एवम् उक्तस् तु भरतो निषादाधिपतिं गुहम् । (१।१)

प्रत्युवाच महाप्राज्ञो वाक्यं हेत्वर्थसंहितम् ॥ (१।२)

ऊर्जितः खलु ते कामः कृतो मम गुरोः सखे । (२।१)

यो मे त्वम् ईदृशीं सेनाम् एको ऽभ्यर्चितुम् इच्छसि ॥ (२।२)

इत्य् उक्त्वा तु महातेजा गुहं वचनम् उत्तमम् । (३।१)

अब्रवीद् भरतः श्रीमान् निषादाधिपतिं पुनः ॥ (३।२)

कतरेण गमिष्यामि भरद्वाजाश्रमं गुह । (४।१)

गहनो ऽयं भृशं देशो गङ्गानूपो दुरत्ययः ॥ (४।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजपुत्रस्य धीमतः । (५।१)

अब्रवीत् प्राञ्जलिर् वाक्यं गुहो गहनगोचरः ॥ (५।२)

दाशास् त्व् अनुगमिष्यन्ति धन्विनः सुसमाहिताः । (६।१)

अहं चानुगमिष्यामि राजपुत्र महायशः ॥ (६।२)

कच्चिन् न दुष्टो व्रजसि रामस्याक्लिष्टकर्मणः । (७।१)

इयं ते महती सेना शङ्कां जनयतीव मे ॥ (७।२)

तम् एवम् अभिभाषन्तम् आकाश इव निर्मलः । (८।१)

भरतः श्लक्ष्णया वाचा गुहं वचनम् अब्रवीत् ॥ (८।२)

मा भूत् स कालो यत् कष्टं न मां शङ्कितुम् अर्हसि । (९।१)

राघवः स हि मे भ्राता ज्येष्ठः पितृसमो मम ॥ (९।२)

तं निवर्तयितुं यामि काकुत्स्थं वनवासिनम् । (१०।१)

बुद्धिर् अन्या न ते कार्या गुह सत्यं ब्रवीमि ते ॥ (१०।२)

स तु संहृष्टवदनः श्रुत्वा भरतभाषितम् । (११।१)

पुनर् एवाब्रवीद् वाक्यं भरतं प्रति हर्षितः ॥ (११।२)

धन्यस् त्वं न त्वया तुल्यं पश्यामि जगतीतले । (१२।१)

अयत्नाद् आगतं राज्यं यस् त्वं त्यक्तुम् इहेच्छसि ॥ (१२।२)

शाश्वती खलु ते कीर्तिर् लोकान् अनुचरिष्यति । (१३।१)

यस् त्वं कृच्छ्रगतं रामं प्रत्यानयितुम् इच्छसि ॥ (१३।२)

एवं सम्भाषमाणस्य गुहस्य भरतं तदा । (१४।१)

बभौ नष्टप्रभः सूर्यो रजनी चाभ्यवर्तत ॥ (१४।२)

संनिवेश्य स तां सेनां गुहेन परितोषितः । (१५।१)

शत्रुघ्नेन सह श्रीमाञ् शयनं पुनर् आगमत् ॥ (१५।२)

रामचिन्तामयः शोको भरतस्य महात्मनः । (१६।१)

उपस्थितो ह्य् अनर्हस्य धर्मप्रेक्षस्य तादृशः ॥ (१६।२)

अन्तर्दाहेन दहनः संतापयति राघवम् । (१७।१)

वनदाहाभिसंतप्तं गूढो ऽग्निर् इव पादपम् ॥ (१७।२)

प्रस्रुतः सर्वगात्रेभ्यः स्वेदः शोकाग्निसम्भवः । (१८।१)

यथा सूर्यांशुसंतप्तो हिमवान् प्रस्रुतो हिमम् ॥ (१८।२)

ध्याननिर्दरशैलेन विनिःश्वसितधातुना । (१९।१)

दैन्यपादपसंघेन शोकायासाधिशृङ्गिणा ॥ (१९।२)

प्रमोहानन्तसत्त्वेन संतापौषधिवेणुना । (२०।१)

आक्रान्तो दुःखशैलेन महता कैकयीसुतः ॥ (२०।२)

गुहेन सार्धं भरतः समागतो महानुभावः सजनः समाहितः । (२१।१)

सुदुर्मनास् तं भरतं तदा पुनर् गुहः समाश्वासयद् अग्रजं प्रति ॥ (२१।२)