एवम् उक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महाबलः । (१।१)

आग्नेयम् अस्त्रम् उत्क्षिप्य तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ (१।२)

वसिष्ठो भगवान् क्रोधाद् इदं वचनम् अब्रवीत् । (२।१)

क्षत्रबन्धो स्थितो ऽस्म्य् एष यद् बलं तद् विदर्शय ॥ (२।२)

नाशयाम्य् एष ते दर्पं शस्त्रस्य तव गाधिज । (३।१)

क्व च ते क्षत्रियबलं क्व च ब्रह्मबलं महत् ॥ (३।२)

पश्य ब्रह्मबलं दिव्यं मम क्षत्रियपांसन । (४।१)

तस्यास्त्रं गाधिपुत्रस्य घोरम् आग्नेयम् उत्तमम् ॥ (४।२)

ब्रह्मदण्डेन तच् छान्तम् अग्नेर् वेग इवाम्भसा । (५।१)

वारुणं चैव रौद्रं च ऐन्द्रं पाशुपतं तथा ॥ (५।२)

ऐषीकं चापि चिक्षेप रुषितो गाधिनन्दनः । (६।१)

मानवं मोहनं चैव गान्धर्वं स्वापनं तथा ॥ (६।२)

जृम्भणं मोहनं चैव संतापनविलापने । (७।१)

शोषणं दारणं चैव वज्रम् अस्त्रं सुदुर्जयम् ॥ (७।२)

ब्रह्मपाशं कालपाशं वारुणं पाशम् एव च । (८।१)

पिनाकास्त्रं च दयितं शुष्कार्द्रे अशनी तथा ॥ (८।२)

दण्डास्त्रम् अथ पैशाचं क्रौञ्चम् अस्त्रं तथैव च । (९।१)

धर्मचक्रं कालचक्रं विष्णुचक्रं तथैव च ॥ (९।२)

वायव्यं मथनं चैव अस्त्रं हयशिरस् तथा । (१०।१)

शक्तिद्वयं च चिक्षेप कङ्कालं मुसलं तथा ॥ (१०।२)

वैद्याधरं महास्त्रं च कालास्त्रम् अथ दारुणम् । (११।१)

त्रिशूलम् अस्त्रं घोरं च कापालम् अथ कङ्कणम् ॥ (११।२)

एतान्य् अस्त्राणि चिक्षेप सर्वाणि रघुनन्दन । (१२।१)

वसिष्ठे जपतां श्रेष्ठे तद् अद्भुतम् इवाभवत् ॥ (१२।२)

तानि सर्वाणि दण्डेन ग्रसते ब्रह्मणः सुतः । (१३।१)

तेषु शान्तेषु ब्रह्मास्त्रं क्षिप्तवान् गाधिनन्दनः ॥ (१३।२)

तद् अस्त्रम् उद्यतं दृष्ट्वा देवाः साग्निपुरोगमाः । (१४।१)

देवर्षयश् च संभ्रान्ता गन्धर्वाः समहोरगाः ॥ (१४।२)

त्रैलोक्यम् आसीत् संत्रस्तं ब्रह्मास्त्रे समुदीरिते । (१५।१)

तद् अप्य् अस्त्रं महाघोरं ब्राह्मं ब्राह्मेण तेजसा ॥ (१५।२)

वसिष्ठो ग्रसते सर्वं ब्रह्मदण्डेन राघव । (१६।१)

ब्रह्मास्त्रं ग्रसमानस्य वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ (१६।२)

त्रैलोक्यमोहनं रौद्रं रूपम् आसीत् सुदारुणम् । (१७।१)

रोमकूपेषु सर्वेषु वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ (१७।२)

मरीच्य इव निष्पेतुर् अग्नेर् धूमाकुलार्चिषः । (१८।१)

प्राज्वलद् ब्रह्मदण्डश् च वसिष्ठस्य करोद्यतः ॥ (१८।२)

विधूम इव कालाग्निर् यमदण्ड इवापरः । (१९।१)

ततो ऽस्तुवन् मुनिगणा वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ (१९।२)

अमोघं ते बलं ब्रह्मंस् तेजो धारय तेजसा । (२०।१)

निगृहीतस् त्वया ब्रह्मन् विश्वामित्रो महातपाः ॥ (२०।२)

प्रसीद जपतां श्रेष्ठ लोकाः सन्तु गतव्यथाः । (२१।१)

एवम् उक्तो महातेजाः शमं चक्रे महातपाः ॥ (२१।२)

विश्वामित्रो ऽपि निकृतो विनिःश्वस्येदम् अब्रवीत् । (२२।१)

धिग् बलं क्षत्रियबलं ब्रह्मतेजोबलं बलम् ॥ (२२।२)

एकेन ब्रह्मदण्डेन सर्वास्त्राणि हतानि मे । (२३।१)

तद् एतत् समवेक्ष्याहं प्रसन्नेन्द्रियमानसः ॥ (२३।२)

तपो महत् समास्थास्ये यद् वै ब्रह्मत्वकारकम् ॥ (२४।१)