तथागतां तां व्यथिताम् अनिन्दितां व्यपेतहर्षां परिदीनमानसाम् । (१।१)

शुभां निमित्तानि शुभानि भेजिरे नरं श्रिया जुष्टम् इवोपजीविनः ॥ (१।२)

तस्याः शुभं वामम् अरालपक्ष्म राजीवृतं कृष्णविशालशुक्लम् । (२।१)

प्रास्पन्दतैकं नयनं सुकेश्या मीनाहतं पद्मम् इवाभिताम्रम् ॥ (२।२)

भुजश्च चार्वञ्चितपीनवृत्तः परार्ध्यकालागुरुचन्दनार्हः । (३।१)

अनुत्तमेनाध्युषितः प्रियेण चिरेण वामः समवेपताशु ॥ (३।२)

गजेन्द्रहस्तप्रतिमश्च पीनस् तयोर् द्वयोः संहतयोः सुजातः । (४।१)

प्रस्पन्दमानः पुनर् ऊरुर् अस्या रामं पुरस्तात् स्थितम् आचचक्षे ॥ (४।२)

शुभं पुनर् हेमसमानवर्णम् ईषद्रजोध्वस्तम् इवामलाक्ष्याः । (५।१)

वासः स्थितायाः शिखराग्रदन्त्याः किंचित् परिस्रंसत चारुगात्र्याः ॥ (५।२)

एतैर् निमित्तैर् अपरैश्च सुभ्रूः संबोधिता प्राग् अपि साधुसिद्धैः । (६।१)

वातातपक्लान्तम् इव प्रनष्टं वर्षेण बीजं प्रतिसंजहर्ष ॥ (६।२)

तस्याः पुनर् बिम्बफलोपमौष्ठं स्वक्षिभ्रुकेशान्तम् अरालपक्ष्म । (७।१)

वक्त्रं बभासे सितशुक्लदंष्ट्रं राहोर् मुखाच्चन्द्र इव प्रमुक्तः ॥ (७।२)

सा वीतशोका व्यपनीततन्द्री शान्तज्वरा हर्षविबुद्धसत्त्वा । (८।१)

अशोभतार्या वदनेन शुक्ले शीतांशुना रात्रिर् इवोदितेन ॥ (८।२)