सीतां तु मोहितां दृष्ट्वा सरमा नाम राक्षसी । (१।१)

आससादाशु वैदेहीं प्रियां प्रणयिनी सखी ॥ (१।२)

सा हि तत्र कृता मित्रं सीतया रक्ष्यमाणया । (२।१)

रक्षन्ती रावणाद् इष्टा सानुक्रोशा दृढव्रता ॥ (२।२)

सा ददर्श सखीं सीतां सरमा नष्टचेतनाम् । (३।१)

उपावृत्योत्थितां ध्वस्तां वडवाम् इव पांसुषु ॥ (३।२)

तां समाश्वासयामास सखी स्नेहेन सुव्रता । (४।१)

उक्ता यद् रावणेन त्वं प्रत्युक्तं च स्वयं त्वया ॥ (४।२)

सखीस्नेहेन तद् भीरु मया सर्वं प्रतिश्रुतम् । (५।१)

लीनया गहने शून्ये भयम् उत्सृज्य रावणात् । (५।२)

तव हेतोर् विशालाक्षि न हि मे जीवितं प्रियम् ॥ (५।३)

स संभ्रान्तश्च निष्क्रान्तो यत्कृते राक्षसाधिपः । (६।१)

तच्च मे विदितं सर्वम् अभिनिष्क्रम्य मैथिलि ॥ (६।२)

न शक्यं सौप्तिकं कर्तुं रामस्य विदितात्मनः । (७।१)

वधश्च पुरुषव्याघ्रे तस्मिन्न् एवोपपद्यते ॥ (७।२)

न चैव वानरा हन्तुं शक्याः पादपयोधिनः । (८।१)

सुरा देवर्षभेणेव रामेण हि सुरक्षिताः ॥ (८।२)

दीर्घवृत्तभुजः श्रीमान्महोरस्कः प्रतापवान् । (९।१)

धन्वी संहननोपेतो धर्मात्मा भुवि विश्रुतः ॥ (९।२)

विक्रान्तो रक्षिता नित्यम् आत्मनश्च परस्य च । (१०।१)

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा कुशली नयशास्त्रवित् ॥ (१०।२)

हन्ता परबलौघानाम् अचिन्त्यबलपौरुषः । (११।१)

न हतो राघवः श्रीमान् सीते शत्रुनिबर्हणः ॥ (११।२)

अयुक्तबुद्धिकृत्येन सर्वभूतविरोधिना । (१२।१)

इयं प्रयुक्ता रौद्रेण माया मायाविदा त्वयि ॥ (१२।२)

शोकस्ते विगतः सर्वः कल्याणं त्वाम् उपस्थितम् । (१३।१)

ध्रुवं त्वां भजते लक्ष्मीः प्रियं प्रीतिकरं शृणु ॥ (१३।२)

उत्तीर्य सागरं रामः सह वानरसेनया । (१४।१)

संनिविष्टः समुद्रस्य तीरम् आसाद्य दक्षिणम् ॥ (१४।२)

दृष्टो मे परिपूर्णार्थः काकुत्स्थः सहलक्ष्मणः । (१५।१)

सहितैः सागरान्तस्थैर् बलैस्तिष्ठति रक्षितः ॥ (१५।२)

अनेन प्रेषिता ये च राक्षसा लघुविक्रमाः । (१६।१)

राघवस्तीर्ण इत्येवं प्रवृत्तिस्तैर् इहाहृता ॥ (१६।२)

स तां श्रुत्वा विशालाक्षि प्रवृत्तिं राक्षसाधिपः । (१७।१)

एष मन्त्रयते सर्वैः सचिवैः सह रावणः ॥ (१७।२)

इति ब्रुवाणा सरमा राक्षसी सीतया सह । (१८।१)

सर्वोद्योगेन सैन्यानां शब्दं शुश्राव भैरवम् ॥ (१८।२)

दण्डनिर्घातवादिन्याः श्रुत्वा भेर्या महास्वनम् । (१९।१)

उवाच सरमा सीताम् इदं मधुरभाषिणी ॥ (१९।२)

संनाहजननी ह्येषा भैरवा भीरु भेरिका । (२०।१)

भेरीनादं च गम्भीरं शृणु तोयदनिस्वनम् ॥ (२०।२)

कल्प्यन्ते मत्तमातंगा युज्यन्ते रथवाजिनः । (२१।१)

तत्र तत्र च संनद्धाः संपतन्ति पदातयः ॥ (२१।२)

आपूर्यन्ते राजमार्गाः सैन्यैर् अद्भुतदर्शनैः । (२२।१)

वेगवद्भिर् नदद्भिश्च तोयौघैर् इव सागरः ॥ (२२।२)

शास्त्राणां च प्रसन्नानां चर्मणां वर्मणां तथा । (२३।१)

रथवाजिगजानां च भूषितानां च रक्षसाम् ॥ (२३।२)

प्रभां विसृजतां पश्य नानावर्णां समुत्थिताम् । (२४।१)

वनं निर्दहतो घर्मे यथारूपं विभावसोः ॥ (२४।२)

घण्टानां शृणु निर्घोषं रथानां शृणु निस्वनम् । (२५।१)

हयानां हेषमाणानां शृणु तूर्यध्वनिं यथा ॥ (२५।२)

उद्यतायुधहस्तानां राक्षसेन्द्रानुयायिनाम् । (२६।१)

संभ्रमो रक्षसाम् एष तुमुलो लोमहर्षणः ॥ (२६।२)

श्रीस्त्वां भजति शोकघ्नी रक्षसां भयम् आगतम् । (२७।१)

रामात् कमलपत्राक्षि दैत्यानाम् इव वासवात् ॥ (२७।२)

अवजित्य जितक्रोधस्तम् अचिन्त्यपराक्रमः । (२८।१)

रावणं समरे हत्वा भर्ता त्वाधिगमिष्यति ॥ (२८।२)

विक्रमिष्यति रक्षःसु भर्ता ते सहलक्ष्मणः । (२९।१)

यथा शत्रुषु शत्रुघ्नो विष्णुना सह वासवः ॥ (२९।२)

आगतस्य हि रामस्य क्षिप्रम् अङ्कगतां सतीम् । (३०।१)

अहं द्रक्ष्यामि सिद्धार्थां त्वां शत्रौ विनिपातिते ॥ (३०।२)

अश्रूण्यानन्दजानि त्वं वर्तयिष्यसि शोभने । (३१।१)

समागम्य परिष्वक्ता तस्योरसि महोरसः ॥ (३१।२)

अचिरान्मोक्ष्यते सीते देवि ते जघनं गताम् । (३२।१)

धृताम् एतां बहून्मासान् वेणीं रामो महाबलः ॥ (३२।२)

तस्य दृष्ट्वा मुखं देवि पूर्णचन्द्रम् इवोदितम् । (३३।१)

मोक्ष्यसे शोकजं वारि निर्मोकम् इव पन्नगी ॥ (३३।२)

रावणं समरे हत्वा नचिराद् एव मैथिलि । (३४।१)

त्वया समग्रं प्रियया सुखार्हो लप्स्यते सुखम् ॥ (३४।२)

समागता त्वं रामेण मोदिष्यसि महात्मना । (३५।१)

सुवर्षेण समायुक्ता यथा सस्येन मेदिनी ॥ (३५।२)

गिरिवरम् अभितो ऽनुवर्तमानो हय इव मण्डलम् आशु यः करोति । (३६।१)

तम् इह शरणम् अभ्युपेहि देवि दिवसकरं प्रभवो ह्ययं प्रजानाम् ॥ (३६।२)