अवाङ्मुखम् अथो दीनं दृष्ट्वा सोमम् इवाप्लुतम् । (१।१)

राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुम् अर्हसि । (२।१)

पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिर् ईदृशी ॥ (२।२)

जहि मां सौम्य विश्रब्धः प्रतिज्ञां परिपालय । (३।१)

हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः ॥ (३।२)

यदि प्रीतिर् महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि । (४।१)

जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ॥ (४।२)

लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः । (५।१)

मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसं ॥ (५।२)

अब्रवीच्च यथावृत्तं तेषां मध्ये नराधिपः । (६।१)

दुर्वासोऽभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च ॥ (६।२)

तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत । (७।१)

वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यम् एतद् उवाच ह ॥ (७।२)

दृष्टम् एतन्महाबाहो क्षयं ते लोमहर्षणम् । (८।१)

लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः ॥ (८।२)

त्यजैनं बलवान् कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृथाः । (९।१)

विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो हि विलयं व्रजेत् ॥ (९।२)

ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् । (१०।१)

सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत न संशयः ॥ (१०।२)

स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनम् । (११।१)

लक्ष्मणस्य वधेनाद्य जगत् स्वस्थं कुरुष्व ह ॥ (११।२)

तेषां तत् समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् । (१२।१)

श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणम् अब्रवीत् ॥ (१२।२)

विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद् धर्मविपर्ययः । (१३।१)

त्यागो वधो वा विहितः साधूनाम् उभयं समम् ॥ (१३।२)

रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेक्षणः । (१४।१)

लक्ष्मणस्त्वरितः प्रायात् स्वगृहं न विवेश ह ॥ (१४।२)

स गत्वा सरयूतीरम् उपस्पृश्य कृताञ्जलिः । (१५।१)

निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह ॥ (१५।२)

अनुच्छ्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः । (१६।१)

देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैर् अवकिरंस्तदा ॥ (१६।२)

अदृश्यं सर्वम् अनुजैः सशरीरं महाबलम् । (१७।१)

प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रो दिवं सम्प्रविवेश ह ॥ (१७।२)

ततो विष्णोश्चतुर्भागम् आगतं सुरसत्तमाः । (१८।१)

हृष्टाः प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् ऋषिभिः सह ॥ (१८।२)