संदिश्य रामं नृपतिः श्वोभाविन्य् अभिषेचने । (१।१)

पुरोहितं समाहूय वसिष्ठम् इदम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

गच्छोपवासं काकुत्स्थं कारयाद्य तपोधन । (२।१)

श्रीयशोराज्यलाभाय वध्वा सह यतव्रतम् ॥ (२।२)

तथेति च स राजानम् उक्त्वा वेदविदां वरः । (३।१)

स्वयं वसिष्ठो भगवान् ययौ रामनिवेशनम् ॥ (३।२)

स रामभवनं प्राप्य पाण्डुराभ्रघनप्रभम् । (४।१)

तिस्रः कक्ष्या रथेनैव विवेश मुनिसत्तमः ॥ (४।२)

तम् आगतम् ऋषिं रामस् त्वरन्न् इव ससंभ्रमः । (५।१)

मानयिष्यन् स मानार्हं निश्चक्राम निवेशनात् ॥ (५।२)

अभ्येत्य त्वरमाणश् च रथाभ्याशं मनीषिणः । (६।१)

ततो ऽवतारयामास परिगृह्य रथात् स्वयम् ॥ (६।२)

स चैनं प्रश्रितं दृष्ट्वा सम्भाष्याभिप्रसाद्य च । (७।१)

प्रियार्हं हर्षयन् रामम् इत्य् उवाच पुरोहितः ॥ (७।२)

प्रसन्नस् ते पिता राम यौवराज्यम् अवाप्स्यसि । (८।१)

उपवासं भवान् अद्य करोतु सह सीतया ॥ (८।२)

प्रातस् त्वाम् अभिषेक्ता हि यौवराज्ये नराधिपः । (९।१)

पिता दशरथः प्रीत्या ययातिं नहुषो यथा ॥ (९।२)

इत्य् उक्त्वा स तदा रामम् उपवासं यतव्रतम् । (१०।१)

मन्त्रवत् कारयामास वैदेह्या सहितं मुनिः ॥ (१०।२)

ततो यथावद् रामेण स राज्ञो गुरुर् अर्चितः । (११।१)

अभ्यनुज्ञाप्य काकुत्स्थं ययौ रामनिवेशनात् ॥ (११।२)

सुहृद्भिस् तत्र रामो ऽपि तान् अनुज्ञाप्य सर्वशः । (१२।१)

सभाजितो विवेशाथ तान् अनुज्ञाप्य सर्वशः ॥ (१२।२)

हृष्टनारीनरयुतं रामवेश्म तदा बभौ । (१३।१)

यथा मत्तद्विजगणं प्रफुल्लनलिनं सरः ॥ (१३।२)

स राजभवनप्रख्यात् तस्माद् रामनिवेशनात् । (१४।१)

निर्गत्य ददृशे मार्गं वसिष्ठो जनसंवृतम् ॥ (१४।२)

वृन्दवृन्दैर् अयोध्यायां राजमार्गाः समन्ततः । (१५।१)

बभूवुर् अभिसंबाधाः कुतूहलजनैर् वृताः ॥ (१५।२)

जनवृन्दोर्मिसंघर्षहर्षस्वनवतस् तदा । (१६।१)

बभूव राजमार्गस्य सागरस्येव निस्वनः ॥ (१६।२)

सिक्तसंमृष्टरथ्या हि तद् अहर् वनमालिनी । (१७।१)

आसीद् अयोध्या नगरी समुच्छ्रितगृहध्वजा ॥ (१७।२)

तदा ह्य् अयोध्यानिलयः सस्त्रीबालाबलो जनः । (१८।१)

रामाभिषेकम् आकाङ्क्षन्न् आकाङ्क्षन्न् उदयं रवेः ॥ (१८।२)

प्रजालंकारभूतं च जनस्यानन्दवर्धनम् । (१९।१)

उत्सुको ऽभूज् जनो द्रष्टुं तम् अयोध्यामहोत्सवम् ॥ (१९।२)

एवं तं जनसम्बाधं राजमार्गं पुरोहितः । (२०।१)

व्यूहन्न् इव जनौघं तं शनै राजकुलं ययौ ॥ (२०।२)

सिताभ्रशिखरप्रख्यं प्रासादम् अधिरुह्य सः । (२१।१)

समियाय नरेन्द्रेण शक्रेणेव बृहस्पतिः ॥ (२१।२)

तम् आगतम् अभिप्रेक्ष्य हित्वा राजासनं नृपः । (२२।१)

पप्रच्छ स च तस्मै तत् कृतम् इत्य् अभ्यवेदयत् ॥ (२२।२)

गुरुणा त्व् अभ्यनुज्ञातो मनुजौघं विसृज्य तम् । (२३।१)

विवेशान्तःपुरं राजा सिंहो गिरिगुहाम् इव ॥ (२३।२)

तद् अग्र्यवेषप्रमदाजनाकुलं महेन्द्रवेश्मप्रतिमं निवेशनम् । (२४।१)

विदीपयंश् चारु विवेश पार्थिवः शशीव तारागणसंकुलं नभः ॥ (२४।२)