एवं ब्रुवाणं जनकः प्रत्युवाच कृताञ्जलिः । (१।१)

श्रोतुम् अर्हसि भद्रं ते कुलं नः कीर्तितं परम् । (१।२)

प्रदाने हि मुनिश्रेष्ठ कुलं निरवशेषतः । (१।३)

वक्तव्यं कुलजातेन तन् निबोध महामुने ॥ (१।४)

राजाभूत् त्रिषु लोकेषु विश्रुतः स्वेन कर्मणा । (२।१)

निमिः परमधर्मात्मा सर्वसत्त्ववतां वरः ॥ (२।२)

तस्य पुत्रो मिथिर् नाम जनको मिथिपुत्रकः । (३।१)

प्रथमो जनको नाम जनकाद् अप्य् उदावसुः ॥ (३।२)

उदावसोस् तु धर्मात्मा जातो वै नन्दिवर्धनः । (४।१)

नन्दिवर्धनपुत्रस् तु सुकेतुर् नाम नामतः ॥ (४।२)

सुकेतोर् अपि धर्मात्मा देवरातो महाबलः । (५।१)

देवरातस्य राजर्षेर् बृहद्रथ इति श्रुतः ॥ (५।२)

बृहद्रथस्य शूरो ऽभून् महावीरः प्रतापवान् । (६।१)

महावीरस्य धृतिमान् सुधृतिः सत्यविक्रमः ॥ (६।२)

सुधृतेर् अपि धर्मात्मा धृष्टकेतुः सुधार्मिकः । (७।१)

धृष्टकेतोस् तु राजर्षेर् हर्यश्व इति विश्रुतः ॥ (७।२)

हर्यश्वस्य मरुः पुत्रो मरोः पुत्रः प्रतीन्धकः । (८।१)

प्रतीन्धकस्य धर्मात्मा राजा कीर्तिरथः सुतः ॥ (८।२)

पुत्रः कीर्तिरथस्यापि देवमीढ इति स्मृतः । (९।१)

देवमीढस्य विबुधो विबुधस्य महीध्रकः ॥ (९।२)

महीध्रकसुतो राजा कीर्तिरातो महाबलः । (१०।१)

कीर्तिरातस्य राजर्षेर् महारोमा व्यजायत ॥ (१०।२)

महारोम्णस् तु धर्मात्मा स्वर्णरोमा व्यजायत । (११।१)

स्वर्णरोम्णस् तु राजर्षेर् ह्रस्वरोमा व्यजायत ॥ (११।२)

तस्य पुत्रद्वयं जज्ञे धर्मज्ञस्य महात्मनः । (१२।१)

ज्येष्ठो ऽहम् अनुजो भ्राता मम वीरः कुशध्वजः ॥ (१२।२)

मां तु ज्येष्ठं पिता राज्ये सो ऽभिषिच्य नराधिपः । (१३।१)

कुशध्वजं समावेश्य भारं मयि वनं गतः ॥ (१३।२)

वृद्धे पितरि स्वर्याते धर्मेण धुरम् आवहम् । (१४।१)

भ्रातरं देवसंकाशं स्नेहात् पश्यन् कुशध्वजम् ॥ (१४।२)

कस्यचित् त्व् अथ कालस्य सांकाश्याद् अगमत् पुरात् । (१५।१)

सुधन्वा वीर्यवान् राजा मिथिलाम् अवरोधकः ॥ (१५।२)

स च मे प्रेषयामास शैवं धनुर् अनुत्तमम् । (१६।१)

सीता कन्या च पद्माक्षी मह्यं वै दीयताम् इति ॥ (१६।२)

तस्याप्रदानाद् ब्रह्मर्षे युद्धम् आसीन् मया सह । (१७।१)

स हतो ऽभिमुखो राजा सुधन्वा तु मया रणे ॥ (१७।२)

निहत्य तं मुनिश्रेष्ठ सुधन्वानं नराधिपम् । (१८।१)

सांकाश्ये भ्रातरं शूरम् अभ्यषिञ्चं कुशध्वजम् ॥ (१८।२)

कनीयान् एष मे भ्राता अहं ज्येष्ठो महामुने । (१९।१)

ददामि परमप्रीतो वध्वौ ते मुनिपुंगव ॥ (१९।२)

सीतां रामाय भद्रं ते ऊर्मिलां लक्ष्मणाय च । (२०।१)

वीर्यशुल्कां मम सुतां सीतां सुरसुतोपमाम् ॥ (२०।२)

द्वितीयाम् ऊर्मिलां चैव त्रिर् वदामि न संशयः । (२१।१)

ददामि परमप्रीतो वध्वौ ते रघुनन्दन ॥ (२१।२)

रामलक्ष्मणयो राजन् गोदानं कारयस्व ह । (२२।१)

पितृकार्यं च भद्रं ते ततो वैवाहिकं कुरु ॥ (२२।२)

मघा ह्य् अद्य महाबाहो तृतीये दिवसे प्रभो । (२३।१)

फल्गुन्याम् उत्तरे राजंस् तस्मिन् वैवाहिकं कुरु । (२३।२)

रामलक्ष्मणयोर् अर्थे दानं कार्यं सुखोदयम् ॥ (२३।३)