एवम् उक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी । (१।१)

प्रणयाद् एव संक्रुद्धा भर्तारम् इदम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस् तथा स्नुषा । (२।१)

स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यम् उपासते ॥ (२।२)

भर्तुर् भाग्यं तु भार्यैका प्राप्नोति पुरुषर्षभ । (३।१)

अतश् चैवाहम् आदिष्टा वने वस्तव्यम् इत्य् अपि ॥ (३।२)

न पिता नात्मजो नात्मा न माता न सखीजनः । (४।१)

इह प्रेत्य च नारीणां पतिर् एको गतिः सदा ॥ (४।२)

यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनम् अद्यैव राघव । (५।१)

अग्रतस् ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान् ॥ (५।२)

ईर्ष्यारोषौ बहिष्कृत्य भुक्तशेषम् इवोदकम् । (६।१)

नय मां वीर विश्रब्धः पापं मयि न विद्यते ॥ (६।२)

प्रासादाग्रैर् विमानैर् वा वैहायसगतेन वा । (७।१)

सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते ॥ (७।२)

अनुशिष्टास्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम् । (८।१)

नास्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया ॥ (८।२)

सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः । (९।१)

अचिन्तयन्ती त्रींल् लोकांश् चिन्तयन्ती पतिव्रतम् ॥ (९।२)

शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी । (१०।१)

सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु ॥ (१०।२)

त्वं हि कर्तुं वने शक्तो राम सम्परिपालनम् । (११।१)

अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर् मम मानद ॥ (११।२)

फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः । (१२।१)

न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती सह त्वया ॥ (१२।२)

इच्छामि सरितः शैलान् पल्वलानि वनानि च । (१३।१)

द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता ॥ (१३।२)

हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीः साधुपुष्पिताः । (१४।१)

इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण संगता ॥ (१४।२)

सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी । (१५।१)

एवं वर्षसहस्राणां शतं वाहं त्वया सह ॥ (१५।२)

स्वर्गे ऽपि च विना वासो भविता यदि राघव । (१६।१)

त्वया मम नरव्याघ्र नाहं तम् अपि रोचये ॥ (१६।२)

अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं मृगायुतं वानरवारणैर् युतम् । (१७।१)

वने निवत्स्यामि यथा पितुर् गृहे तवैव पादाव् उपगृह्य संमता ॥ (१७।२)

अनन्यभावाम् अनुरक्तचेतसं त्वया वियुक्तां मरणाय निश्चिताम् । (१८।१)

नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनां न ते मयातो गुरुता भविष्यति ॥ (१८।२)

तथा ब्रुवाणाम् अपि धर्मवत्सलो न च स्म सीतां नृवरो निनीषति । (१९।१)

उवाच चैनां बहु संनिवर्तने वने निवासस्य च दुःखितां प्रति ॥ (१९।२)