ततस्तम् अक्षोभ्यबलं लङ्काधिपतये चराः । (१।१)

सुवेले राघवं शैले निविष्टं प्रत्यवेदयन् ॥ (१।२)

चाराणां रावणः श्रुत्वा प्राप्तं रामं महाबलम् । (२।१)

जातोद्वेगो ऽभवत् किंचिच् छार्दूलं वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (२।२)

अयथावच्च ते वर्णो दीनश्चासि निशाचर । (३।१)

नासि कच्चिद् अमित्राणां क्रुद्धानां वशम् आगतः ॥ (३।२)

इति तेनानुशिष्टस्तु वाचं मन्दम् उदीरयत् । (४।१)

तदा राक्षसशार्दूलं शार्दूलो भयविह्वलः ॥ (४।२)

न ते चारयितुं शक्या राजन् वानरपुंगवाः । (५।१)

विक्रान्ता बलवन्तश्च राघवेण च रक्षिताः ॥ (५।२)

नापि संभाषितुं शक्याः सम्प्रश्नो ऽत्र न लभ्यते । (६।१)

सर्वतो रक्ष्यते पन्था वानरैः पर्वतोपमैः ॥ (६।२)

प्रविष्टमात्रे ज्ञातो ऽहं बले तस्मिन्न् अचारिते । (७।१)

बलाद् गृहीतो बहुभिर् बहुधास्मि विदारितः ॥ (७।२)

जानुभिर् मुष्टिभिर् दन्तैस्तलैश्चाभिहतो भृशम् । (८।१)

परिणीतो ऽस्मि हरिभिर् बलवद्भिर् अमर्षणैः ॥ (८।२)

परिणीय च सर्वत्र नीतो ऽहं रामसंसदम् । (९।१)

रुधिरादिग्धसर्वाङ्गो विह्वलश्चलितेन्द्रियः ॥ (९।२)

हरिभिर् वध्यमानश्च याचमानः कृताञ्जलिः । (१०।१)

राघवेण परित्रातो जीवामि ह यदृच्छया ॥ (१०।२)

एष शैलैः शिलाभिश्च पूरयित्वा महार्णवम् । (११।१)

द्वारम् आश्रित्य लङ्काया रामस्तिष्ठति सायुधः ॥ (११।२)

गरुडव्यूहम् आस्थाय सर्वतो हरिभिर् वृतः । (१२।१)

मां विसृज्य महातेजा लङ्काम् एवाभिवर्तते ॥ (१२।२)

पुरा प्राकारम् आयाति क्षिप्रम् एकतरं कुरु । (१३।१)

सीतां चास्मै प्रयच्छाशु सुयुद्धं वा प्रदीयताम् ॥ (१३।२)

मनसा संततापाथ तच्छ्रुत्वा राक्षसाधिपः । (१४।१)

शार्दूलस्य महद् वाक्यम् अथोवाच स रावणः ॥ (१४।२)

यदि मां प्रतियुध्येरन् देवगन्धर्वदानवाः । (१५।१)

नैव सीतां प्रदास्यामि सर्वलोकभयाद् अपि ॥ (१५।२)

एवम् उक्त्वा महातेजा रावणः पुनर् अब्रवीत् । (१६।१)

चारिता भवता सेना के ऽत्र शूराः प्लवंगमाः ॥ (१६।२)

कीदृशाः किम्प्रभावाश्च वानरा ये दुरासदाः । (१७।१)

कस्य पुत्राश्च पौत्राश्च तत्त्वम् आख्याहि राक्षस ॥ (१७।२)

तत्रात्र प्रतिपत्स्यामि ज्ञात्वा तेषां बलाबलम् । (१८।१)

अवश्यं बलसंख्यानं कर्तव्यं युद्धम् इच्छता ॥ (१८।२)

अथैवम् उक्तः शार्दूलो रावणेनोत्तमश्चरः । (१९।१)

इदं वचनम् आरेभे वक्तुं रावणसंनिधौ ॥ (१९।२)

अथर्क्षरजसः पुत्रो युधि राजन् सुदुर्जयः । (२०।१)

गद्गदस्याथ पुत्रो ऽत्र जाम्बवान् इति विश्रुतः ॥ (२०।२)

गद्गदस्यैव पुत्रो ऽन्यो गुरुपुत्रः शतक्रतोः । (२१।१)

कदनं यस्य पुत्रेण कृतम् एकेन रक्षसाम् ॥ (२१।२)

सुषेणश्चापि धर्मात्मा पुत्रो धर्मस्य वीर्यवान् । (२२।१)

सौम्यः सोमात्मजश्चात्र राजन् दधिमुखः कपिः ॥ (२२।२)

सुमुखो दुर्मुखश्चात्र वेगदर्शी च वानरः । (२३।१)

मृत्युर् वानररूपेण नूनं सृष्टः स्वयम्भुवा ॥ (२३।२)

पुत्रो हुतवहस्याथ नीलः सेनापतिः स्वयम् । (२४।१)

अनिलस्य च पुत्रो ऽत्र हनूमान् इति विश्रुतः ॥ (२४।२)

नप्ता शक्रस्य दुर्धर्षो बलवान् अङ्गदो युवा । (२५।१)

मैन्दश्च द्विविदश्चोभौ बलिनावश्विसंभवौ ॥ (२५।२)

पुत्रा वैवस्वतस्यात्र पञ्चकालान्तकोपमाः । (२६।१)

गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ (२६।२)

श्वेतो ज्योतिर्मुखश्चात्र भास्करस्यात्मसंभवौ । (२७।१)

वरुणस्य च पुत्रो ऽथ हेमकूटः प्लवंगमः ॥ (२७।२)

विश्वकर्मसुतो वीरो नलः प्लवगसत्तमः । (२८।१)

विक्रान्तो वेगवान् अत्र वसुपुत्रः सुदुर्धरः ॥ (२८।२)

दशवानरकोट्यश्च शूराणां युद्धकाङ्क्षिणाम् । (२९।१)

श्रीमतां देवपुत्राणां शेषान्नाख्यातुम् उत्सहे ॥ (२९।२)

पुत्रो दशरथस्यैष सिंहसंहननो युवा । (३०।१)

दूषणो निहतो येन खरश्च त्रिशिरास्तथा ॥ (३०।२)

नास्ति रामस्य सदृशो विक्रमे भुवि कश्चन । (३१।१)

विराधो निहतो येन कबन्धश्चान्तकोपमः ॥ (३१।२)

वक्तुं न शक्तो रामस्य नरः कश्चिद् गुणान् क्षितौ । (३२।१)

जनस्थानगता येन तावन्तो राक्षसा हताः ॥ (३२।२)

लक्ष्मणश्चात्र धर्मात्मा मातंगानाम् इवर्षभः । (३३।१)

यस्य बाणपथं प्राप्य न जीवेद् अपि वासवः ॥ (३३।२)

राक्षसानां वरिष्ठश्च तव भ्राता विभीषणः । (३४।१)

परिगृह्य पुरीं लङ्कां राघवस्य हिते रतः ॥ (३४।२)

इति सर्वं समाख्यातं तवेदं वानरं बलम् । (३५।१)

सुवेले ऽधिष्ठितं शैले शेषकार्ये भवान् गतिः ॥ (३५।२)