अध्यर्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान् मुखाश्रिताम् । (१।१)

सरयूं पुण्यसलिलां ददर्श रघुनन्दनः ॥ (१।२)

अथ तस्मिन् मुहूर्ते तु ब्रह्मा लोकपितामहः । (२।१)

सर्वैः परिवृतो देवैर् ऋषिभिश्च महात्मभिः ॥ (२।२)

आययौ यत्र काकुत्स्थः स्वर्गाय समुपस्थितः । (३।१)

विमानशतकोटीभिर् दिव्याभिर् अभिसंवृतः ॥ (३।२)

पपात पुष्पवृष्टिश्च वायुमुक्ता महौघवत् ॥ (४।१)

तस्मिंस् तूर्यशताकीर्णे गन्धर्वाप्सरसंकुले । (५।१)

सरयूसलिलं रामः पद्भ्यां समुपचक्रमे ॥ (५।२)

ततः पितामहो वाणीम् अन्तरिक्षाद् अभाषत । (६।१)

आगच्छ विष्णो भद्रं ते दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ (६।२)

भ्रातृभिः सह देवाभैः प्रविशस्व स्वकां तनुम् । (७।१)

वैष्णवीं तां महातेजस् तद् आकाशं सनातनम् ॥ (७।२)

त्वं हि लोकगतिर् देव न त्वां केचित् प्रजानते । (८।१)

ऋते मायां विशालाक्ष तव पूर्वपरिग्रहाम् ॥ (८।२)

त्वम् अचिन्त्यं महद् भूतम् अक्षयं सर्वसंग्रहम् । (९।१)

याम् इच्छसि महातेजस् तां तनुं प्रविश स्वयम् ॥ (९।२)

पितामहवचः श्रुत्वा विनिश्चित्य महामतिः । (१०।१)

विवेश वैष्णवं तेजः सशरीरः सहानुजः ॥ (१०।२)

ततो विष्णुगतं देवं पूजयन्ति स्म देवताः । (११।१)

साध्या मरुद्गणाश्चैव सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ (११।२)

ये च दिव्या ऋषिगणा गन्धर्वाप्सरसश्च याः । (१२।१)

सुपर्णनागयक्षाश्च दैत्यदानवराक्षसाः ॥ (१२।२)

सर्वं हृष्टं प्रमुदितं सर्वं पूर्णमनोरथम् । (१३।१)

साधु साध्विति तत् सर्वं त्रिदिवं गतकल्मषम् ॥ (१३।२)

अथ विष्णुर् महातेजाः पितामहम् उवाच ह । (१४।१)

एषां लोकाञ्जनौघानां दातुम् अर्हसि सुव्रत ॥ (१४।२)

इमे हि सर्वे स्नेहान् माम् अनुयाता मनस्विनः । (१५।१)

भक्ता भाजयितव्याश्च त्यक्तात्मानश्च मत्कृते ॥ (१५।२)

तच्छ्रुत्वा विष्णुवचनं ब्रह्मा लोकगुरुः प्रभुः । (१६।१)

लोकान् सांतानिकान् नाम यास्यन्तीमे समागताः ॥ (१६।२)

यच्च तिर्यग्गतं किंचिद् रामम् एवानुचिन्तयत् । (१७।१)

प्राणांस् त्यक्ष्यति भक्त्या वै संताने तु निवत्स्यति । (१७।२)

सर्वैर् एव गुणैर् युक्ते ब्रह्मलोकाद् अनन्तरे ॥ (१७।३)

वानराश्च स्वकां योनिम् ऋक्षाश्चैव तथा ययुः ॥ (१८।०)

येभ्यो विनिःसृता ये ये सुरादिभ्यः सुसंभवाः । (१९।१)

ऋषिभ्यो नागयक्षेभ्यस् तांस्तान् एव प्रपेदिरे ॥ (१९।२)

तथोक्तवति देवेशे गोप्रतारम् उपागताः । (२०।१)

भेजिरे सरयूं सर्वे हर्षपूर्णाश्रुविक्लवाः ॥ (२०।२)

अवगाह्य जलं यो यः प्राणी ह्यासीत् प्रहृष्टवत् । (२१।१)

मानुषं देहम् उत्सृज्य विमानं सो ऽध्यरोहत ॥ (२१।२)

तिर्यग्योनिगताश् चापि सम्प्राप्ताः सरयूजलम् । (२२।१)

दिव्या दिव्येन वपुषा देवा दीप्ता इवाभवन् ॥ (२२।२)

गत्वा तु सरयूतोयं स्थावराणि चराणि च । (२३।१)

प्राप्य तत्तोयविक्लेदं देवलोकम् उपागमन् ॥ (२३।२)

देवानां यस्य या योनिर् वानरा ऋक्षराक्षसाः । (२४।१)

ताम् एव विविशुः सर्वे देहान् निक्षिप्य चाम्भसि ॥ (२४।२)

तथा स्वर्गगतं सर्वं कृत्वा लोकगुरुर् दिवम् । (२५।१)

जगाम त्रिदशैः सार्धं हृष्टैर् हृष्टो महामतिः ॥ (२५।२)