तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वानरस्य महात्मनः । (१।१)

आज्ञापयद् वधं तस्य रावणः क्रोधमूर्छितः ॥ (१।२)

वधे तस्य समाज्ञप्ते रावणेन दुरात्मना । (२।१)

निवेदितवतो दौत्यं नानुमेने विभीषणः ॥ (२।२)

तं रक्षोऽधिपतिं क्रुद्धं तच्च कार्यम् उपस्थितम् । (३।१)

विदित्वा चिन्तयामास कार्यं कार्यविधौ स्थितः ॥ (३।२)

निश्चितार्थस्ततः साम्नापूज्य शत्रुजिदग्रजम् । (४।१)

उवाच हितम् अत्यर्थं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ (४।२)

राजन् धर्मविरुद्धं च लोकवृत्तेश्च गर्हितम् । (५।१)

तव चासदृशं वीर कपेर् अस्य प्रमापणम् ॥ (५।२)

असंशयं शत्रुर् अयं प्रवृद्धः कृतं ह्यनेनाप्रियम् अप्रमेयम् । (६।१)

न दूतवध्यां प्रवदन्ति सन्तो दूतस्य दृष्टा बहवो हि दण्डाः ॥ (६।२)

वैरूप्यम् अङ्गेषु कशाभिघातो मौण्ड्यं तथा लक्षणसंनिपातः । (७।१)

एतान् हि दूते प्रवदन्ति दण्डान् वधस्तु दूतस्य न नः श्रुतो ऽपि ॥ (७।२)

कथं च धर्मार्थविनीतबुद्धिः परावरप्रत्ययनिश्चितार्थः । (८।१)

भवद्विधः कोपवशे हि तिष्ठेत् कोपं नियच्छन्ति हि सत्त्ववन्तः ॥ (८।२)

न धर्मवादे न च लोकवृत्ते न शास्त्रबुद्धिग्रहणेषु वापि । (९।१)

विद्येत कश्चित् तव वीर तुल्यस् त्वं ह्युत्तमः सर्वसुरासुराणाम् ॥ (९।२)

न चाप्यस्य कपेर् घाते कंचित् पश्याम्यहं गुणम् । (१०।१)

तेष्वयं पात्यतां दण्डो यैर् अयं प्रेषितः कपिः ॥ (१०।२)

साधुर् वा यदि वासाधुः परैर् एष समर्पितः । (११।१)

ब्रुवन् परार्थं परवान्न दूतो वधम् अर्हति ॥ (११।२)

अपि चास्मिन् हते राजन्नान्यं पश्यामि खेचरम् । (१२।१)

इह यः पुनर् आगच्छेत् परं पारं महोदधिः ॥ (१२।२)

तस्मान्नास्य वधे यत्नः कार्यः परपुरंजय । (१३।१)

भवान् सेन्द्रेषु देवेषु यत्नम् आस्थातुम् अर्हति ॥ (१३।२)

अस्मिन् विनष्टे न हि दूतम् अन्यं पश्यामि यस्तौ नरराजपुत्रौ । (१४।१)

युद्धाय युद्धप्रियदुर्विनीताव् उद्योजयेद् दीर्घपथावरुद्धौ ॥ (१४।२)

पराक्रमोत्साहमनस्विनां च सुरासुराणाम् अपि दुर्जयेन । (१५।१)

त्वया मनोनन्दन नैरृतानां युद्धायतिर् नाशयितुं न युक्ता ॥ (१५।२)

हिताश्च शूराश्च समाहिताश्च कुलेषु जाताश्च महागुणेषु । (१६।१)

मनस्विनः शस्त्रभृतां वरिष्ठाः कोट्यग्रशस्ते सुभृताश्च योधाः ॥ (१६।२)

तद् एकदेशेन बलस्य तावत् केचित् तवादेशकृतो ऽपयान्तु । (१७।१)

तौ राजपुत्रौ विनिगृह्य मूढौ परेषु ते भावयितुं प्रभावम् ॥ (१७।२)