स पुनः पतितां दृष्ट्वा क्रोधाच्छूर्पणखां खरः । (१।१)

उवाच व्यक्तया वाचा ताम् अनर्थार्थम् आगताम् ॥ (१।२)

मया त्व् इदानीं शूरास् ते राक्षसा रुधिराशनाः । (२।१)

त्वत्प्रियार्थं विनिर्दिष्टाः किमर्थं रुद्यते पुनः ॥ (२।२)

भक्ताश् चैवानुरक्ताश् च हिताश् च मम नित्यशः । (३।१)

घ्नन्तो ऽपि न निहन्तव्या न न कुर्युर् वचो मम ॥ (३।२)

किम् एतच्छ्रोतुम् इच्छामि कारणं यत्कृते पुनः । (४।१)

हा नाथेति विनर्दन्ती सर्पवद् वेष्टसे क्षितौ ॥ (४।२)

अनाथवद् विलपसि किं नु नाथे मयि स्थिते । (५।१)

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ मा भैषीर् वैक्लव्यं त्यज्यताम् इह ॥ (५।२)

इत्य् एवम् उक्ता दुर्धर्षा खरेण परिसान्त्विता । (६।१)

विमृज्य नयने सास्रे खरं भ्रातरम् अब्रवीत् ॥ (६।२)

प्रेषिताश् च त्वया शूरा राक्षसास् ते चतुर्दश । (७।१)

निहन्तुं राघवं घोरा मत्प्रियार्थं सलक्ष्मणम् ॥ (७।२)

ते तु रामेण सामर्षाः शूलपट्टिशपाणयः । (८।१)

समरे निहताः सर्वे सायकैर् मर्मभेदिभिः ॥ (८।२)

तान् भूमौ पतितान् दृष्ट्वा क्षणेनैव महाबलान् । (९।१)

रामस्य च महत् कर्म महांस् त्रासो ऽभवन् मम ॥ (९।२)

सास्मि भीता समुद्विग्ना विषण्णा च निशाचर । (१०।१)

शरणं त्वां पुनः प्राप्ता सर्वतो भयदर्शिनी ॥ (१०।२)

विषादनक्राध्युषिते परित्रासोर्मिमालिनि । (११।१)

किं मां न त्रायसे मग्नां विपुले शोकसागरे ॥ (११।२)

एते च निहता भूमौ रामेण निशितैः शरैः । (१२।१)

ये च मे पदवीं प्राप्ता राक्षसाः पिशिताशनाः ॥ (१२।२)

मयि ते यद्य् अनुक्रोशो यदि रक्षःसु तेषु च । (१३।१)

रामेण यदि शक्तिस् ते तेजो वास्ति निशाचर । (१३।२)

दण्डकारण्यनिलयं जहि राक्षसकण्टकम् ॥ (१३।३)

यदि रामं ममामित्रम् अद्य त्वं न वधिष्यसि । (१४।१)

तव चैवाग्रतः प्राणांस् त्यक्ष्यामि निरपत्रपा ॥ (१४।२)

बुद्ध्याहम् अनुपश्यामि न त्वं रामस्य संयुगे । (१५।१)

स्थातुं प्रतिमुखे शक्तः सचापस्य महारणे ॥ (१५।२)

शूरमानी न शूरस् त्वं मिथ्यारोपितविक्रमः । (१६।१)

मानुषौ यन् न शक्नोषि हन्तुं तौ रामलक्ष्मणौ ॥ (१६।२)

अपयाहि जनस्थानात् त्वरितः सहबान्धवः । (१७।१)

निःसत्त्वस्याल्पवीर्यस्य वासस् ते कीदृशस् त्व् इह ॥ (१७।२)

रामतेजोऽभिभूतो हि त्वं क्षिप्रं विनशिष्यसि । (१८।१)

स हि तेजःसमायुक्तो रामो दशरथात्मजः । (१८।२)

भ्राता चास्य महावीर्यो येन चास्मि विरूपिता ॥ (१८।३)