कुम्भकर्णं हतं दृष्ट्वा राघवेण महात्मना । (१।१)

राक्षसा राक्षसेन्द्राय रावणाय न्यवेदयन् ॥ (१।२)

श्रुत्वा विनिहतं संख्ये कुम्भकर्णं महाबलम् । (२।१)

रावणः शोकसंतप्तो मुमोह च पपात च ॥ (२।२)

पितृव्यं निहतं श्रुत्वा देवान्तकनरान्तकौ । (३।१)

त्रिशिराश्चातिकायश्च रुरुदुः शोकपीडिताः ॥ (३।२)

भ्रातरं निहतं श्रुत्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा । (४।१)

महोदरमहापार्श्वौ शोकाक्रान्तौ बभूवतुः ॥ (४।२)

ततः कृच्छ्रात् समासाद्य संज्ञां राक्षसपुंगवः । (५।१)

कुम्भकर्णवधाद् दीनो विललाप स रावणः ॥ (५।२)

हा वीर रिपुदर्पघ्न कुम्भकर्ण महाबल । (६।१)

शत्रुसैन्यं प्रताप्यैकः क्व मां संत्यज्य गच्छसि ॥ (६।२)

इदानीं खल्वहं नास्मि यस्य मे पतितो भुजः । (७।१)

दक्षिणो यं समाश्रित्य न बिभेमि सुरासुरान् ॥ (७।२)

कथम् एवंविधो वीरो देवदानवदर्पहा । (८।१)

कालाग्निप्रतिमो ह्यद्य राघवेण रणे हतः ॥ (८।२)

यस्य ते वज्रनिष्पेषो न कुर्याद् व्यसनं सदा । (९।१)

स कथं रामबाणार्तः प्रसुप्तो ऽसि महीतले ॥ (९।२)

एते देवगणाः सार्धम् ऋषिभिर् गगने स्थिताः । (१०।१)

निहतं त्वां रणे दृष्ट्वा निनदन्ति प्रहर्षिताः ॥ (१०।२)

ध्रुवम् अद्यैव संहृष्टा लब्धलक्ष्याः प्लवंगमाः । (११।१)

आरोक्ष्यन्तीह दुर्गाणि लङ्काद्वाराणि सर्वशः ॥ (११।२)

राज्येन नास्ति मे कार्यं किं करिष्यामि सीतया । (१२।१)

कुम्भकर्णविहीनस्य जीविते नास्ति मे रतिः ॥ (१२।२)

यद्यहं भ्रातृहन्तारं न हन्मि युधि राघवम् । (१३।१)

ननु मे मरणं श्रेयो न चेदं व्यर्थजीवितम् ॥ (१३।२)

अद्यैव तं गमिष्यामि देशं यत्रानुजो मम । (१४।१)

न हि भ्रातॄन् समुत्सृज्य क्षणं जीवितुम् उत्सहे ॥ (१४।२)

देवा हि मां हसिष्यन्ति दृष्ट्वा पूर्वापकारिणम् । (१५।१)

कथम् इन्द्रं जयिष्यामि कुम्भकर्ण हते त्वयि ॥ (१५।२)

तद् इदं माम् अनुप्राप्तं विभीषणवचः शुभम् । (१६।१)

यद् अज्ञानान्मया तस्य न गृहीतं महात्मनः ॥ (१६।२)

विभीषणवचो यावत् कुम्भकर्णप्रहस्तयोः । (१७।१)

विनाशो ऽयं समुत्पन्नो मां व्रीडयति दारुणः ॥ (१७।२)

तस्यायं कर्मणः प्रातो विपाको मम शोकदः । (१८।१)

यन्मया धार्मिकः श्रीमान् स निरस्तो विभीषणः ॥ (१८।२)

इति बहुविधम् आकुलान्तरात्मा कृपणम् अतीव विलप्य कुम्भकर्णम् । (१९।१)

न्यपतद् अथ दशाननो भृशार्तस् तम् अनुजम् इन्द्ररिपुं हतं विदित्वा ॥ (१९।२)