स तां परिवृतां दीनां निरानन्दां तपस्विनीम् । (१।१)

साकारैर् मधुरैर् वाक्यैर् न्यदर्शयत रावणः ॥ (१।२)

मां दृष्ट्वा नागनासोरुगूहमाना स्तनोदरम् । (२।१)

अदर्शनम् इवात्मानं भयान्नेतुं त्वम् इच्छसि ॥ (२।२)

कामये त्वां विशालाक्षि बहु मन्यस्व मां प्रिये । (३।१)

सर्वाङ्गगुणसम्पन्ने सर्वलोकमनोहरे ॥ (३।२)

नेह केचिन् मनुष्या वा राक्षसाः कामरूपिणः । (४।१)

व्यपसर्पतु ते सीते भयं मत्तः समुत्थितम् ॥ (४।२)

स्वधर्मे रक्षसां भीरु सर्वथैष न संशयः । (५।१)

गमनं वा परस्त्रीणां हरणं सम्प्रमथ्य वा ॥ (५।२)

एवं चैतद् अकामां च न त्वां स्प्रक्ष्यामि मैथिलि । (६।१)

कामं कामः शरीरे मे यथाकामं प्रवर्तताम् ॥ (६।२)

देवि नेह भयं कार्यं मयि विश्वसिहि प्रिये । (७।१)

प्रणयस्व च तत्त्वेन मैवं भूः शोकलालसा ॥ (७।२)

एकवेणी धराशय्या ध्यानं मलिनम् अम्बरम् । (८।१)

अस्थाने ऽप्युपवासश्च नैतान्यौपयिकानि ते ॥ (८।२)

विचित्राणि च माल्यानि चन्दनान्यगरूणि च । (९।१)

विविधानि च वासांसि दिव्यान्याभरणानि च ॥ (९।२)

महार्हाणि च पानानि यानानि शयनानि च । (१०।१)

गीतं नृत्तं च वाद्यं च लभ मां प्राप्य मैथिलि ॥ (१०।२)

स्त्रीरत्नम् असि मैवं भूः कुरु गात्रेषु भूषणम् । (११।१)

मां प्राप्य तु कथं हि स्यास्त्वम् अनर्हा सुविग्रहे ॥ (११।२)

इदं ते चारुसंजातं यौवनं व्यतिवर्तते । (१२।१)

यद् अतीतं पुनर् नैति स्रोतः शीघ्रम् अपाम् इव ॥ (१२।२)

त्वां कृत्वोपरतो मन्ये रूपकर्ता स विश्वकृत् । (१३।१)

न हि रूपोपमा त्वन्या तवास्ति शुभदर्शने ॥ (१३।२)

त्वां समासाद्य वैदेहि रूपयौवनशालिनीम् । (१४।१)

कः पुमान् अतिवर्तेत साक्षाद् अपि पितामहः ॥ (१४।२)

यद् यत् पश्यामि ते गात्रं शीतांशुसदृशानने । (१५।१)

तस्मिंस्तस्मिन् पृथुश्रोणि चक्षुर् मम निबध्यते ॥ (१५।२)

भव मैथिलि भार्या मे मोहम् एनं विसर्जय । (१६।१)

बह्वीनाम् उत्तमस्त्रीणां ममाग्रमहिषी भव ॥ (१६।२)

लोकेभ्यो यानि रत्नानि सम्प्रमथ्याहृतानि मे । (१७।१)

तानि ते भीरु सर्वाणि राज्यं चैतद् अहं च ते ॥ (१७।२)

विजित्य पृथिवीं सर्वां नानानगरमालिनीम् । (१८।१)

जनकाय प्रदास्यामि तव हेतोर् विलासिनि ॥ (१८।२)

नेह पश्यामि लोके ऽन्यं यो मे प्रतिबलो भवेत् । (१९।१)

पश्य मे सुमहद् वीर्यम् अप्रतिद्वन्द्वम् आहवे ॥ (१९।२)

असकृत् संयुगे भग्ना मया विमृदितध्वजाः । (२०।१)

अशक्ताः प्रत्यनीकेषु स्थातुं मम सुरासुराः ॥ (२०।२)

इच्छ मां क्रियताम् अद्य प्रतिकर्म तवोत्तमम् । (२१।१)

सप्रभाण्यवसज्जन्तां तवाङ्गे भूषणानि च । (२१।२)

साधु पश्यामि ते रूपं संयुक्तं प्रतिकर्मणा ॥ (२१।३)

प्रतिकर्माभिसंयुक्ता दाक्षिण्येन वरानने । (२२।१)

भुङ्क्ष्व भोगान् यथाकामं पिब भीरु रमस्व च । (२२।२)

यथेष्टं च प्रयच्छ त्वं पृथिवीं वा धनानि च ॥ (२२।३)

ललस्व मयि विश्रब्धा धृष्टम् आज्ञापयस्व च । (२३।१)

मत्प्रभावाल् ललन्त्याश्च ललन्तां बान्धवास्तव ॥ (२३।२)

ऋद्धिं ममानुपश्य त्वं श्रियं भद्रे यशश्च मे । (२४।१)

किं करिष्यसि रामेण सुभगे चीरवाससा ॥ (२४।२)

निक्षिप्तविजयो रामो गतश्रीर् वनगोचरः । (२५।१)

व्रती स्थण्डिलशायी च शङ्के जीवति वा न वा ॥ (२५।२)

न हि वैदेहि रामस्त्वां द्रष्टुं वाप्युपलप्स्यते । (२६।१)

पुरो बलाकैर् असितैर् मेघैर् ज्योत्स्नाम् इवावृताम् ॥ (२६।२)

न चापि मम हस्तात् त्वां प्राप्तुम् अर्हति राघवः । (२७।१)

हिरण्यकशिपुः कीर्तिम् इन्द्रहस्तगताम् इव ॥ (२७।२)

चारुस्मिते चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि । (२८।१)

मनो हरसि मे भीरु सुपर्णः पन्नगं यथा ॥ (२८।२)

क्लिष्टकौशेयवसनां तन्वीम् अप्यनलंकृताम् । (२९।१)

तां दृष्ट्वा स्वेषु दारेषु रतिं नोपलभाम्यहम् ॥ (२९।२)

अन्तःपुरनिवासिन्यः स्त्रियः सर्वगुणान्विताः । (३०।१)

यावन्त्यो मम सर्वासाम् ऐश्वर्यं कुरु जानकि ॥ (३०।२)

मम ह्यसितकेशान्ते त्रैलोक्यप्रवराः स्त्रियः । (३१।१)

तास्त्वां परिचरिष्यन्ति श्रियम् अप्सरसो यथा ॥ (३१।२)

यानि वैश्रवणे सुभ्रु रत्नानि च धनानि च । (३२।१)

तानि लोकांश्च सुश्रोणि मां च भुङ्क्ष्व यथासुखम् ॥ (३२।२)

न रामस्तपसा देवि न बलेन न विक्रमैः । (३३।१)

न धनेन मया तुल्यस्तेजसा यशसापि वा ॥ (३३।२)

पिब विहर रमस्व भुङ्क्ष्व भोगान् धननिचयं प्रदिशामि मेदिनीं च । (३४।१)

मयि लल ललने यथासुखं त्वं त्वयि च समेत्य ललन्तु बान्धवास्ते ॥ (३४।२)

कुसुमिततरुजालसंततानि भ्रमरयुतानि समुद्रतीरजानि । (३५।१)

कनकविमलहारभूषिताङ्गी विहर मया सह भीरु काननानि ॥ (३५।२)