सचन्द्रकुमुदं रम्यं सार्ककारण्डवं शुभम् । (१।१)

तिष्यश्रवणकदम्बम् अभ्रशैवलशाद्वलम् ॥ (१।२)

पुनर्वसुमहामीनं लोहिताङ्गमहाग्रहम् । (२।१)

ऐरावतमहाद्वीपं स्वातीहंसविलोडितम् ॥ (२।२)

वातसंघातजातोर्मिं चन्द्रांशुशिशिराम्बुमत् । (३।१)

भुजंगयक्षगन्धर्वप्रबुद्धकमलोत्पलम् ॥ (३।२)

ग्रसमान इवाकाशं ताराधिपम् इवालिखन् । (४।१)

हरन्न् इव सनक्षत्रं गगनं सार्कमण्डलम् ॥ (४।२)

मारुतस्यालयं श्रीमान् कपिर् व्योमचरो महान् । (५।१)

हनूमान्मेघजालानि विकर्षन्न् इव गच्छति ॥ (५।२)

पाण्डुरारुणवर्णानि नीलमाञ्जिष्ठकानि च । (६।१)

हरितारुणवर्णानि महाभ्राणि चकाशिरे ॥ (६।२)

प्रविशन्न् अभ्रजालानि निष्क्रमंश्च पुनः पुनः । (७।१)

प्रच्छन्नश्च प्रकाशश्च चन्द्रमा इव लक्ष्यते ॥ (७।२)

नदन्नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः । (८।१)

आजगाम महातेजाः पुनर् मध्येन सागरम् ॥ (८।२)

पर्वतेन्द्रं सुनाभं च समुपस्पृश्य वीर्यवान् । (९।१)

ज्यामुक्त इव नाराचो महावेगो ऽभ्युपागतः ॥ (९।२)

स किंचिद् अनुसंप्राप्तः समालोक्य महागिरिम् । (१०।१)

महेन्द्रमेघसंकाशं ननाद हरिपुंगवः ॥ (१०।२)

निशम्य नदतो नादं वानरास्ते समन्ततः । (११।१)

बभूवुर् उत्सुकाः सर्वे सुहृद्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ (११।२)

जाम्बवान् स हरिश्रेष्ठः प्रीतिसंहृष्टमानसः । (१२।१)

उपामन्त्र्य हरीन् सर्वान् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (१२।२)

सर्वथा कृतकार्यो ऽसौ हनूमान्नात्र संशयः । (१३।१)

न ह्यस्याकृतकार्यस्य नाद एवंविधो भवेत् ॥ (१३।२)

तस्य बाहूरुवेगं च निनादं च महात्मनः । (१४।१)

निशम्य हरयो हृष्टाः समुत्पेतुस्ततस्ततः ॥ (१४।२)

ते नगाग्रान्नगाग्राणि शिखराच्छिखराणि च । (१५।१)

प्रहृष्टाः समपद्यन्त हनूमन्तं दिदृक्षवः ॥ (१५।२)

ते प्रीताः पादपाग्रेषु गृह्य शाखाः सुपुष्पिताः । (१६।१)

वासांसीव प्रकाशानि समाविध्यन्त वानराः ॥ (१६।२)

तम् अभ्रघनसंकाशम् आपतन्तं महाकपिम् । (१७।१)

दृष्ट्वा ते वानराः सर्वे तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ (१७।२)

ततस्तु वेगवांस्तस्य गिरेर् गिरिनिभः कपिः । (१८।१)

निपपात महेन्द्रस्य शिखरे पादपाकुले ॥ (१८।२)

ततस्ते प्रीतमनसः सर्वे वानरपुंगवाः । (१९।१)

हनूमन्तं महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ (१९।२)

परिवार्य च ते सर्वे परां प्रीतिम् उपागताः । (२०।१)

प्रहृष्टवदनाः सर्वे तम् अरोगम् उपागतम् ॥ (२०।२)

उपायनानि चादाय मूलानि च फलानि च । (२१।१)

प्रत्यर्चयन् हरिश्रेष्ठं हरयो मारुतात्मजम् ॥ (२१।२)

विनेदुर् मुदिताः केचिच् चक्रुः किलकिलां तथा । (२२।१)

हृष्टाः पादपशाखाश्च आनिन्युर् वानरर्षभाः ॥ (२२।२)

हनूमांस्तु गुरून् वृद्धाञ् जाम्बवत्प्रमुखांस्तदा । (२३।१)

कुमारम् अङ्गदं चैव सो ऽवन्दत महाकपिः ॥ (२३।२)

स ताभ्यां पूजितः पूज्यः कपिभिश्च प्रसादितः । (२४।१)

दृष्टा देवीति विक्रान्तः संक्षेपेण न्यवेदयत् ॥ (२४।२)

निषसाद च हस्तेन गृहीत्वा वालिनः सुतम् । (२५।१)

रमणीये वनोद्देशे महेन्द्रस्य गिरेस्तदा ॥ (२५।२)

हनूमान् अब्रवीद्धृष्टस्तदा तान् वानरर्षभान् । (२६।१)

अशोकवनिकासंस्था दृष्टा सा जनकात्मजा ॥ (२६।२)

रक्ष्यमाणा सुघोराभी राक्षसीभिर् अनिन्दिता । (२७।१)

एकवेणीधरा बाला रामदर्शनलालसा । (२७।२)

उपवासपरिश्रान्ता मलिना जटिला कृशा ॥ (२७।३)

ततो दृष्टेति वचनं महार्थम् अमृतोपमम् । (२८।१)

निशम्य मारुतेः सर्वे मुदिता वानराभवन् ॥ (२८।२)

क्ष्वेडन्त्यन्ये नदन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये महाबलाः । (२९।१)

चक्रुः किलकिलाम् अन्ये प्रतिगर्जन्ति चापरे ॥ (२९।२)

केचिद् उच्छ्रितलाङ्गूलाः प्रहृष्टाः कपिकुञ्जराः । (३०।१)

अञ्चितायतदीर्घाणि लाङ्गूलानि प्रविव्यधुः ॥ (३०।२)

अपरे तु हनूमन्तं वानरा वारणोपमम् । (३१।१)

आप्लुत्य गिरिशृङ्गेभ्यः संस्पृशन्ति स्म हर्षिताः ॥ (३१।२)

उक्तवाक्यं हनूमन्तम् अङ्गदस्तु तदाब्रवीत् । (३२।१)

सर्वेषां हरिवीराणां मध्ये वाचम् अनुत्तमाम् ॥ (३२।२)

सत्त्वे वीर्ये न ते कश्चित् समो वानर विद्यते । (३३।१)

यद् अवप्लुत्य विस्तीर्णं सागरं पुनर् आगतः ॥ (३३।२)

दिष्ट्या दृष्टा त्वया देवी रामपत्नी यशस्विनी । (३४।१)

दिष्ट्या त्यक्ष्यति काकुत्स्थः शोकं सीतावियोगजम् ॥ (३४।२)

ततो ऽङ्गदं हनूमन्तं जाम्बवन्तं च वानराः । (३५।१)

परिवार्य प्रमुदिता भेजिरे विपुलाः शिलाः ॥ (३५।२)

श्रोतुकामाः समुद्रस्य लङ्घनं वानरोत्तमाः । (३६।१)

दर्शनं चापि लङ्कायाः सीताया रावणस्य च । (३६।२)

तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे हनूमद्वदनोन्मुखाः ॥ (३६।३)

तस्थौ तत्राङ्गदः श्रीमान् वानरैर् बहुभिर् वृतः । (३७।१)

उपास्यमानो विबुधैर् दिवि देवपतिर् यथा ॥ (३७।२)

हनूमता कीर्तिमता यशस्विना तथाङ्गदेनाङ्गदबद्धबाहुना । (३८।१)

मुदा तदाध्यासितम् उन्नतं महन् महीधराग्रं ज्वलितं श्रियाभवत् ॥ (३८।२)