तम् अल्पजीवितं भूमौ स्फुरन्तं राक्षसाधिपः । (१।१)

ददर्श गृध्रं पतितं समीपे राघवाश्रमात् ॥ (१।२)

सा तु ताराधिपमुखी रावणेन समीक्ष्य तम् । (२।१)

गृध्रराजं विनिहतं विललाप सुदुःखिता ॥ (२।२)

निमित्तं लक्षणज्ञानं शकुनिस्वरदर्शनम् । (३।१)

अवश्यं सुखदुःखेषु नराणां प्रतिदृश्यते ॥ (३।२)

न नूनं राम जानासि महद् व्यसनम् आत्मनः । (४।१)

धावन्ति नूनं काकुत्स्थ मदर्थं मृगपक्षिणः ॥ (४।२)

त्राहि माम् अद्य काकुत्स्थ लक्ष्मणेति वराङ्गना । (५।१)

सुसंत्रस्ता समाक्रन्दच् छृण्वतां तु यथान्तिके ॥ (५।२)

तां क्लिष्टमाल्याभरणां विलपन्तीम् अनाथवत् । (६।१)

अभ्यधावत वैदेहीं रावणो राक्षसाधिपः ॥ (६।२)

तां लताम् इव वेष्टन्तीम् आलिङ्गन्तीं महाद्रुमान् । (७।१)

मुञ्च मुञ्चेति बहुशः प्रवदन् राक्षसाधिपः ॥ (७।२)

क्रोशन्तीं राम रामेति रामेण रहितां वने । (८।१)

जीवितान्ताय केशेषु जग्राहान्तकसंनिभः ॥ (८।२)

प्रधर्षितायां वैदेह्यां बभूव सचराचरम् । (९।१)

जगत् सर्वम् अमर्यादं तमसान्धेन संवृतम् ॥ (९।२)

दृष्ट्वा सीतां परामृष्टां दीनां दिव्येन चक्षुषा । (१०।१)

कृतं कार्यम् इति श्रीमान् व्याजहार पितामहः ॥ (१०।२)

प्रहृष्टा व्यथिताश् चासन् सर्वे ते परमर्षयः । (११।१)

दृष्ट्वा सीतां परामृष्टां दण्डकारण्यवासिनः ॥ (११।२)

स तु तां राम रामेति रुदन्तीं लक्ष्मणेति च । (१२।१)

जगामाकाशम् आदाय रावणो राक्षसाधिपः ॥ (१२।२)

तप्ताभरणसर्वाङ्गी पीतकौशेयवासनी । (१३।१)

रराज राजपुत्री तु विद्युत् सौदामनी यथा ॥ (१३।२)

उद्धूतेन च वस्त्रेण तस्याः पीतेन रावणः । (१४।१)

अधिकं परिबभ्राज गिरिर् दीप्त इवाग्निना ॥ (१४।२)

तस्याः परमकल्याण्यास् ताम्राणि सुरभीणि च । (१५।१)

पद्मपत्त्राणि वैदेह्या अभ्यकीर्यन्त रावणम् ॥ (१५।२)

तस्याः कौशेयम् उद्धूतम् आकाशे कनकप्रभम् । (१६।१)

बभौ चादित्यरागेण ताम्रम् अभ्रम् इवातपे ॥ (१६।२)

तस्यास् तद् विमलं वक्त्रम् आकाशे रावणाङ्कगम् । (१७।१)

न रराज विना रामं विनालम् इव पङ्कजम् ॥ (१७।२)

बभूव जलदं नीलं भित्त्वा चन्द्र इवोदितः । (१८।१)

सुललाटं सुकेशान्तं पद्मगर्भाभम् अव्रणम् । (१८।२)

शुक्लैः सुविमलैर् दन्तैः प्रभावद्भिर् अलंकृतम् ॥ (१८।३)

रुदितं व्यपमृष्टास्रं चन्द्रवत् प्रियदर्शनम् । (१९।१)

सुनासं चारुताम्रौष्ठम् आकाशे हाटकप्रभम् ॥ (१९।२)

राक्षसेन्द्रसमाधूतं तस्यास् तद् वचनं शुभम् । (२०।१)

शुशुभे न विना रामं दिवा चन्द्र इवोदितः ॥ (२०।२)

सा हेमवर्णा नीलाङ्गं मैथिली राक्षसाधिपम् । (२१।१)

शुशुभे काञ्चनी काञ्ची नीलं मणिम् इवाश्रिता ॥ (२१।२)

सा पद्मगौरी हेमाभा रावणं जनकात्मजा । (२२।१)

विद्युद्घनम् इवाविश्य शुशुभे तप्तभूषणा ॥ (२२।२)

तस्या भूषणघोषेण वैदेह्या राक्षसाधिपः । (२३।१)

बभूव विमलो नीलः सघोष इव तोयदः ॥ (२३।२)

उत्तमाङ्गच्युता तस्याः पुष्पवृष्टिः समन्ततः । (२४।१)

सीताया ह्रियमाणायाः पपात धरणीतले ॥ (२४।२)

सा तु रावणवेगेन पुष्पवृष्टिः समन्ततः । (२५।१)

समाधूता दशग्रीवं पुनर् एवाभ्यवर्तत ॥ (२५।२)

अभ्यवर्तत पुष्पाणां धारा वैश्रवणानुजम् । (२६।१)

नक्षत्रमालाविमला मेरुं नगम् इवोत्तमम् ॥ (२६।२)

चरणान् नूपुरं भ्रष्टं वैदेह्या रत्नभूषितम् । (२७।१)

विद्युन्मण्डलसंकाशं पपात मधुरस्वनम् ॥ (२७।२)

तरुप्रवालरक्ता सा नीलाङ्गं राक्षसेश्वरम् । (२८।१)

प्राशोभयत वैदेही गजं कष्येव काञ्चनी ॥ (२८।२)

तां महोल्काम् इवाकाशे दीप्यमानां स्वतेजसा । (२९।१)

जहाराकाशम् आविश्य सीतां वैश्रवणानुजः ॥ (२९।२)

तस्यास् तान्य् अग्निवर्णानि भूषणानि महीतले । (३०।१)

सघोषाण्यवकीर्यन्त क्षीणास् तारा इवाम्बरात् ॥ (३०।२)

तस्याः स्तनान्तराद् भ्रष्टो हारस् ताराधिपद्युतिः । (३१।१)

वैदेह्या निपतन् भाति गङ्गेव गगनाच् च्युता ॥ (३१।२)

उत्पातवाताभिहता नानाद्विजगणायुताः । (३२।१)

मा भैर् इति विधूताग्रा व्याजह्रुर् इव पादपाः ॥ (३२।२)

नलिन्यो ध्वस्तकमलास् त्रस्तमीनजलेचराः । (३३।१)

सखीम् इव गतोत्साहां शोचन्तीव स्म मैथिलीम् ॥ (३३।२)

समन्ताद् अभिसंपत्य सिंहव्याघ्रमृगद्विजाः । (३४।१)

अन्वधावंस् तदा रोषात् सीताछायानुगामिनः ॥ (३४।२)

जलप्रपातास्रमुखाः शृङ्गैर् उच्छ्रितबाहवः । (३५।१)

सीतायां ह्रियमाणायां विक्रोशन्तीव पर्वताः ॥ (३५।२)

ह्रियमाणां तु वैदेहीं दृष्ट्वा दीनो दिवाकरः । (३६।१)

प्रविध्वस्तप्रभः श्रीमान् आसीत् पाण्डुरमण्डलः ॥ (३६।२)

नास्ति धर्मः कुतः सत्यं नार्जवं नानृशंसता । (३७।१)

यत्र रामस्य वैदेहीं भार्यां हरति रावणः ॥ (३७।२)

इति सर्वाणि भूतानि गणशः पर्यदेवयन् । (३८।१)

वित्रस्तका दीनमुखा रुरुदुर् मृगपोतकाः ॥ (३८।२)

उद्वीक्ष्योद्वीक्ष्य नयनैर् आस्रपाताविलेक्षणाः । (३९।१)

सुप्रवेपितगात्राश् च बभूवुर् वनदेवताः ॥ (३९।२)

विक्रोशन्तीं दृढं सीतां दृष्ट्वा दुःखं तथा गताम् । (४०।१)

तां तु लक्ष्मण रामेति क्रोशन्तीं मधुरस्वराम् ॥ (४०।२)

अवेक्षमाणां बहुशो वैदेहीं धरणीतलम् । (४१।१)

स ताम् आकुलकेशान्तां विप्रमृष्टविशेषकाम् । (४१।२)

जहारात्मविनाशाय दशग्रीवो मनस्विनीम् ॥ (४१।३)

ततस् तु सा चारुदती शुचिस्मिता विनाकृता बन्धुजनेन मैथिली । (४२।१)

अपश्यती राघवलक्ष्मणाव् उभौ विवर्णवक्त्रा भयभारपीडिता ॥ (४२।२)