राम प्रीतो ऽस्मि भद्रं ते परितुष्टो ऽस्मि लक्ष्मण । (१।१)

अभिवादयितुं यन् मां प्राप्तौ स्थः सह सीतया ॥ (१।२)

अध्वश्रमेण वां खेदो बाधते प्रचुरश्रमः । (२।१)

व्यक्तम् उत्कण्ठते चापि मैथिली जनकात्मजा ॥ (२।२)

एषा हि सुकुमारी च दुःखैश् च न विमानिता । (३।१)

प्राज्यदोषं वनं प्राप्ता भर्तृस्नेहप्रचोदिता ॥ (३।२)

यथैषा रमते राम इह सीता तथा कुरु । (४।१)

दुष्करं कृतवत्य् एषा वने त्वाम् अनुगच्छती ॥ (४।२)

एषा हि प्रकृतिः स्त्रीणाम् आसृष्टे रघुनन्दन । (५।१)

समस्थम् अनुरज्यन्ते विषमस्थं त्यजन्ति च ॥ (५।२)

शतह्रदानां लोलत्वं शस्त्राणां तीक्ष्णतां तथा । (६।१)

गरुडानिलयोः शैघ्र्यम् अनुगच्छन्ति योषितः ॥ (६।२)

इयं तु भवतो भार्या दोषैर् एतैर् विवर्जिता । (७।१)

श्लाघ्या च व्यपदेश्या च यथा देवी ह्य् अरुन्धती ॥ (७।२)

अलंकृतो ऽयं देशश् च यत्र सौमित्रिणा सह । (८।१)

वैदेह्या चानया राम वत्स्यसि त्वम् अरिंदम ॥ (८।२)

एवम् उक्तस् तु मुनिना राघवः संयताञ्जलिः । (९।१)

उवाच प्रश्रितं वाक्यम् ऋषिं दीप्तम् इवानलम् ॥ (९।२)

धन्यो ऽस्म्य् अनुगृहीतो ऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगवः । (१०।१)

गुणैः सभ्रातृभार्यस्य वरदः परितुष्यति ॥ (१०।२)

किं तु व्यादिश मे देशं सोदकं बहुकाननम् । (११।१)

यत्राश्रमपदं कृत्वा वसेयं निरतः सुखम् ॥ (११।२)

ततो ऽब्रवीन् मुनिश्रेष्ठः श्रुत्वा रामस्य भाषितम् । (१२।१)

ध्यात्वा मुहूर्तं धर्मात्मा धीरो धीरतरं वचः ॥ (१२।२)

इतो द्वियोजने तात बहुमूलफलोदकः । (१३।१)

देशो बहुमृगः श्रीमान् पञ्चवट्य् अभिविश्रुतः ॥ (१३।२)

तत्र गत्वाश्रमपदं कृत्वा सौमित्रिणा सह । (१४।१)

रमस्व त्वं पितुर् वाक्यं यथोक्तम् अनुपालयन् ॥ (१४।२)

विदितो ह्य् एष वृत्तान्तो मम सर्वस् तवानघ । (१५।१)

तपसश् च प्रभावेन स्नेहाद् दशरथस्य च ॥ (१५।२)

हृदयस्थश् च ते छन्दो विज्ञातस् तपसा मया । (१६।१)

इह वासं प्रतिज्ञाय मया सह तपोवने ॥ (१६।२)

अतश् च त्वाम् अहं ब्रूमि गच्छ पञ्चवटीम् इति । (१७।१)

स हि रम्यो वनोद्देशो मैथिली तत्र रंस्यते ॥ (१७।२)

स देशः श्लाघनीयश् च नातिदूरे च राघव । (१८।१)

गोदावर्याः समीपे च मैथिली तत्र रंस्यते ॥ (१८।२)

प्राज्यमूलफलैश् चैव नानाद्विजगणैर् युतः । (१९।१)

विविक्तश् च महाबाहो पुण्यो रम्यस् तथैव च ॥ (१९।२)

भवान् अपि सदारश् च शक्तश् च परिरक्षणे । (२०।१)

अपि चात्र वसन् रामस् तापसान् पालयिष्यसि ॥ (२०।२)

एतद् आलक्ष्यते वीर मधूकानां महद् वनम् । (२१।१)

उत्तरेणास्य गन्तव्यं न्यग्रोधम् अभिगच्छता ॥ (२१।२)

ततः स्थलम् उपारुह्य पर्वतस्याविदूरतः । (२२।१)

ख्यातः पञ्चवटीत्य् एव नित्यपुष्पितकाननः ॥ (२२।२)

अगस्त्येनैवम् उक्तस् तु रामः सौमित्रिणा सह । (२३।१)

सत्कृत्यामन्त्रयामास तम् ऋषिं सत्यवादिनम् ॥ (२३।२)

तौ तु तेनाभ्यनुज्ञातौ कृतपादाभिवन्दनौ । (२४।१)

तदाश्रमात् पञ्चवटीं जग्मतुः सह सीतया ॥ (२४।२)

गृहीतचापौ तु नराधिपात्मजौ विषक्ततूणी समरेष्व् अकातरौ । (२५।१)

यथोपदिष्टेन पथा महर्षिणा प्रजग्मतुः पञ्चवटीं समाहितौ ॥ (२५।२)