ऋश्यमूकात् स धर्मात्मा किष्किन्धां लक्ष्मणाग्रजः । (१।१)

जगाम सहसुग्रीवो वालिविक्रमपालिताम् ॥ (१।२)

समुद्यम्य महच् चापं रामः काञ्चनभूषितम् । (२।१)

शरांश् चादित्यसंकाशान् गृहीत्वा रणसाधकान् ॥ (२।२)

अग्रतस् तु ययौ तस्य राघवस्य महात्मनः । (३।१)

सुग्रीवः संहतग्रीवो लक्ष्मणश् च महाबलः ॥ (३।२)

पृष्ठतो हनुमान् वीरो नलो नीलश् च वानरः । (४।१)

तारश् चैव महातेजा हरियूथपयूथपाः ॥ (४।२)

ते वीक्षमाणा वृक्षांश् च पुष्पभारावलम्बिनः । (५।१)

प्रसन्नाम्बुवहाश् चैव सरितः सागरंगमाः ॥ (५।२)

कन्दराणि च शैलांश् च निर्दराणि गुहास् तथा । (६।१)

शिखराणि च मुख्यानि दरीश् च प्रियदर्शनाः ॥ (६।२)

वैदूर्यविमलैः पर्णैः पद्मैश् चाकाशकुड्मलैः । (७।१)

शोभितान् सजलान् मार्गे तटाकांश् च व्यलोकयन् ॥ (७।२)

कारण्डैः सारसैर् हंसैर् वञ्जुलैर् जलकुक्कुटैः । (८।१)

चक्रवाकैस् तथा चान्यैः शकुनैः प्रतिनादितान् ॥ (८।२)

मृदुशष्पाङ्कुराहारान् निर्भयान् वनगोचरान् । (९।१)

चरतः सर्वतो ऽपश्यन् स्थलीषु हरिणान् स्थितान् ॥ (९।२)

तटाकवैरिणश् चापि शुक्लदन्तविभूषितान् । (१०।१)

घोरान् एकचरान् वन्यान् द्विरदान् कूलघातिनः ॥ (१०।२)

वने वनचरांश् चान्यान् खेचरांश् च विहंगमान् । (११।१)

पश्यन्तस् त्वरिता जग्मुः सुग्रीववशवर्तिनः ॥ (११।२)

तेषां तु गच्छतां तत्र त्वरितं रघुनन्दनः । (१२।१)

द्रुमषण्डं वनं दृष्ट्वा रामः सुग्रीवम् अब्रवीत् ॥ (१२।२)

एष मेघ इवाकाशे वृक्षषण्डः प्रकाशते । (१३।१)

मेघसंघातविपुलः पर्यन्तकदलीवृतः ॥ (१३।२)

किम् एतज् ज्ञातुम् इच्छामि सखे कौतूहलं मम । (१४।१)

कौतूहलापनयनं कर्तुम् इच्छाम्य् अहं त्वया ॥ (१४।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः । (१५।१)

गच्छन्न् एवाचचक्षे ऽथ सुग्रीवस् तन् महद् वनम् ॥ (१५।२)

एतद् राघव विस्तीर्णम् आश्रमं श्रमनाशनम् । (१६।१)

उद्यानवनसम्पन्नं स्वादुमूलफलोदकम् ॥ (१६।२)

अत्र सप्तजना नाम मुनयः संशितव्रताः । (१७।१)

सप्तैवासन्न् अधःशीर्षा नियतं जलशायिनः ॥ (१७।२)

सप्तरात्रकृताहारा वायुना वनवासिनः । (१८।१)

दिवं वर्षशतैर् याताः सप्तभिः सकलेवराः ॥ (१८।२)

तेषाम् एवं प्रभावेन द्रुमप्राकारसंवृतम् । (१९।१)

आश्रमं सुदुराधर्षम् अपि सेन्द्रैः सुरासुरैः ॥ (१९।२)

पक्षिणो वर्जयन्त्य् एतत् तथान्ये वनचारिणः । (२०।१)

विशन्ति मोहाद् ये ऽप्य् अत्र निवर्तन्ते न ते पुनः ॥ (२०।२)

विभूषणरवाश् चात्र श्रूयन्ते सकलाक्षराः । (२१।१)

तूर्यगीतस्वनाश् चापि गन्धो दिव्यश् च राघव ॥ (२१।२)

त्रेताग्नयो ऽपि दीप्यन्ते धूमो ह्य् एष प्रदृश्यते । (२२।१)

वेष्टयन्न् इव वृक्षाग्रान् कपोताङ्गारुणो घनः ॥ (२२।२)

कुरु प्रणामं धर्मात्मंस् तान् समुद्दिश्य राघवः । (२३।१)

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा प्रयतः संयताञ्जलिः ॥ (२३।२)

प्रणमन्ति हि ये तेषाम् ऋषीणां भावितात्मनाम् । (२४।१)

न तेषाम् अशुभं किंचिच् छरीरे राम दृश्यते ॥ (२४।२)

ततो रामः सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन कृताञ्जलिः । (२५।१)

समुद्दिश्य महात्मानस् तान् ऋषीन् अभ्यवादयत् ॥ (२५।२)

अभिवाद्य च धर्मात्मा रामो भ्राता च लक्ष्मणः । (२६।१)

सुग्रीवो वानराश् चैव जग्मुः संहृष्टमानसाः ॥ (२६।२)

ते गत्वा दूरम् अध्वानं तस्मात् सप्तजनाश्रमात् । (२७।१)

ददृशुस् तां दुराधर्षां किष्किन्धां वालिपालिताम् ॥ (२७।२)