तं समीक्ष्य महासत्त्वं सत्त्ववान् हरिसत्तमः । (१।१)

वाक्यम् अर्थवद् अव्यग्रस्तम् उवाच दशाननम् ॥ (१।२)

अहं सुग्रीवसंदेशाद् इह प्राप्तस्तवालयम् । (२।१)

राक्षसेन्द्र हरीशस्त्वां भ्राता कुशलम् अब्रवीत् ॥ (२।२)

भ्रातुः शृणु समादेशं सुग्रीवस्य महात्मनः । (३।१)

धर्मार्थोपहितं वाक्यम् इह चामुत्र च क्षमम् ॥ (३।२)

राजा दशरथो नाम रथकुञ्जरवाजिमान् । (४।१)

पितेव बन्धुर् लोकस्य सुरेश्वरसमद्युतिः ॥ (४।२)

ज्येष्ठस्तस्य महाबाहुः पुत्रः प्रियकरः प्रभुः । (५।१)

पितुर् निदेशान्निष्क्रान्तः प्रविष्टो दण्डकावनम् ॥ (५।२)

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया चापि भार्यया । (६।१)

रामो नाम महातेजा धर्म्यं पन्थानम् आश्रितः ॥ (६।२)

तस्य भार्या वने नष्टा सीता पतिम् अनुव्रता । (७।१)

वैदेहस्य सुता राज्ञो जनकस्य महात्मनः ॥ (७।२)

स मार्गमाणस्तां देवीं राजपुत्रः सहानुजः । (८।१)

ऋश्यमूकम् अनुप्राप्तः सुग्रीवेण च संगतः ॥ (८।२)

तस्य तेन प्रतिज्ञातं सीतायाः परिमार्गणम् । (९।१)

सुग्रीवस्यापि रामेण हरिराज्यं निवेदितम् ॥ (९।२)

ततस्तेन मृधे हत्वा राजपुत्रेण वालिनम् । (१०।१)

सुग्रीवः स्थापितो राज्ये हर्यृक्षाणां गणेश्वरः ॥ (१०।२)

स सीतामार्गणे व्यग्रः सुग्रीवः सत्यसंगरः । (११।१)

हरीन् संप्रेषयामास दिशः सर्वा हरीश्वरः ॥ (११।२)

तां हरीणां सहस्राणि शतानि नियुतानि च । (१२।१)

दिक्षु सर्वासु मार्गन्ते अधश्चोपरि चाम्बरे ॥ (१२।२)

वैनतेयसमाः केचित् केचित् तत्रानिलोपमाः । (१३।१)

असंगगतयः शीघ्रा हरिवीरा महाबलाः ॥ (१३।२)

अहं तु हनुमान्नाम मारुतस्यौरसः सुतः । (१४।१)

सीतायास्तु कृते तूर्णं शतयोजनम् आयतम् । (१४।२)

समुद्रं लङ्घयित्वैव तां दिदृक्षुर् इहागतः ॥ (१४।३)

तद् भवान् दृष्टधर्मार्थस् तपःकृतपरिग्रहः । (१५।१)

परदारान्महाप्राज्ञ नोपरोद्धुं त्वम् अर्हसि ॥ (१५।२)

न हि धर्मविरुद्धेषु बह्वपायेषु कर्मसु । (१६।१)

मूलघातिषु सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥ (१६।२)

कश्च लक्ष्मणमुक्तानां रामकोपानुवर्तिनाम् । (१७।१)

शराणाम् अग्रतः स्थातुं शक्तो देवासुरेष्वपि ॥ (१७।२)

न चापि त्रिषु लोकेषु राजन् विद्येत कश्चन । (१८।१)

राघवस्य व्यलीकं यः कृत्वा सुखम् अवाप्नुयात् ॥ (१८।२)

तत् त्रिकालहितं वाक्यं धर्म्यम् अर्थानुबन्धि च । (१९।१)

मन्यस्व नरदेवाय जानकी प्रतिदीयताम् ॥ (१९।२)

दृष्टा हीयं मया देवी लब्धं यद् इह दुर्लभम् । (२०।१)

उत्तरं कर्म यच्छेषं निमित्तं तत्र राघवः ॥ (२०।२)

लक्षितेयं मया सीता तथा शोकपरायणा । (२१।१)

गृह्य यां नाभिजानासि पञ्चास्याम् इव पन्नगीम् ॥ (२१।२)

नेयं जरयितुं शक्या सासुरैर् अमरैर् अपि । (२२।१)

विषसंसृष्टम् अत्यर्थं भुक्तम् अन्नम् इवौजसा ॥ (२२।२)

तपःसंतापलब्धस्ते यो ऽयं धर्मपरिग्रहः । (२३।१)

न स नाशयितुं न्याय्य आत्मप्राणपरिग्रहः ॥ (२३।२)

अवध्यतां तपोभिर् यां भवान् समनुपश्यति । (२४।१)

आत्मनः सासुरैर् देवैर् हेतुस्तत्राप्ययं महान् ॥ (२४।२)

सुग्रीवो न हि देवो ऽयं नासुरो न च मानुषः । (२५।१)

न राक्षसो न गन्धर्वो न यक्षो न च पन्नगः ॥ (२५।२)

मानुषो राघवो राजन् सुग्रीवश्च हरीश्वरः । (२६।१)

तस्मात् प्राणपरित्राणं कथं राजन् करिष्यसि ॥ (२६।२)

न तु धर्मोपसंहारम् अधर्मफलसंहितम् । (२७।१)

तद् एव फलम् अन्वेति धर्मश्चाधर्मनाशनः ॥ (२७।२)

प्राप्तं धर्मफलं तावद् भवता नात्र संशयः । (२८।१)

फलम् अस्याप्यधर्मस्य क्षिप्रम् एव प्रपत्स्यसे ॥ (२८।२)

जनस्थानवधं बुद्ध्वा बुद्ध्वा वालिवधं तथा । (२९।१)

रामसुग्रीवसख्यं च बुध्यस्व हितम् आत्मनः ॥ (२९।२)

कामं खल्वहम् अप्येकः सवाजिरथकुञ्जराम् । (३०।१)

लङ्कां नाशयितुं शक्तस्तस्यैष तु विनिश्चयः ॥ (३०।२)

रामेण हि प्रतिज्ञातं हर्यृक्षगणसंनिधौ । (३१।१)

उत्सादनम् अमित्राणां सीता यैस्तु प्रधर्षिता ॥ (३१।२)

अपकुर्वन् हि रामस्य साक्षाद् अपि पुरंदरः । (३२।१)

न सुखं प्राप्नुयाद् अन्यः किं पुनस्त्वद्विधो जनः ॥ (३२।२)

यां सीतेत्यभिजानासि येयं तिष्ठति ते वशे । (३३।१)

कालरात्रीति तां विद्धि सर्वलङ्काविनाशिनीम् ॥ (३३।२)

तद् अलं कालपाशेन सीता विग्रहरूपिणा । (३४।१)

स्वयं स्कन्धावसक्तेन क्षमम् आत्मनि चिन्त्यताम् ॥ (३४।२)

सीतायास्तेजसा दग्धां रामकोपप्रपीडिताम् । (३५।१)

दह्यमानाम् इमां पश्य पुरीं साट्टप्रतोलिकाम् ॥ (३५।२)

स सौष्ठवोपेतम् अदीनवादिनः कपेर् निशम्याप्रतिमो ऽप्रियं वचः । (३६।१)

दशाननः कोपविवृत्तलोचनः समादिशत् तस्य वधं महाकपेः ॥ (३६।२)