इत्य् उक्तस् तारया वाक्यं प्रश्रितं धर्मसंहितम् । (१।१)

मृदुस्वभावः सौमित्रिः प्रतिजग्राह तद्वचः ॥ (१।२)

तस्मिन् प्रतिगृहीते तु वाक्ये हरिगणेश्वरः । (२।१)

लक्ष्मणात् सुमहत्त्रासं वस्त्रं क्लिन्नम् इवात्यजत् ॥ (२।२)

ततः कण्ठगतं माल्यं चित्रं बहुगुणं महत् । (३।१)

चिछेद विमदश् चासीत् सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥ (३।२)

स लक्ष्मणं भीमबलं सर्ववानरसत्तमः । (४।१)

अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं सुग्रीवः संप्रहर्षयन् ॥ (४।२)

प्रनष्टा श्रीश् च कीर्तिश् च कपिराज्यं च शाश्वतम् । (५।१)

रामप्रसादात् सौमित्रे पुनः प्राप्तम् इदं मया ॥ (५।२)

कः शक्तस् तस्य देवस्य ख्यातस्य स्वेन कर्मणा । (६।१)

तादृशं विक्रमं वीर प्रतिकर्तुम् अरिंदम ॥ (६।२)

सीतां प्राप्स्यति धर्मात्मा वधिष्यति च रावणम् । (७।१)

सहायमात्रेण मया राघवः स्वेन तेजसा ॥ (७।२)

सहायकृत्यं हि तस्य येन सप्त महाद्रुमाः । (८।१)

शैलश् च वसुधा चैव बाणेनैकेन दारिताः ॥ (८।२)

धनुर् विस्फारयाणस्य यस्य शब्देन लक्ष्मण । (९।१)

सशैला कम्पिता भूमिः सहायैस् तस्य किं नु वै ॥ (९।२)

अनुयात्रां नरेन्द्रस्य करिष्ये ऽहं नरर्षभ । (१०।१)

गच्छतो रावणं हन्तुं वैरिणं सपुरःसरम् ॥ (१०।२)

यदि किंचिद् अतिक्रान्तं विश्वासात् प्रणयेन वा । (११।१)

प्रेष्यस्य क्षमितव्यं मे न कश्चिन् नापराध्यति ॥ (११।२)

इति तस्य ब्रुवाणस्य सुग्रीवस्य महात्मनः । (१२।१)

अभवल्लक्ष्मणः प्रीतः प्रेम्णा चेदम् उवाच ह ॥ (१२।२)

सर्वथा हि मम भ्राता सनाथो वानरेश्वर । (१३।१)

त्वया नाथेन सुग्रीव प्रश्रितेन विशेषतः ॥ (१३।२)

यस् ते प्रभावः सुग्रीव यच् च ते शौचम् उत्तमम् । (१४।१)

अर्हस्त्वं कपिराज्यस्य श्रियं भोक्तुम् अनुत्तमाम् ॥ (१४।२)

सहायेन च सुग्रीव त्वया रामः प्रतापवान् । (१५।१)

वधिष्यति रणे शत्रून् अचिरान्नात्र संशयः ॥ (१५।२)

धर्मज्ञस्य कृतज्ञस्य संग्रामेष्व् अनिवर्तिनः । (१६।१)

उपपन्नं च युक्तं च सुग्रीव तव भाषितम् ॥ (१६।२)

दोषज्ञः सति सामर्थ्ये को ऽन्यो भाषितुम् अर्हति । (१७।१)

वर्जयित्वा मम ज्येष्ठं त्वां च वानरसत्तम ॥ (१७।२)

सदृशश् चासि रामस्य विक्रमेण बलेन च । (१८।१)

सहायो दैवतैर् दत्तश् चिराय हरिपुंगव ॥ (१८।२)

किं तु शीघ्रम् इतो वीर निष्क्राम त्वं मया सह । (१९।१)

सान्त्वयस्व वयस्यं च भार्याहरणदुःखितम् ॥ (१९।२)

यच् च शोकाभिभूतस्य श्रुत्वा रामस्य भाषितम् । (२०।१)

मया त्वं परुषाण्य् उक्तस् तच् च त्वं क्षन्तुम् अर्हसि ॥ (२०।२)