति दुष्टात्मा नरको नाम गुहासु च ॥ (२५।२)

तस्य सानुषु चित्रेषु विशालासु गुहासु च । (२६।१)

रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस् ततस् ततः ॥ (२६।२)

तम् अतिक्रम्य शैलेन्द्रं काञ्चनान्तरनिर्दरः । (२७।१)

पर्वतः सर्वसौवर्णो धाराप्रस्रवणायुतः ॥ (२७।२)

तं गजाश् च वराहाश् च सिंहा व्याघ्राश् च सर्वतः । (२८।१)

अभिगर्जन्ति सततं तेन शब्देन दर्पिताः ॥ (२८।२)

तस्मिन् हरिहयः श्रीमान् महेन्द्रः पाकशासनः । (२९।१)

अभिषिक्तः सुरै राजा मेघवान् नाम पर्वतः ॥ (२९।२)

तम् अतिक्रम्य शैलेन्द्रं महेन्द्रपरिपालितम् । (३०।१)

षष्टिं गिरिसहस्राणि काञ्चनानि गमिष्यथ ॥ (३०।२)

तरुणादित्यवर्णानि भ्राजमानानि सर्वतः । (३१।१)

जातरूपमयैर् वृक्षैः शोभितानि सुपुष्पितैः ॥ (३१।२)

तेषां मध्ये स्थितो राजा मेरुर् उत्तमपर्वतः । (३२।१)

आदित्येन प्रसन्नेन शैलो दत्तवरः पुरा ॥ (३२।२)

तेनैवम् उक्तः शैलेन्द्रः सर्व एव त्वदाश्रयाः । (३३।१)

मत्प्रसादाद् भविष्यन्ति दिवा रात्रौ च काञ्चनाः ॥ (३३।२)

त्वयि ये चापि वत्स्यन्ति देवगन्धर्वदानवाः । (३४।१)

ते भविष्यन्ति रक्ताश् च प्रभया काञ्चनप्रभाः ॥ (३४।२)

आदित्या वसवो रुद्रा मरुतश् च दिवौकसः । (३५।१)

आगम्य पश्चिमां संध्यां मेरुम् उत्तमपर्वतम् ॥ (३५।२)

आदित्यम् उपतिष्ठन्ति तैश् च सूर्यो ऽभिपूजितः । (३६।१)

अदृश्यः सर्वभूतानाम् अस्तं गच्छति पर्वतम् ॥ (३६।२)

योजनानां सहस्राणि दश तानि दिवाकरः । (३७।१)

मुहूर्तार्धेन तं शीघ्रम् अभियाति शिलोच्चयम् ॥ (३७।२)

शृङ्गे तस्य महद् दिव्यं भवनं सूर्यसंनिभम् । (३८।१)

प्रासादगुणसम्बाधं विहितं विश्वकर्मणा ॥ (३८।२)

शोभितं तरुभिश् चित्रैर् नानापक्षिसमाकुलैः । (३९।१)

निकेतं पाशहस्तस्य वरुणस्य महात्मनः ॥ (३९।२)

अन्तरा मेरुम् अस्तं च तालो दशशिरा महान् । (४०।१)

जातरूपमयः श्रीमान् भ्राजते चित्रवेदिकः ॥ (४०।२)

तेषु सर्वेषु दुर्गेषु सरःसु च सरित्सु च । (४१।१)

रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस् ततस् ततः ॥ (४१।२)

यत्र तिष्ठति धर्मात्मा तपसा स्वेन भावितः । (४२।१)

मेरुसावर्णिर् इत्य् एव ख्यातो वै ब्रह्मणा समः ॥ (४२।२)

प्रष्टव्यो मेरुसावर्णिर् महर्षिः सूर्यसंनिभः । (४३।१)

प्रणम्य शिरसा भूमौ प्रवृत्तिं मैथिलीं प्रति ॥ (४३।२)

एतावज् जीवलोकस्य भास्करो रजनीक्षये । (४४।१)

कृत्वा वितिमिरं सर्वम् अस्तं गच्छति पर्वतम् ॥ (४४।२)

एतावद् वानरैः शक्यं गन्तुं वानरपुंगवाः । (४५।१)

अभास्करम् अमर्यादं न जानीमस् ततः परम् ॥ (४५।२)

अधिगम्य तु वैदेहीं निलयं रावणस्य च । (४६।१)

अस्तं पर्वतम् आसाद्य पूर्णे मासे निवर्तत ॥ (४६।२)

ऊर्ध्वं मासान् न वस्तव्यं वसन् वध्यो भवेन् मम । (४७।१)

सहैव शूरो युष्माभिः श्वशुरो मे गमिष्यति ॥ (४७।२)

श्रोतव्यं सर्वम् एतस्य भवद्भिर् दिष्टकारिभिः । (४८।१)

गुरुर् एष महाबाहुः श्वशुरो मे महाबलः ॥ (४८।२)

भवन्तश् चापि विक्रान्ताः प्रमाणं सर्वकर्मसु । (४९।१)

प्रमाणम् एनं संस्थाप्य पश्यध्वं पश्चिमां दिशम् ॥ (४९।२)

दृष्टायां तु नरेन्द्रस्य पत्न्याम् अमिततेजसः । (५०।१)

कृतकृत्या भविष्यामः कृतस्य प्रतिकर्मणा ॥ (५०।२)

अतो ऽन्यद् अपि यत् किंचित् कार्यस्यास्य हितं भवेत् । (५१।१)

सम्प्रधार्य भवद्भिश् च देशकालार्थसंहितम् ॥ (५१।२)

ततः सुषेणप्रमुखाः प्लवंगमाः सुग्रीववाक्यं निपुणं निशम्य । (५२।१)

आमन्त्र्य सर्वे प्लवगाधिपं ते जग्मुर् दिशं तां वरुणाभिगुप्ताम् ॥ (५२।२)