भरते ब्रुवति स्वप्नं दूतास् ते क्लान्तवाहनाः । (१।१)

प्रविश्यासह्यपरिखं रम्यं राजगृहं पुरम् ॥ (१।२)

समागम्य तु राज्ञा च राजपुत्रेण चार्चिताः । (२।१)

राज्ञः पादौ गृहीत्वा तु तम् ऊचुर् भरतं वचः ॥ (२।२)

पुरोहितस् त्वा कुशलं प्राह सर्वे च मन्त्रिणः । (३।१)

त्वरमाणश् च निर्याहि कृत्यम् आत्ययिकं त्वया ॥ (३।२)

अत्र विंशतिकोट्यस् तु नृपतेर् मातुलस्य ते । (४।१)

दशकोट्यस् तु सम्पूर्णास् तथैव च नृपात्मज ॥ (४।२)

प्रतिगृह्य च तत् सर्वं स्वनुरक्तः सुहृज्जने । (५।१)

दूतान् उवाच भरतः कामैः सम्प्रतिपूज्य तान् ॥ (५।२)

कच्चित् सुकुशली राजा पिता दशरथो मम । (६।१)

कच्चिच् चारोगता रामे लक्ष्मणे वा महात्मनि ॥ (६।२)

आर्या च धर्मनिरता धर्मज्ञा धर्मदर्शिनी । (७।१)

अरोगा चापि कौसल्या माता रामस्य धीमतः ॥ (७।२)

कच्चित् सुमित्रा धर्मज्ञा जननी लक्ष्मणस्य या । (८।१)

शत्रुघ्नस्य च वीरस्य सारोगा चापि मध्यमा ॥ (८।२)

आत्मकामा सदा चण्डी क्रोधना प्राज्ञमानिनी । (९।१)

अरोगा चापि कैकेयी माता मे किम् उवाच ह ॥ (९।२)

एवम् उक्तास् तु ते दूता भरतेन महात्मना । (१०।१)

ऊचुः सम्प्रश्रितं वाक्यम् इदं तं भरतं तदा । (१०।२)

कुशलास् ते नरव्याघ्र येषां कुशलम् इच्छसि ॥ (१०।३)

भरतश् चापि तान् दूतान् एवम् उक्तो ऽभ्यभाषत । (११।१)

आपृच्छे ऽहं महाराजं दूताः संत्वरयन्ति माम् ॥ (११।२)

एवम् उक्त्वा तु तान् दूतान् भरतः पार्थिवात्मजः । (१२।१)

दूतैः संचोदितो वाक्यं मातामहम् उवाच ह ॥ (१२।२)

राजन् पितुर् गमिष्यामि सकाशं दूतचोदितः । (१३।१)

पुनर् अप्य् अहम् एष्यामि यदा मे त्वं स्मरिष्यसि ॥ (१३।२)

भरतेनैवम् उक्तस् तु नृपो मातामहस् तदा । (१४।१)

तम् उवाच शुभं वाक्यं शिरस्य् आघ्राय राघवम् ॥ (१४।२)

गच्छ तातानुजाने त्वां कैकेयी सुप्रजास् त्वया । (१५।१)

मातरं कुशलं ब्रूयाः पितरं च परंतप ॥ (१५।२)

पुरोहितं च कुशलं ये चान्ये द्विजसत्तमाः । (१६।१)

तौ च तात महेष्वासौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ (१६।२)

तस्मै हस्त्युत्तमांश् चित्रान् कम्बलान् अजिनानि च । (१७।१)

अभिसत्कृत्य कैकेयो भरताय धनं ददौ ॥ (१७।२)

रुक्मनिष्कसहस्रे द्वे षोडशाश्वशतानि च । (१८।१)

सत्कृत्य कैकेयीपुत्रं केकयो धनम् आदिशत् ॥ (१८।२)

तथामात्यान् अभिप्रेतान् विश्वास्यांश् च गुणान्वितान् । (१९।१)

ददाव् अश्वपतिः शीघ्रं भरतायानुयायिनः ॥ (१९।२)

ऐरावतान् ऐन्द्रशिरान् नागान् वै प्रियदर्शनान् । (२०।१)

खराञ् शीघ्रान् सुसंयुक्तान् मातुलो ऽस्मै धनं ददौ ॥ (२०।२)

अन्तःपुरे ऽतिसंवृद्धान् व्याघ्रवीर्यबलान्वितान् । (२१।१)

दंष्ट्रायुधान् महाकायाञ् शुनश् चोपायनं ददौ ॥ (२१।२)

स मातामहम् आपृच्छ्य मातुलं च युधाजितम् । (२२।१)

रथम् आरुह्य भरतः शत्रुघ्नसहितो ययौ ॥ (२२।२)

रथान् मण्डलचक्रांश् च योजयित्वा परःशतम् । (२३।१)

उष्ट्रगोऽश्वखरैर् भृत्या भरतं यान्तम् अन्वयुः ॥ (२३।२)

बलेन गुप्तो भरतो महात्मा सहार्यकस्यात्मसमैर् अमात्यैः । (२४।१)

आदाय शत्रुघ्नम् अपेतशत्रुर् गृहाद् ययौ सिद्ध इवेन्द्रलोकात् ॥ (२४।२)