इत्य् उक्त्वा हनुमांस् तत्र पुनः कृष्णाजिनाम्बराम् । (१।१)

अब्रवीत् तां महाभागां तापसीं धर्मचारिणीम् ॥ (१।२)

इदं प्रविष्टाः सहसा बिलं तिमिरसंवृतम् । (२।१)

क्षुत्पिपासापरिश्रान्ताः परिखिन्नाश् च सर्वशः ॥ (२।२)

महद्धरण्या विवरं प्रविष्टाः स्म पिपासिताः । (३।१)

इमांस् त्व् एवंविधान् भावान् विविधान् अद्भुतोपमान् । (३।२)

दृष्ट्वा वयं प्रव्यथिताः संभ्रान्ता नष्टचेतसः ॥ (३।३)

कस्येमे काञ्चना वृक्षास् तरुणादित्यसंनिभाः । (४।१)

शुचीन्य् अभ्यवहार्याणि मूलानि च फलानि च ॥ (४।२)

काञ्चनानि विमानानि राजतानि गृहाणि च । (५।१)

तपनीयगवाक्षाणि मणिजालावृतानि च ॥ (५।२)

पुष्पिताः फलवन्तश् च पुण्याः सुरभिगन्धिनः । (६।१)

इमे जाम्बूनदमयाः पादपाः कस्य तेजसा ॥ (६।२)

काञ्चनानि च पद्मानि जातानि विमले जले । (७।१)

कथं मत्स्याश् च सौवर्णाश्चरन्ति सह कच्छपैः ॥ (७।२)

आत्मानम् अनुभावं च कस्य चैतत् तपोबलम् । (८।१)

अजानतां नः सर्वेषां सर्वम् आख्यातुम् अर्हसि ॥ (८।२)

एवम् उक्ता हनुमता तापसी धर्मचारिणी । (९।१)

प्रत्युवाच हनूमन्तं सर्वभूतहिते रता ॥ (९।२)

मयो नाम महातेजा मायावी दानवर्षभः । (१०।१)

तेनेदं निर्मितं सर्वं मायया काञ्चनं वनम् ॥ (१०।२)

पुरा दानवमुख्यानां विश्वकर्मा बभूव ह । (११।१)

येनेदं काञ्चनं दिव्यं निर्मितं भवनोत्तमम् ॥ (११।२)

स तु वर्षसहस्राणि तपस् तप्त्वा महावने । (१२।१)

पितामहाद् वरं लेभे सर्वम् औशनसं धनम् ॥ (१२।२)

विधाय सर्वं बलवान् सर्वकामेश्वरस् तदा । (१३।१)

उवास सुखितः कालं कंचिद् अस्मिन् महावने ॥ (१३।२)

तम् अप्सरसि हेमायां सक्तं दानवपुंगवम् । (१४।१)

विक्रम्यैवाशनिं गृह्य जघानेशः पुरंदरः ॥ (१४।२)

इदं च ब्रह्मणा दत्तं हेमायै वनम् उत्तमम् । (१५।१)

शाश्वतः कामभोगश् च गृहं चेदं हिरण्मयम् ॥ (१५।२)

दुहिता मेरुसावर्णेर् अहं तस्याः स्वयं प्रभा । (१६।१)

इदं रक्षामि भवनं हेमाया वानरोत्तम ॥ (१६।२)

मम प्रियसखी हेमा नृत्तगीतविशारदा । (१७।१)

तया दत्तवरा चास्मि रक्षामि भवनोत्तमम् ॥ (१७।२)

किं कार्यं कस्य वा हेतोः कान्ताराणि प्रपद्यथ । (१८।१)

कथं चेदं वनं दुर्गं युष्माभिर् उपलक्षितम् ॥ (१८।२)

इमान्य् अभ्यवहार्याणि मूलानि च फलानि च । (१९।१)

भुक्त्वा पीत्वा च पानीयं सर्वं मे वक्तुम् अर्हथ ॥ (१९।२)