संदिष्टो राक्षसेन्द्रेण प्रहस्तस्य सुतो बली । (१।१)

जम्बुमाली महादंष्ट्रो निर्जगाम धनुर्धरः ॥ (१।२)

रक्तमाल्याम्बरधरः स्रग्वी रुचिरकुण्डलः । (२।१)

महान् विवृत्तनयनश्चण्डः समरदुर्जयः ॥ (२।२)

धनुः शक्रधनुःप्रख्यं महद् रुचिरसायकम् । (३।१)

विस्फारयाणो वेगेन वज्राशनिसमस्वनम् ॥ (३।२)

तस्य विस्फारघोषेण धनुषो महता दिशः । (४।१)

प्रदिशश्च नभश्चैव सहसा समपूर्यत ॥ (४।२)

रथेन खरयुक्तेन तम् आगतम् उदीक्ष्य सः । (५।१)

हनूमान् वेगसम्पन्नो जहर्ष च ननाद च ॥ (५।२)

तं तोरणविटङ्कस्थं हनूमन्तं महाकपिम् । (६।१)

जम्बुमाली महाबाहुर् विव्याध निशितैः शरैः ॥ (६।२)

अर्धचन्द्रेण वदने शिरस्येकेन कर्णिना । (७।१)

बाह्वोर् विव्याध नाराचैर् दशभिस्तं कपीश्वरम् ॥ (७।२)

तस्य तच्छुशुभे ताम्रं शरेणाभिहतं मुखम् । (८।१)

शरदीवाम्बुजं फुल्लं विद्धं भास्कररश्मिना ॥ (८।२)

चुकोप बाणाभिहतो राक्षसस्य महाकपिः । (९।१)

ततः पार्श्वे ऽतिविपुलां ददर्श महतीं शिलाम् ॥ (९।२)

तरसा तां समुत्पाट्य चिक्षेप बलवद् बली । (१०।१)

तां शरैर् दशभिः क्रुद्धस्ताडयामास राक्षसः ॥ (१०।२)

विपन्नं कर्म तद् दृष्ट्वा हनूमांश्चण्डविक्रमः । (११।१)

सालं विपुलम् उत्पाट्य भ्रामयामास वीर्यवान् ॥ (११।२)

भ्रामयन्तं कपिं दृष्ट्वा सालवृक्षं महाबलम् । (१२।१)

चिक्षेप सुबहून् बाणाञ् जम्बुमाली महाबलः ॥ (१२।२)

सालं चतुर्भिश्चिछेद वानरं पञ्चभिर् भुजे । (१३।१)

उरस्येकेन बाणेन दशभिस्तु स्तनान्तरे ॥ (१३।२)

स शरैः पूरिततनुः क्रोधेन महता वृतः । (१४।१)

तम् एव परिघं गृह्य भ्रामयामास वेगितः ॥ (१४।२)

अतिवेगो ऽतिवेगेन भ्रामयित्वा बलोत्कटः । (१५।१)

परिघं पातयामास जम्बुमालेर् महोरसि ॥ (१५।२)

तस्य चैव शिरो नास्ति न बाहू न च जानुनी । (१६।१)

न धनुर् न रथो नाश्वास्तत्रादृश्यन्त नेषवः ॥ (१६।२)

स हतस्तरसा तेन जम्बुमाली महारथः । (१७।१)

पपात निहतो भूमौ चूर्णिताङ्गविभूषणः ॥ (१७।२)

जम्बुमालिं च निहतं किंकरांश्च महाबलान् । (१८।१)

चुक्रोध रावणः श्रुत्वा कोपसंरक्तलोचनः ॥ (१८।२)

स रोषसंवर्तितताम्रलोचनः प्रहस्तपुत्रे निहते महाबले । (१९।१)

अमात्यपुत्रान् अतिवीर्यविक्रमान् समादिदेशाशु निशाचरेश्वरः ॥ (१९।२)