तत्रोपविष्टं राजानम् उपासन्ते विचक्षणाः । (१।१)

कथानां बहुरूपाणां हास्यकाराः समन्ततः ॥ (१।२)

विजयो मधुमत्तश्च काश्यपः पिङ्गलः कुशः । (२।१)

सुराजिः कालियो भद्रो दन्तवक्रः समागधः ॥ (२।२)

एते कथा बहुविधाः परिहाससमन्विताः । (३।१)

कथयन्ति स्म संहृष्टा राघवस्य महात्मनः ॥ (३।२)

ततः कथायां कस्यांचिद् राघवः समभाषत । (४।१)

काः कथा नगरे भद्र वर्तन्ते विषयेषु च ॥ (४।२)

माम् आश्रितानि कान्याहुः पौरजानपदा जनाः । (५।१)

किं च सीतां समाश्रित्य भरतं किं नु लक्ष्मणम् ॥ (५।२)

किं नु शत्रुघ्नम् आश्रित्य कैकेयीं मातरं च मे । (६।१)

वक्तव्यतां च राजानो नवे राज्ये व्रजन्ति हि ॥ (६।२)

एवम् उक्ते तु रामेण भद्रः प्राञ्जलिर् अब्रवीत् । (७।१)

स्थिताः कथाः शुभा राजन् वर्तन्ते पुरवासिनाम् ॥ (७।२)

अयं तु विजयः सौम्य दशग्रीववधाश्रितः । (८।१)

भूयिष्ठं स्वपुरे पौरैः कथ्यते पुरुषर्षभ ॥ (८।२)

एवम् उक्तस्तु भद्रेण राघवो वाक्यम् अब्रवीत् । (९।१)

कथयस्व यथातथ्यं सर्वं निरवशेषतः ॥ (९।२)

शुभाशुभानि वाक्यानि यान्याहुः पुरवासिनः । (१०।१)

श्रुत्वेदानीं शुभं कुर्यां न कुर्याम् अशुभानि च ॥ (१०।२)

कथयस्व च विश्रब्धो निर्भयो विगतज्वरः । (११।१)

कथयन्ते यथा पौरा जना जनपदेषु च ॥ (११।२)

राघवेणैवम् उक्तस्तु भद्रः सुरुचिरं वचः । (१२।१)

प्रत्युवाच महाबाहुं प्राञ्जलिः सुसमाहितः ॥ (१२।२)

शृणु राजन् यथा पौराः कथयन्ति शुभाशुभम् । (१३।१)

चत्वरापणरथ्यासु वनेषूपवनेषु च ॥ (१३।२)

दुष्करं कृतवान् रामः समुद्रे सेतुबन्धनम् । (१४।१)

अकृतं पूर्वकैः कैश्चिद् देवैर् अपि सदानवैः ॥ (१४।२)

रावणश्च दुराधर्षो हतः सबलवाहनः । (१५।१)

वानराश्च वशं नीता ऋक्षाश्च सह राक्षसैः ॥ (१५।२)

हत्वा च रावणं युद्धे सीताम् आहृत्य राघवः । (१६।१)

अमर्षं पृष्ठतः कृत्वा स्ववेश्म पुनर् आनयत् ॥ (१६।२)

कीदृशं हृदये तस्य सीतासंभोगजं सुखम् । (१७।१)

अङ्कम् आरोप्य हि पुरा रावणेन बलाद्धृताम् ॥ (१७।२)

लङ्काम् अपि पुनर् नीताम् अशोकवनिकां गताम् । (१८।१)

रक्षसां वशम् आपन्नां कथं रामो न कुत्सते ॥ (१८।२)

अस्माकम् अपि दारेषु सहनीयं भविष्यति । (१९।१)

यथा हि कुरुते राजा प्रजा तम् अनुवर्तते ॥ (१९।२)

एवं बहुविधा वाचो वदन्ति पुरवासिनः । (२०।१)

नगरेषु च सर्वेषु राजञ्जनपदेषु च ॥ (२०।२)

तस्यैतद् भाषितं श्रुत्वा राघवः परमार्तवत् । (२१।१)

उवाच सर्वान् सुहृदः कथम् एतन्निवेद्यताम् ॥ (२१।२)

सर्वे तु शिरसा भूमावभिवाद्य प्रणम्य च । (२२।१)

प्रत्यूचू राघवं दीनम् एवम् एतन्न संशयः ॥ (२२।२)

श्रुत्वा तु वाक्यं काकुत्स्थः सर्वेषां समुदीरितम् । (२३।१)

विसर्जयामास तदा सर्वांस्ताञ्शत्रुतापनः ॥ (२३।२)