ततः कुमुदषण्डाभो निर्मलं निर्मलः स्वयम् । (१।१)

प्रजगाम नभश्चन्द्रो हंसो नीलम् इवोदकम् ॥ (१।२)

साचिव्यम् इव कुर्वन् स प्रभया निर्मलप्रभः । (२।१)

चन्द्रमा रश्मिभिः शीतैः सिषेवे पवनात्मजम् ॥ (२।२)

स ददर्श ततः सीतां पूर्णचन्द्रनिभाननाम् । (३।१)

शोकभारैर् इव न्यस्तां भारैर् नावम् इवाम्भसि ॥ (३।२)

दिदृक्षमाणो वैदेहीं हनूमान्मारुतात्मजः । (४।१)

स ददर्शाविदूरस्था राक्षसीर् घोरदर्शनाः ॥ (४।२)

एकाक्षीम् एककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा । (५।१)

अकर्णां शङ्कुकर्णां च मस्तकोच्छ्वासनासिकाम् ॥ (५।२)

अतिकायोत्तमाङ्गीं च तनुदीर्घशिरोधराम् । (६।१)

ध्वस्तकेशीं तथाकेशीं केशकम्बलधारिणीम् ॥ (६।२)

लम्बकर्णललाटां च लम्बोदरपयोधराम् । (७।१)

लम्बौष्ठीं चिबुकौष्ठीं च लम्बास्यां लम्बजानुकाम् ॥ (७।२)

ह्रस्वां दीर्घां च कुब्जां च विकटां वामनां तथा । (८।१)

करालां भुग्नवस्त्रां च पिङ्गाक्षीं विकृताननाम् ॥ (८।२)

विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः । (९।१)

कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः ॥ (९।२)

वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखाः । (१०।१)

गजोष्ट्रहयपादाश्च निखातशिरसो ऽपराः ॥ (१०।२)

एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः । (११।१)

अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः । (१२।१)

गजसंनिभनासाश्च ललाटोच्छ्वासनासिकाः ॥ (१२।२)

हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः । (१३।१)

अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः ॥ (१३।२)

अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा । (१४।१)

हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर् घोरदर्शनाः । (१५।१)

शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः ॥ (१५।२)

कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर् विकृताननाः । (१६।१)

पिबन्तीः सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः ॥ (१६।२)

मांसशोणितदिग्धाङ्गीर् मांसशोणितभोजनाः । (१७।१)

ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः ॥ (१७।२)

स्कन्धवन्तम् उपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम् । (१८।१)

तस्याधस्ताच्च तां देवीं राजपुत्रीम् अनिन्दिताम् ॥ (१८।२)

लक्षयामास लक्ष्मीवान् हनूमाञ् जनकात्मजाम् । (१९।१)

निष्प्रभां शोकसंतप्तां मलसंकुलमूर्धजाम् ॥ (१९।२)

क्षीणपुण्यां च्युतां भूमौ तारां निपतिताम् इव । (२०।१)

चारित्र्यव्यपदेशाढ्यां भर्तृदर्शनदुर्गताम् ॥ (२०।२)

भूषणैर् उत्तमैर् हीनां भर्तृवात्सल्यभूषिताम् । (२१।१)

राक्षसाधिपसंरुद्धां बन्धुभिश्च विनाकृताम् ॥ (२१।२)

वियूथां सिंहसंरुद्धां बद्धां गजवधूम् इव । (२२।१)

चन्द्रलेखां पयोदान्ते शारदाभ्रैर् इवावृताम् ॥ (२२।२)

क्लिष्टरूपाम् असंस्पर्शाद् अयुक्ताम् इव वल्लकीम् । (२३।१)

सीतां भर्तृहिते युक्ताम् अयुक्तां रक्षसां वशे ॥ (२३।२)

अशोकवनिकामध्ये शोकसागरम् आप्लुताम् । (२४।१)

ताभिः परिवृतां तत्र सग्रहाम् इव रोहिणीम् ॥ (२४।२)

ददर्श हनुमान् देवीं लताम् अकुसुमाम् इव । (२५।१)

सा मलेन च दिग्धाङ्गी वपुषा चाप्यलंकृता ॥ (२५।२)

मृणाली पङ्कदिग्धेव विभाति च न भाति च । (२६।१)

मलिनेन तु वस्त्रेण परिक्लिष्टेन भामिनीम् ॥ (२६।२)

संवृतां मृगशावाक्षीं ददर्श हनुमान् कपिः । (२७।१)

तां देवीं दीनवदनाम् अदीनां भर्तृतेजसा ॥ (२७।२)

रक्षितां स्वेन शीलेन सीताम् असितलोचनाम् । (२८।१)

तां दृष्ट्वा हनुमान् सीतां मृगशावनिभेक्षणाम् ॥ (२८।२)

मृगकन्याम् इव त्रस्तां वीक्षमाणां समन्ततः । (२९।१)

दहन्तीम् इव निःश्वासैर् वृक्षान् पल्लवधारिणः ॥ (२९।२)

संघातम् इव शोकानां दुःखस्योर्मिम् इवोत्थिताम् । (३०।१)

तां क्षामां सुविभक्ताङ्गीं विनाभरणशोभिनीम् ॥ (३०।२)

प्रहर्षम् अतुलं लेभे मारुतिः प्रेक्ष्य मैथिलीम् । (३१।१)

हर्षजानि च सो ऽश्रूणि तां दृष्ट्वा मदिरेक्षणाम् ॥ (३१।२)

मुमोच हनुमांस्तत्र नमश्चक्रे च राघवम् । (३२।१)

नमस्कृत्वा च रामाय लक्ष्मणाय च वीर्यवान् ॥ (३२।२)

सीतादर्शनसंहृष्टो हनूमान् संवृतो ऽभवत् ॥ (३३।१)