विशेषेण तु सुग्रीवो हनुमत्यर्थम् उक्तवान् । (१।१)

स हि तस्मिन् हरिश्रेष्ठे निश्चितार्थो ऽर्थसाधने ॥ (१।२)

न भूमौ नान्तरिक्षे वा नाम्बरे नामरालये । (२।१)

नाप्सु वा गतिसंगं ते पश्यामि हरिपुंगव ॥ (२।२)

सासुराः सहगन्धर्वाः सनागनरदेवताः । (३।१)

विदिताः सर्वलोकास् ते ससागरधराधराः ॥ (३।२)

गतिर् वेगश् च तेजश् च लाघवं च महाकपे । (४।१)

पितुस् ते सदृशं वीर मारुतस्य महौजसः ॥ (४।२)

तेजसा वापि ते भूतं समं भुवि न विद्यते । (५।१)

तद् यथा लभ्यते सीता तत्त्वम् एवोपपादय ॥ (५।२)

त्वय्य् एव हनुमन्न् अस्ति बलं बुद्धिः पराक्रमः । (६।१)

देशकालानुवृत्तश् च नयश् च नयपण्डित ॥ (६।२)

ततः कार्यसमासङ्गम् अवगम्य हनूमति । (७।१)

विदित्वा हनुमन्तं च चिन्तयामास राघवः ॥ (७।२)

सर्वथा निश्चितार्थो ऽयं हनूमति हरीश्वरः । (८।१)

निश्चितार्थतरश् चापि हनूमान् कार्यसाधने ॥ (८।२)

तद् एवं प्रस्थितस्यास्य परिज्ञातस्य कर्मभिः । (९।१)

भर्त्रा परिगृहीतस्य ध्रुवः कार्यफलोदयः ॥ (९।२)

तं समीक्ष्य महातेजा व्यवसायोत्तरं हरिम् । (१०।१)

कृतार्थ इव संवृत्तः प्रहृष्टेन्द्रियमानसः ॥ (१०।२)

ददौ तस्य ततः प्रीतः स्वनामाङ्कोपशोभितम् । (११।१)

अङ्गुलीयम् अभिज्ञानं राजपुत्र्याः परंतपः ॥ (११।२)

अनेन त्वां हरिश्रेष्ठ चिह्नेन जनकात्मजा । (१२।१)

मत्सकाशाद् अनुप्राप्तम् अनुद्विग्नानुपश्यति ॥ (१२।२)

व्यवसायश् च ते वीर सत्त्वयुक्तश् च विक्रमः । (१३।१)

सुग्रीवस्य च संदेशः सिद्धिं कथयतीव मे ॥ (१३।२)

स तद् गृह्य हरिश्रेष्ठः स्थाप्य मूर्ध्नि कृताञ्जलिः । (१४।१)

वन्दित्वा चरणौ चैव प्रस्थितः प्लवगोत्तमः ॥ (१४।२)

स तत् प्रकर्षन् हरिणां बलं महद् बभूव वीरः पवनात्मजः कपिः । (१५।१)

गताम्बुदे व्योम्नि विशुद्धमण्डलः शशीव नक्षत्रगणोपशोभितः ॥ (१५।२)

अतिबल बलम् आश्रितस् तवाहं हरिवरविक्रम विक्रमैर् अनल्पैः । (१६।१)

पवनसुत यथाभिगम्यते सा जनकसुता हनुमंस् तथा कुरुष्व ॥ (१६।२)