तेषाम् अञ्जलिपद्मानि प्रगृहीतानि सर्वशः । (१।१)

प्रतिगृह्याब्रवीद् राजा तेभ्यः प्रियहितं वचः ॥ (१।२)

अहो ऽस्मि परमप्रीतः प्रभावश् चातुलो मम । (२।१)

यन् मे ज्येष्ठं प्रियं पुत्रं यौवराज्यस्थम् इच्छथ ॥ (२।२)

इति प्रत्यर्च्य तान् राजा ब्राह्मणान् इदम् अब्रवीत् । (३।१)

वसिष्ठं वामदेवं च तेषाम् एवोपशृण्वताम् ॥ (३।२)

चैत्रः श्रीमान् अयं मासः पुण्यः पुष्पितकाननः । (४।१)

यौवराज्याय रामस्य सर्वम् एवोपकल्प्यताम् ॥ (४।२)

कृतम् इत्य् एव चाब्रूताम् अभिगम्य जगत्पतिम् । (५।१)

यथोक्तवचनं प्रीतौ हर्षयुक्तौ द्विजर्षभौ ॥ (५।२)

ततः सुमन्त्रं द्युतिमान् राजा वचनम् अब्रवीत् । (६।१)

रामः कृतात्मा भवता शीघ्रम् आनीयताम् इति ॥ (६।२)

स तथेति प्रतिज्ञाय सुमन्त्रो राजशासनात् । (७।१)

रामं तत्रानयांचक्रे रथेन रथिनां वरम् ॥ (७।२)

अथ तत्र समासीनास् तदा दशरथं नृपम् । (८।१)

प्राच्योदीच्याः प्रतीच्याश् च दाक्षिणात्याश् च भूमिपाः ॥ (८।२)

म्लेच्छाश् चार्याश् च ये चान्ये वनशैलान्तवासिनः । (९।१)

उपासांचक्रिरे सर्वे तं देवा इव वासवम् ॥ (९।२)

तेषां मध्ये स राजर्षिर् मरुताम् इव वासवः । (१०।१)

प्रासादस्थो रथगतं ददर्शायान्तम् आत्मजम् ॥ (१०।२)

गन्धर्वराजप्रतिमं लोके विख्यातपौरुषम् । (११।१)

दीर्घबाहुं महासत्त्वं मत्तमातंगगामिनम् ॥ (११।२)

चन्द्रकान्ताननं रामम् अतीव प्रियदर्शनम् । (१२।१)

रूपौदार्यगुणैः पुंसां दृष्टिचित्तापहारिणम् ॥ (१२।२)

घर्माभितप्ताः पर्जन्यं ह्लादयन्तम् इव प्रजाः । (१३।१)

न ततर्प समायान्तं पश्यमानो नराधिपः ॥ (१३।२)

अवतार्य सुमन्त्रस् तं राघवं स्यन्दनोत्तमात् । (१४।१)

पितुः समीपं गच्छन्तं प्राञ्जलिः पृष्ठतो ऽन्वगात् ॥ (१४।२)

स तं कैलासशृङ्गाभं प्रासादं नरपुंगवः । (१५।१)

आरुरोह नृपं द्रष्टुं सह सूतेन राघवः ॥ (१५।२)

स प्राञ्जलिर् अभिप्रेत्य प्रणतः पितुर् अन्तिके । (१६।१)

नाम स्वं श्रावयन् रामो ववन्दे चरणौ पितुः ॥ (१६।२)

तं दृष्ट्वा प्रणतं पार्श्वे कृताञ्जलिपुटं नृपः । (१७।१)

गृह्याञ्जलौ समाकृष्य सस्वजे प्रियम् आत्मजम् ॥ (१७।२)

तस्मै चाभ्युद्यतं श्रीमान् मणिकाञ्चनभूषितम् । (१८।१)

दिदेश राजा रुचिरं रामाय परमासनम् ॥ (१८।२)

तद् आसनवरं प्राप्य व्यदीपयत राघवः । (१९।१)

स्वयेव प्रभया मेरुम् उदये विमलो रविः ॥ (१९।२)

तेन विभ्राजिता तत्र सा सभाभिव्यरोचत । (२०।१)

विमलग्रहनक्षत्रा शारदी द्यौर् इवेन्दुना ॥ (२०।२)

तं पश्यमानो नृपतिस् तुतोष प्रियम् आत्मजम् । (२१।१)

अलंकृतम् इवात्मानम् आदर्शतलसंस्थितम् ॥ (२१।२)

स तं सस्मितम् आभाष्य पुत्रं पुत्रवतां वरः । (२२।१)

उवाचेदं वचो राजा देवेन्द्रम् इव कश्यपः ॥ (२२।२)

ज्येष्ठायाम् असि मे पत्न्यां सदृश्यां सदृशः सुतः । (२३।१)

उत्पन्नस् त्वं गुणश्रेष्ठो मम रामात्मजः प्रियः ॥ (२३।२)

त्वया यतः प्रजाश् चेमाः स्वगुणैर् अनुरञ्जिताः । (२४।१)

तस्मात् त्वं पुष्ययोगेन यौवराज्यम् अवाप्नुहि ॥ (२४।२)

कामतस् त्वं प्रकृत्यैव विनीतो गुणवान् असि । (२५।१)

गुणवत्य् अपि तु स्नेहात् पुत्र वक्ष्यामि ते हितम् ॥ (२५।२)

भूयो विनयम् आस्थाय भव नित्यं जितेन्द्रियः । (२६।१)

कामक्रोधसमुत्थानि त्यजेथा व्यसनानि च ॥ (२६।२)

परोक्षया वर्तमानो वृत्त्या प्रत्यक्षया तथा । (२७।१)

अमात्यप्रभृतीः सर्वाः प्रकृतीश् चानुरञ्जय ॥ (२७।२)

तुष्टानुरक्तप्रकृतिर् यः पालयति मेदिनीम् । (२८।१)

तस्य नन्दन्ति मित्राणि लब्ध्वामृतम् इवामराः । (२८।२)

तस्मात् पुत्र त्वम् आत्मानं नियम्यैव समाचर ॥ (२८।३)

तच् छ्रुत्वा सुहृदस् तस्य रामस्य प्रियकारिणः । (२९।१)

त्वरिताः शीघ्रम् अभ्येत्य कौसल्यायै न्यवेदयन् ॥ (२९।२)

सा हिरण्यं च गाश् चैव रत्नानि विविधानि च । (३०।१)

व्यादिदेश प्रियाख्येभ्यः कौसल्या प्रमदोत्तमा ॥ (३०।२)

अथाभिवाद्य राजानं रथम् आरुह्य राघवः । (३१।१)

ययौ स्वं द्युतिमद् वेश्म जनौघैः प्रतिपूजितः ॥ (३१।२)

ते चापि पौरा नृपतेर् वचस् तच्छ्रुत्वा तदा लाभम् इवेष्टम् आप्य । (३२।१)

नरेन्द्रम् आमन्त्र्य गृहाणि गत्वा देवान् समानर्चुर् अतीव हृष्टाः ॥ (३२।२)