अथ तां रजनीम् उष्य विश्वामित्रो महायशाः । (१।१)

प्रहस्य राघवं वाक्यम् उवाच मधुराक्षरम् ॥ (१।२)

परितुष्टो ऽस्मि भद्रं ते राजपुत्र महायशः । (२।१)

प्रीत्या परमया युक्तो ददाम्य् अस्त्राणि सर्वशः ॥ (२।२)

देवासुरगणान् वापि सगन्धर्वोरगान् अपि । (३।१)

यैर् अमित्रान् प्रसह्याजौ वशीकृत्य जयिष्यसि ॥ (३।२)

तानि दिव्यानि भद्रं ते ददाम्य् अस्त्राणि सर्वशः । (४।१)

दण्डचक्रं महद् दिव्यं तव दास्यामि राघव ॥ (४।२)

धर्मचक्रं ततो वीर कालचक्रं तथैव च । (५।१)

विष्णुचक्रं तथात्युग्रम् ऐन्द्रं चक्रं तथैव च ॥ (५।२)

वज्रम् अस्त्रं नरश्रेष्ठ शैवं शूलवरं तथा । (६।१)

अस्त्रं ब्रह्मशिरश् चैव ऐषीकम् अपि राघव ॥ (६।२)

ददामि ते महाबाहो ब्राह्मम् अस्त्रम् अनुत्तमम् । (७।१)

गदे द्वे चैव काकुत्स्थ मोदकी शिखरी उभे ॥ (७।२)

प्रदीप्ते नरशार्दूल प्रयच्छामि नृपात्मज । (८।१)

धर्मपाशम् अहं राम कालपाशं तथैव च ॥ (८।२)

वारुणं पाशम् अस्त्रं च ददान्य् अहम् अनुत्तमम् । (९।१)

अशनी द्वे प्रयच्छामि शुष्कार्द्रे रघुनन्दन ॥ (९।२)

ददामि चास्त्रं पैनाकम् अस्त्रं नारायणं तथा । (१०।१)

आग्नेयम् अस्त्रं दयितं शिखरं नाम नामतः ॥ (१०।२)

वायव्यं प्रथमं नाम ददामि तव राघव । (११।१)

अस्त्रं हयशिरो नाम क्रौञ्चम् अस्त्रं तथैव च ॥ (११।२)

शक्तिद्वयं च काकुत्स्थ ददामि तव चानघ । (१२।१)

कङ्कालं मुसलं घोरं कापालम् अथ कङ्कणम् ॥ (१२।२)

धारयन्त्य् असुरा यानि ददाम्य् एतानि सर्वशः । (१३।१)

वैद्याधरं महास्त्रं च नन्दनं नाम नामतः ॥ (१३।२)

असिरत्नं महाबाहो ददामि नृवरात्मज । (१४।१)

गान्धर्वम् अस्त्रं दयितं मानवं नाम नामतः ॥ (१४।२)

प्रस्वापनप्रशमने दद्मि सौरं च राघव । (१५।१)

दर्पणं शोषणं चैव संतापनविलापने ॥ (१५।२)

मदनं चैव दुर्धर्षं कन्दर्पदयितं तथा । (१६।१)

पैशाचम् अस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः । (१६।२)

प्रतीच्छ नरशार्दूल राजपुत्र महायशः ॥ (१६।३)

तामसं नरशार्दूल सौमनं च महाबलम् । (१७।१)

संवर्तं चैव दुर्धर्षं मौसलं च नृपात्मज ॥ (१७।२)

सत्यम् अस्त्रं महाबाहो तथा मायाधरं परम् । (१८।१)

घोरं तेजःप्रभं नाम परतेजोऽपकर्षणम् ॥ (१८।२)

सोमास्त्रं शिशिरं नाम त्वाष्ट्रम् अस्त्रं सुदामनम् । (१९।१)

दारुणं च भगस्यापि शीतेषुम् अथ मानवम् ॥ (१९।२)

एतान् नाम महाबाहो कामरूपान् महाबलान् । (२०।१)

गृहाण परमोदारान् क्षिप्रम् एव नृपात्मज ॥ (२०।२)

स्थितस् तु प्राङ्मुखो भूत्वा शुचिर् निवरतस् तदा । (२१।१)

ददौ रामाय सुप्रीतो मन्त्रग्रामम् अनुत्तमम् ॥ (२१।२)

जपतस् तु मुनेस् तस्य विश्वामित्रस्य धीमतः । (२२।१)

उपतस्थुर् महार्हाणि सर्वाण्य् अस्त्राणि राघवम् ॥ (२२।२)

ऊचुश् च मुदिता रामं सर्वे प्राञ्जलयस् तदा । (२३।१)

इमे स्म परमोदार किंकरास् तव राघव ॥ (२३।२)

प्रतिगृह्य च काकुत्स्थः समालभ्य च पाणिना । (२४।१)

मनसा मे भविष्यध्वम् इति तान्य् अभ्यचोदयत् ॥ (२४।२)

ततः प्रीतमना रामो विश्वामित्रं महामुनिम् । (२५।१)

अभिवाद्य महातेजा गमनायोपचक्रमे ॥ (२५।२)