इत्युक्त्वा मैथिलीं राजा रावणः शत्रुरावणः । (१।१)

संदिश्य च ततः सर्वा राक्षसीर् निर्जगाम ह ॥ (१।२)

निष्क्रान्ते राक्षसेन्द्रे तु पुनर् अन्तःपुरं गते । (२।१)

राक्षस्यो भीमरूपास्ताः सीतां समभिदुद्रुवुः ॥ (२।२)

ततः सीताम् उपागम्य राक्षस्यः क्रोधमूर्छिताः । (३।१)

परं परुषया वाचा वैदेहीम् इदम् अब्रुवन् ॥ (३।२)

पौलस्त्यस्य वरिष्ठस्य रावणस्य महात्मनः । (४।१)

दशग्रीवस्य भार्यात्वं सीते न बहु मन्यसे ॥ (४।२)

ततस्त्वेकजटा नाम राक्षसी वाक्यम् अब्रवीत् । (५।१)

आमन्त्र्य क्रोधताम्राक्षी सीतां करतलोदरीम् ॥ (५।२)

प्रजापतीनां षण्णां तु चतुर्थो यः प्रजापतिः । (६।१)

मानसो ब्रह्मणः पुत्रः पुलस्त्य इति विश्रुतः ॥ (६।२)

पुलस्त्यस्य तु तेजस्वी महर्षिर् मानसः सुतः । (७।१)

नाम्ना स विश्रवा नाम प्रजापतिसमप्रभः ॥ (७।२)

तस्य पुत्रो विशालाक्षि रावणः शत्रुरावणः । (८।१)

तस्य त्वं राक्षसेन्द्रस्य भार्या भवितुम् अर्हसि । (८।२)

मयोक्तं चारुसर्वाङ्गि वाक्यं किं नानुमन्यसे ॥ (८।३)

ततो हरिजटा नाम राक्षसी वाक्यम् अब्रवीत् । (९।१)

विवृत्य नयने कोपान्मार्जारसदृशेक्षणा ॥ (९।२)

येन देवास्त्रयस्त्रिंशद् देवराजश्च निर्जितः । (१०।१)

तस्य त्वं राक्षसेन्द्रस्य भार्या भवितुम् अर्हसि ॥ (१०।२)

वीर्योत्सिक्तस्य शूरस्य संग्रामेष्वनिवर्तिनः । (११।१)

बलिनो वीर्ययुक्तस्य भार्यात्वं किं न लप्स्यसे ॥ (११।२)

प्रियां बहुमतां भार्यां त्यक्त्वा राजा महाबलः । (१२।१)

सर्वासां च महाभागां त्वाम् उपैष्यति रावणः ॥ (१२।२)

समृद्धं स्त्रीसहस्रेण नानारत्नोपशोभितम् । (१३।१)

अन्तःपुरं समुत्सृज्य त्वाम् उपैष्यति रावणः ॥ (१३।२)

असकृद् देवता युद्धे नागगन्धर्वदानवाः । (१४।१)

निर्जिताः समरे येन स ते पार्श्वम् उपागतः ॥ (१४।२)

तस्य सर्वसमृद्धस्य रावणस्य महात्मनः । (१५।१)

किमर्थं राक्षसेन्द्रस्य भार्यात्वं नेच्छसे ऽधमे ॥ (१५।२)

यस्य सूर्यो न तपति भीतो यस्य च मारुतः । (१६।१)

न वाति स्मायतापाङ्गे किं त्वं तस्य न तिष्ठसि ॥ (१६।२)

पुष्पवृष्टिं च तरवो मुमुचुर् यस्य वै भयात् । (१७।१)

शैलाश्च सुभ्रु पानीयं जलदाश्च यदेच्छति ॥ (१७।२)

तस्य नैरृतराजस्य राजराजस्य भामिनि । (१८।१)

किं त्वं न कुरुषे बुद्धिं भार्यार्थे रावणस्य हि ॥ (१८।२)

साधु ते तत्त्वतो देवि कथितं साधु भामिनि । (१९।१)

गृहाण सुस्मिते वाक्यम् अन्यथा न भविष्यसि ॥ (१९।२)