सापनीय तम् आयासम् उपस्पृश्य जलं शुचि । (१।१)

चकार माता रामस्य मङ्गलानि मनस्विनी ॥ (१।२)

स्वस्ति साध्याश् च विश्वे च मरुतश् च महर्षयः । (२।१)

स्वस्ति धाता विधाता च स्वस्ति पूषा भगो ऽर्यमा ॥ (२।२)

ऋतवश् चैव पक्षाश् च मासाः संवत्सराः क्षपाः । (३।१)

दिनानि च मुहूर्ताश् च स्वस्ति कुर्वन्तु ते सदा ॥ (३।२)

स्मृतिर् धृतिश् च धर्मश् च पान्तु त्वां पुत्र सर्वतः । (४।१)

स्कन्दश् च भगवान् देवः सोमश् च सबृहस्पतिः ॥ (४।२)

सप्तर्षयो नारदश् च ते त्वां रक्षन्तु सर्वतः । (५।१)

नक्षत्राणि च सर्वाणि ग्रहाश् च सहदेवताः । (५।२)

महावनानि चरतो मुनिवेषस्य धीमतः ॥ (५।३)

प्लवगा वृश्चिका दंशा मशकाश् चैव कानने । (६।१)

सरीसृपाश् च कीटाश् च मा भूवन् गहने तव ॥ (६।२)

महाद्विपाश् च सिंहाश् च व्याघ्रा ऋक्षाश् च दंष्ट्रिणः । (७।१)

महिषाः शृङ्गिणो रौद्रा न ते द्रुह्यन्तु पुत्रक ॥ (७।२)

नृमांसभोजना रौद्रा ये चान्ये सत्त्वजातयः । (८।१)

मा च त्वां हिंसिषुः पुत्र मया सम्पूजितास् त्व् इह ॥ (८।२)

आगमास् ते शिवाः सन्तु सिध्यन्तु च पराक्रमाः । (९।१)

सर्वसम्पत्तयो राम स्वस्तिमान् गच्छ पुत्रक ॥ (९।२)

स्वस्ति ते ऽस्त्व् आन्तरिक्षेभ्यः पार्थिवेभ्यः पुनः पुनः । (१०।१)

सर्वेभ्यश् चैव देवेभ्यो ये च ते परिपन्थिनः ॥ (१०।२)

सर्वलोकप्रभुर् ब्रह्मा भूतभर्ता तथर्षयः । (११।१)

ये च शेषाः सुरास् ते त्वां रक्षन्तु वनवासिनम् ॥ (११।२)

इति माल्यैः सुरगणान् गन्धैश् चापि यशस्विनी । (१२।१)

स्तुतिभिश् चानुरूपाभिर् आनर्चायतलोचना ॥ (१२।२)

यन् मङ्गलं सहस्राक्षे सर्वदेवनमस्कृते । (१३।१)

वृत्रनाशे समभवत् तत् ते भवतु मङ्गलम् ॥ (१३।२)

यन् मङ्गलं सुपर्णस्य विनताकल्पयत् पुरा । (१४।१)

अमृतं प्रार्थयानस्य तत् ते भवतु मङ्गलम् ॥ (१४।२)

ओषधीं चापि सिद्धार्थां विशल्यकरणीं शुभाम् । (१५।१)

चकार रक्षां कौसल्या मन्त्रैर् अभिजजाप च ॥ (१५।२)

आनम्य मूर्ध्नि चाघ्राय परिष्वज्य यशस्विनी । (१६।१)

अवदत् पुत्र सिद्धार्थो गच्छ राम यथासुखम् ॥ (१६।२)

अरोगं सर्वसिद्धार्थम् अयोध्यां पुनर् आगतम् । (१७।१)

पश्यामि त्वां सुखं वत्स सुस्थितं राजवेश्मनि ॥ (१७।२)

मयार्चिता देवगणाः शिवादयो महर्षयो भूतमहासुरोरगाः । (१८।१)

अभिप्रयातस्य वनं चिराय ते हितानि काङ्क्षन्तु दिशश् च राघव ॥ (१८।२)

इतीव चाश्रुप्रतिपूर्णलोचना समाप्य च स्वस्त्ययनं यथाविधि । (१९।१)

प्रदक्षिणं चैव चकार राघवं पुनः पुनश् चापि निपीड्य सस्वजे ॥ (१९।२)

तथा तु देव्या स कृतप्रदक्षिणो निपीड्य मातुश् चरणौ पुनः पुनः । (२०।१)

जगाम सीतानिलयं महायशाः स राघवः प्रज्वलितः स्वया श्रिया ॥ (२०।२)