तस्यां रजन्यां व्युष्टायां यज्ञवाटगतो नृपः । (१।१)

ऋषीन् सर्वान्महातेजाः शब्दापयति राघवः ॥ (१।२)

वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिर् अथ काश्यपः । (२।१)

विश्वामित्रो दीर्घतपा दुर्वासाश्च महातपाः ॥ (२।२)

अगस्त्यो ऽथ तथा शक्तिर् भार्गवश्चैव वामनः । (३।१)

मार्कण्डेयश्च दीर्घायुर् मौद्गल्यश्च महातपाः ॥ (३।२)

भार्गवश्च्यवनश्चैव शतानन्दश्च धर्मवित् । (४।१)

भरद्वाजश्च तेजस्वी अग्निपुत्रश्च सुप्रभः ॥ (४।२)

एते चान्ये च मुनयो बहवः संशितव्रताः । (५।१)

राजानश्च नरव्याघ्राः सर्व एव समागताः ॥ (५।२)

राक्षसाश्च महावीर्या वानराश्च महाबलाः । (६।१)

समाजग्मुर् महात्मानः सर्व एव कुतूहलात् ॥ (६।२)

क्षत्रियाश्चैव वैश्याश्च शूद्राश्चैव सहस्रशः । (७।१)

सीताशपथवीक्षार्थं सर्व एव समागताः ॥ (७।२)

तथा समागतं सर्वम् अश्मभूतम् इवाचलम् । (८।१)

श्रुत्वा मुनिवरस्तूर्णं ससीतः समुपागमत् ॥ (८।२)

तम् ऋषिं पृष्ठतः सीता सान्वगच्छद् अवाङ्मुखी । (९।१)

कृताञ्जलिर् बाष्पगला कृत्वा रामं मनोगतम् ॥ (९।२)

तां दृष्ट्वा श्रीम् इवायान्तीं ब्रह्माणम् अनुगामिनीम् । (१०।१)

वाल्मीकेः पृष्ठतः सीतां साधुकारो महान् अभूत् ॥ (१०।२)

ततो हलहला शब्दः सर्वेषाम् एवम् आबभौ । (११।१)

दुःखजेन विशालेन शोकेनाकुलितात्मनाम् ॥ (११।२)

साधु सीतेति केचित् तु साधु रामेति चापरे । (१२।१)

उभावेव तु तत्रान्ये साधु साध्विति चाब्रुवन् ॥ (१२।२)

ततो मध्यं जनौघानां प्रविश्य मुनिपुंगवः । (१३।१)

सीतासहायो वाल्मीकिर् इति होवाच राघवम् ॥ (१३।२)

इयं दाशरथे सीता सुव्रता धर्मचारिणी । (१४।१)

अपापा ते परित्यक्ता ममाश्रमसमीपतः ॥ (१४।२)

लोकापवादभीतस्य तव राम महाव्रत । (१५।१)

प्रत्ययं दास्यते सीता ताम् अनुज्ञातुम् अर्हसि ॥ (१५।२)

इमौ च जानकी पुत्रावुभौ च यमजातकौ । (१६।१)

सुतौ तवैव दुर्धर्षौ सत्यम् एतद् ब्रवीमि ते ॥ (१६।२)

प्रचेतसो ऽहं दशमः पुत्रो राघवनन्दन । (१७।१)

न स्मराम्यनृतं वाक्यं तथेमौ तव पुत्रकौ ॥ (१७।२)

बहुवर्षसहस्राणि तपश्चर्या मया कृता । (१८।१)

तस्याः फलम् उपाश्नीयाम् अपापा मैथिली यथा ॥ (१८।२)

अहं पञ्चसु भूतेषु मनःषष्ठेषु राघव । (१९।१)

विचिन्त्य सीतां शुद्धेति न्यगृह्णां वननिर्झरे ॥ (१९।२)

इयं शुद्धसमाचारा अपापा पतिदेवता । (२०।१)

लोकापवादभीतस्य दास्यति प्रत्ययं तव ॥ (२०।२)