रावणेन तु वैदेही तदा पृष्टा जिहीर्षुणा । (१।१)

परिव्राजकरूपेण शशंसात्मानम् आत्मना ॥ (१।२)

ब्राह्मणश् चातिथिश् चैष अनुक्तो हि शपेत माम् । (२।१)

इति ध्यात्वा मुहूर्तं तु सीता वचनम् अब्रवीत् ॥ (२।२)

दुहिता जनकस्याहं मैथिलस्य महात्मनः । (३।१)

सीता नाम्नास्मि भद्रं ते रामभार्या द्विजोत्तम ॥ (३।२)

संवत्सरं चाध्युषिता राघवस्य निवेशने । (४।१)

भुञ्जाना मानुषान् भोगान् सर्वकामसमृद्धिनी ॥ (४।२)

ततः संवत्सराद् ऊर्ध्वं सममन्यत मे पतिम् । (५।१)

अभिषेचयितुं रामं समेतो राजमन्त्रिभिः ॥ (५।२)

तस्मिन् संभ्रियमाणे तु राघवस्याभिषेचने । (६।१)

कैकेयी नाम भर्तारं ममार्या याचते वरम् ॥ (६।२)

प्रतिगृह्य तु कैकेयी श्वशुरं सुकृतेन मे । (७।१)

मम प्रव्राजनं भर्तुर् भरतस्याभिषेचनम् । (७।२)

द्वाव् अयाचत भर्तारं सत्यसंधं नृपोत्तमम् ॥ (७।३)

नाद्य भोक्ष्ये न च स्वप्स्ये न पास्ये ऽहं कदाचन । (८।१)

एष मे जीवितस्यान्तो रामो यद्य् अभिषिच्यते ॥ (८।२)

इति ब्रुवाणां कैकेयीं श्वशुरो मे स मानदः । (९।१)

अयाचतार्थैर् अन्वर्थैर् न च याच्ञां चकार सा ॥ (९।२)

मम भर्ता महातेजा वयसा पञ्चविंशकः । (१०।१)

रामेति प्रथितो लोके गुणवान् सत्यवाक् शुचिः । (१०।२)

विशालाक्षो महाबाहुः सर्वभूतहिते रतः ॥ (१०।३)

अभिषेकाय तु पितुः समीपं रामम् आगतम् । (११।१)

कैकेयी मम भर्तारम् इत्य् उवाच द्रुतं वचः ॥ (११।२)

तव पित्रा समाज्ञप्तं ममेदं शृणु राघव । (१२।१)

भरताय प्रदातव्यम् इदं राज्यम् अकण्टकम् ॥ (१२।२)

त्वया तु खलु वस्तव्यं नव वर्षाणि पञ्च च । (१३।१)

वने प्रव्रज काकुत्स्थ पितरं मोचयानृतात् ॥ (१३।२)

तथेत्य् उवाच तां रामः कैकेयीम् अकुतोभयः । (१४।१)

चकार तद्वचस् तस्या मम भर्ता दृढव्रतः ॥ (१४।२)

दद्यान् न प्रतिगृह्णीयात् सत्यं ब्रूयान् न चानृतम् । (१५।१)

एतद् ब्राह्मण रामस्य व्रतं ध्रुवम् अनुत्तमम् ॥ (१५।२)

तस्य भ्राता तु वैमात्रो लक्ष्मणो नाम वीर्यवान् । (१६।१)

रामस्य पुरुषव्याघ्रः सहायः समरे ऽरिहा ॥ (१६।२)

स भ्राता लक्ष्मणो नाम धर्मचारी दृढव्रतः । (१७।१)

अन्वगच्छद् धनुष्पाणिः प्रव्रजन्तं मया सह ॥ (१७।२)

ते वयं प्रच्युता राज्यात् कैकेय्यास् तु कृते त्रयः । (१८।१)

विचराम द्विजश्रेष्ठ वनं गम्भीरम् ओजसा ॥ (१८।२)

समाश्वस मुहूर्तं तु शक्यं वस्तुम् इह त्वया । (१९।१)

आगमिष्यति मे भर्ता वन्यम् आदाय पुष्कलम् ॥ (१९।२)

स त्वं नाम च गोत्रं च कुलम् आचक्ष्व तत्त्वतः । (२०।१)

एकश् च दण्डकारण्ये किमर्थं चरसि द्विज ॥ (२०।२)

एवं ब्रुवत्यां सीतायां रामपत्न्यां महाबलः । (२१।१)

प्रत्युवाचोत्तरं तीव्रं रावणो राक्षसाधिपः ॥ (२१।२)

येन वित्रासिता लोकाः सदेवासुरपन्नगाः । (२२।१)

अहं स रावणो नाम सीते रक्षोगणेश्वरः ॥ (२२।२)

त्वां तु काञ्चनवर्णाभां दृष्ट्वा कौशेयवासिनीम् । (२३।१)

रतिं स्वकेषु दारेषु नाधिगच्छाम्य् अनिन्दिते ॥ (२३।२)

बह्वीनाम् उत्तमस्त्रीणाम् आहृतानाम् इतस् ततः । (२४।१)

सर्वासाम् एव भद्रं ते ममाग्रमहिषी भव ॥ (२४।२)

लङ्का नाम समुद्रस्य मध्ये मम महापुरी । (२५।१)

सागरेण परिक्षिप्ता निविष्टा गिरिमूर्धनि ॥ (२५।२)

तत्र सीते मया सार्धं वनेषु विचरिष्यसि । (२६।१)

न चास्यारण्यवासस्य स्पृहयिष्यसि भामिनि ॥ (२६।२)

पञ्च दास्यः सहस्राणि सर्वाभरणभूषिताः । (२७।१)

सीते परिचरिष्यन्ति भार्या भवसि मे यदि ॥ (२७।२)

रावणेनैवम् उक्ता तु कुपिता जनकात्मजा । (२८।१)

प्रत्युवाचानवद्याङ्गी तम् अनादृत्य राक्षसम् ॥ (२८।२)

महागिरिम् इवाकम्प्यं महेन्द्रसदृशं पतिम् । (२९।१)

महोदधिम् इवाक्षोभ्यम् अहं रामम् अनुव्रता ॥ (२९।२)

महाबाहुं महोरस्कं सिंहविक्रान्तगामिनम् । (३०।१)

नृसिंहं सिंहसंकाशम् अहं रामम् अनुव्रता ॥ (३०।२)

पूर्णचन्द्राननं वीरं राजवत्सं जितेन्द्रियम् । (३१।१)

पृथुकीर्तिं महाबाहुम् अहं रामम् अनुव्रता ॥ (३१।२)

त्वं पुनर् जम्बुकः सिंहीं माम् इहेच्छसि दुर्लभाम् । (३२।१)

नाहं शक्या त्वया स्प्रष्टुम् आदित्यस्य प्रभा यथा ॥ (३२।२)

पादपान् काञ्चनान् नूनं बहून् पश्यसि मन्दभाक् । (३३।१)

राघवस्य प्रियां भार्यां यस् त्वम् इच्छसि रावण ॥ (३३।२)

क्षुधितस्य च सिंहस्य मृगशत्रोस् तरस्विनः । (३४।१)

आशीविषस्य वदनाद् दंष्ट्राम् आदातुम् इच्छसि ॥ (३४।२)

मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं पाणिना हर्तुम् इच्छसि । (३५।१)

कालकूटं विषं पीत्वा स्वस्तिमान् गन्तुम् इच्छसि ॥ (३५।२)

अक्षिसूच्या प्रमृजसि जिह्वया लेक्षि च क्षुरम् । (३६।१)

राघवस्य प्रियां भार्याम् अधिगन्तुं त्वम् इच्छसि ॥ (३६।२)

अवसज्य शिलां कण्ठे समुद्रं तर्तुम् इच्छसि । (३७।१)

सूर्याचन्द्रमसौ चोभौ प्राणिभ्यां हर्तुम् इच्छसि । (३७।२)

यो रामस्य प्रियां भार्यां प्रधर्षयितुम् इच्छसि ॥ (३७।३)

अग्निं प्रज्वलितं दृष्ट्वा वस्त्रेणाहर्तुम् इच्छसि । (३८।१)

कल्याणवृत्तां रामस्य यो भार्यां हर्तुम् इच्छसि ॥ (३८।२)

अयोमुखानां शूलानाम् अग्रे चरितुम् इच्छसि । (३९।१)

रामस्य सदृशीं भार्यां यो ऽधिगन्तुं त्वम् इच्छसि ॥ (३९।२)

यद् अन्तरं सिंहशृगालयोर् वने यद् अन्तरं स्यन्दनिकासमुद्रयोः । (४०।१)

सुराग्र्यसौवीरकयोर् यद् अन्तरं तद् अन्तरं दाशरथेस् तवैव च ॥ (४०।२)

यद् अन्तरं काञ्चनसीसलोहयोर् यद् अन्तरं चन्दनवारिपङ्कयोः । (४१।१)

यद् अन्तरं हस्तिबिडालयोर् वने तद् अन्तरं दाशरथेस् तवैव च ॥ (४१।२)

यद् अन्तरं वायसवैनतेययोर् यद् अन्तरं मद्गुमयूरयोर् अपि । (४२।१)

यद् अन्तरं सारसगृध्रयोर् वने तद् अन्तरं दाशरथेस् तवैव च ॥ (४२।२)

तस्मिन् सहस्राक्षसमप्रभावे रामे स्थिते कार्मुकबाणपाणौ । (४३।१)

हृतापि ते ऽहं न जरां गमिष्ये वज्रं यथा मक्षिकयावगीर्णम् ॥ (४३।२)

इतीव तद् वाक्यम् अदुष्टभावा सुदृष्टम् उक्त्वा रजनीचरं तम् । (४४।१)

गात्रप्रकम्पाद् व्यथिता बभूव वातोद्धता सा कदलीव तन्वी ॥ (४४।२)

तां वेपमानाम् उपलक्ष्य सीतां स रावणो मृत्युसमप्रभावः । (४५।१)

कुलं बलं नाम च कर्म चात्मनः समाचचक्षे भयकारणार्थम् ॥ (४५।२)