रावणग्रहणं तत् तु वायुग्रहणसंनिभम् । (१।१)

ऋषिः पुलस्त्यः शुश्राव कथितं दिवि दैवतैः ॥ (१।२)

ततः पुत्रसुतस्नेहात् कम्प्यमानो महाधृतिः । (२।१)

माहिष्मतीपतिं द्रष्टुम् आजगाम महान् ऋषिः ॥ (२।२)

स वायुमार्गम् आस्थाय वायुतुल्यगतिर् द्विजः । (३।१)

पुरीं माहिष्मतीं प्राप्तो मनःसंतापविक्रमः ॥ (३।२)

सो ऽमरावतिसंकाशां हृष्टपुष्टजनावृताम् । (४।१)

प्रविवेश पुरीं ब्रह्मा इन्द्रस्येवामरावतीम् ॥ (४।२)

पादचारम् इवादित्यं निष्पतन्तं सुदुर्दृशम् । (५।१)

ततस्ते प्रत्यभिज्ञाय अर्जुनाय न्यवेदयन् ॥ (५।२)

पुलस्त्य इति तं श्रुत्वा वचनं हैहयाधिपः । (६।१)

शिरस्यञ्जलिम् उद्धृत्य प्रत्युद्गच्छद् द्विजोत्तमम् ॥ (६।२)

पुरोहितो ऽस्य गृह्यार्घ्यं मधुपर्कं तथैव च । (७।१)

पुरस्तात् प्रययौ राज्ञ इन्द्रस्येव बृहस्पतिः ॥ (७।२)

ततस्तम् ऋषिम् आयान्तम् उद्यन्तम् इव भास्करम् । (८।१)

अर्जुनो दृश्य सम्प्राप्तं ववन्देन्द्र इवेश्वरम् ॥ (८।२)

स तस्य मधुपर्कं च पाद्यम् अर्घ्यं च दापयन् । (९।१)

पुलस्त्यम् आह राजेन्द्रो हर्षगद्गदया गिरा ॥ (९।२)

अद्येयम् अमरावत्या तुल्या माहिष्मती कृता । (१०।१)

अद्याहं तु द्विजेन्द्रेन्द्र यस्मात् पश्यामि दुर्दृशम् ॥ (१०।२)

अद्य मे कुशलं देव अद्य मे कुलम् उद्धृतम् । (११।१)

यत् ते देवगणैर् वन्द्यौ वन्दे ऽहं चरणाविमौ ॥ (११।२)

इदं राज्यम् इमे पुत्रा इमे दारा इमे वयम् । (१२।१)

ब्रह्मन् किं कुर्म किं कार्यम् आज्ञापयतु नो भवान् ॥ (१२।२)

तं धर्मे ऽग्निषु भृत्येषु शिवं पृष्ट्वाथ पार्थिवम् । (१३।१)

पुलस्त्योवाच राजानं हैहयानां तदार्जुनम् ॥ (१३।२)

राजेन्द्रामलपद्माक्षपूर्णचन्द्रनिभानन । (१४।१)

अतुलं ते बलं येन दशग्रीवस्त्वया जितः ॥ (१४।२)

भयाद् यस्यावतिष्ठेतां निष्पन्दौ सागरानिलौ । (१५।१)

सो ऽयम् अद्य त्वया बद्धः पौत्रो मे ऽतीवदुर्जयः ॥ (१५।२)

तत् पुत्रक यशः स्फीतं नाम विश्रावितं त्वया । (१६।१)

मद्वाक्याद् याच्यमानो ऽद्य मुञ्च वत्स दशाननम् ॥ (१६।२)

पुलस्त्याज्ञां स गृह्याथ अकिंचनवचो ऽर्जुनः । (१७।१)

मुमोच पार्थिवेन्द्रेन्द्रो राक्षसेन्द्रं प्रहृष्टवत् ॥ (१७।२)

स तं प्रमुक्त्वा त्रिदशारिम् अर्जुनः प्रपूज्य दिव्याभरणस्रगम्बरैः । (१८।१)

अहिंसकं सख्यम् उपेत्य साग्निकं प्रणम्य स ब्रह्मसुतं गृहं ययौ ॥ (१८।२)

पुलस्त्येनापि संगम्य राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् । (१९।१)

परिष्वङ्गकृतातिथ्यो लज्जमानो विसर्जितः ॥ (१९।२)

पितामहसुतश्चापि पुलस्त्यो मुनिसत्तमः । (२०।१)

मोचयित्वा दशग्रीवं ब्रह्मलोकं जगाम सः ॥ (२०।२)

एवं स रावणः प्राप्तः कार्तवीर्यात् तु धर्षणात् । (२१।१)

पुलस्त्यवचनाच्चापि पुनर् मोक्षम् अवाप्तवान् ॥ (२१।२)

एवं बलिभ्यो बलिनः सन्ति राघवनन्दन । (२२।१)

नावज्ञा परतः कार्या य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः ॥ (२२।२)

ततः स राजा पिशिताशनानां सहस्रबाहोर् उपलभ्य मैत्रीम् । (२३।१)

पुनर् नराणां कदनं चकार चचार सर्वां पृथिवीं च दर्पात् ॥ (२३।२)