श्रुत्वा तज् जामदग्न्यस्य वाक्यं दाशरथिस् तदा । (१।१)

गौरवाद् यन्त्रितकथः पितू रामम् अथाब्रवीत् ॥ (१।२)

श्रुतवान् अस्मि यत् कर्म कृतवान् असि भार्गव । (२।१)

अनुरुध्यामहे ब्रह्मन् पितुर् आनृण्यम् आस्थितः ॥ (२।२)

वीर्यहीनम् इवाशक्तं क्षत्रधर्मेण भार्गव । (३।१)

अवजानामि मे तेजः पश्य मे ऽद्य पराक्रमम् ॥ (३।२)

इत्य् उक्त्वा राघवः क्रुद्धो भार्गवस्य वरायुधम् । (४।१)

शरं च प्रतिसंगृह्य हस्ताल् लघुपराक्रमः ॥ (४।२)

आरोप्य स धनू रामः शरं सज्यं चकार ह । (५।१)

जामदग्न्यं ततो रामं रामः क्रुद्धो ऽब्रवीद् वचः ॥ (५।२)

ब्राह्मणो ऽसीति पूज्यो मे विश्वामित्रकृतेन च । (६।१)

तस्माच् छक्तो न ते राम मोक्तुं प्राणहरं शरम् ॥ (६।२)

इमां वा त्वद्गतिं राम तपोबलसमार्जितान् । (७।१)

लोकान् अप्रतिमान् वापि हनिष्यामि यद् इच्छसि ॥ (७।२)

न ह्य् अयं वैष्णवो दिव्यः शरः परपुरंजयः । (८।१)

मोघः पतति वीर्येण बलदर्पविनाशनः ॥ (८।२)

वरायुधधरं रामं द्रष्टुं सर्षिगणाः सुराः । (९।१)

पितामहं पुरस्कृत्य समेतास् तत्र संघशः ॥ (९।२)

गन्धर्वाप्सरसश् चैव सिद्धचारणकिंनराः । (१०।१)

यक्षराक्षसनागाश् च तद् द्रष्टुं महद् अद्भुतम् ॥ (१०।२)

जडीकृते तदा लोके रामे वरधनुर्धरे । (११।१)

निर्वीर्यो जामदग्न्यो ऽसौ रमो रामम् उदैक्षत ॥ (११।२)

तेजोभिर् हतवीर्यत्वाज् जामदग्न्यो जडीकृतः । (१२।१)

रामं कमलपत्त्राक्षं मन्दं मन्दम् उवाच ह ॥ (१२।२)

काश्यपाय मया दत्ता यदा पूर्वं वसुंधरा । (१३।१)

विषये मे न वस्तव्यम् इति मां काश्यपो ऽब्रवीत् ॥ (१३।२)

सो ऽहं गुरुवचः कुर्वन् पृथिव्यां न वसे निशाम् । (१४।१)

इति प्रतिज्ञा काकुत्स्थ कृता वै काश्यपस्य ह ॥ (१४।२)

तद् इमां त्वं गतिं वीर हन्तुं नार्हसि राघव । (१५।१)

मनोजवं गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ (१५।२)

लोकास् त्व् अप्रतिमा राम निर्जितास् तपसा मया । (१६।१)

जहि ताञ् शरमुख्येन मा भूत् कालस्य पर्ययः ॥ (१६।२)

अक्षय्यं मधुहन्तारं जानामि त्वां सुरेश्वरम् । (१७।१)

धनुषो ऽस्य परामर्शात् स्वस्ति ते ऽस्तु परंतप ॥ (१७।२)

एते सुरगणाः सर्वे निरीक्षन्ते समागताः । (१८।१)

त्वाम् अप्रतिमकर्माणम् अप्रतिद्वन्द्वम् आहवे ॥ (१८।२)

न चेयं मम काकुत्स्थ व्रीडा भवितुम् अर्हति । (१९।१)

त्वया त्रैलोक्यनाथेन यद् अहं विमुखीकृतः ॥ (१९।२)

शरम् अप्रतिमं राम मोक्तुम् अर्हसि सुव्रत । (२०।१)

शरमोक्षे गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ (२०।२)

तथा ब्रुवति रामे तु जामदग्न्ये प्रतापवान् । (२१।१)

रामो दाशरथिः श्रीमांश् चिक्षेप शरम् उत्तमम् ॥ (२१।२)

ततो वितिमिराः सर्वा दिशः चोपदिशस् तथा । (२२।१)

सुराः सर्षिगणा रामं प्रशशंसुर् उदायुधम् ॥ (२२।२)

रामं दाशरथिं रामो जामदग्न्यः प्रशस्य च । (२३।१)

ततः प्रदक्षिणीकृत्य जगामात्मगतिं प्रभुः ॥ (२३।२)