तां कथाम् इलसम्बद्धां रामेण समुदीरिताम् । (१।१)

लक्ष्मणो भरतश्चैव श्रुत्वा परमविस्मितौ ॥ (१।२)

तौ रामं प्राञ्जलीभूत्वा तस्य राज्ञो महात्मनः । (२।१)

विस्तरं तस्य भावस्य तदा पप्रच्छतुः पुनः ॥ (२।२)

कथं स राजा स्त्रीभूतो वर्तयामास दुर्गतिम् । (३।१)

पुरुषो वा यदा भूतः कां वृत्तिं वर्तयत्यसौ ॥ (३।२)

तयोस्तद् भाषितं श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितम् । (४।१)

कथयामास काकुत्स्थस्तस्य राज्ञो यथागतम् ॥ (४।२)

तम् एव प्रथमं मासं स्त्रीभूत्वा लोकसुन्दरी । (५।१)

ताभिः परिवृता स्त्रीभिर् ये ऽस्य पूर्वं पदानुगाः ॥ (५।२)

तत् काननं विगाह्याशु विजह्रे लोकसुन्दरी । (६।१)

द्रुमगुल्मलताकीर्णं पद्भ्यां पद्मदलेक्षणा ॥ (६।२)

वाहनानि च सर्वाणि संत्यक्त्वा वै समन्ततः । (७।१)

पर्वताभोगविवरे तस्मिन् रेमे इला तदा ॥ (७।२)

अथ तस्मिन् वनोद्देशे पर्वतस्याविदूरतः । (८।१)

सरः सुरुचिरप्रख्यं नानापक्षिगणायुतम् ॥ (८।२)

ददर्श सा इला तस्मिन् बुधं सोमसुतं तदा । (९।१)

ज्वलन्तं स्वेन वपुषा पूर्णं सोमम् इवोदितम् ॥ (९।२)

तपन्तं च तपस्तीव्रम् अम्भोमध्ये दुरासदम् । (१०।१)

यशस्करं कामगमं तारुण्ये पर्यवस्थितम् ॥ (१०।२)

सा तं जलाशयं सर्वं क्षोभयामास विस्मिता । (११।१)

सह तैः पूर्वपुरुषैः स्त्रीभूतै रघुनन्दन ॥ (११।२)

बुधस्तु तां निरीक्ष्यैव कामबाणाभिपीडितः । (१२।१)

नोपलेभे तदात्मानं चचाल च तदाम्भसि ॥ (१२।२)

इलां निरीक्षमाणः स त्रैलोक्याभ्यधिकां शुभाम् । (१३।१)

चिन्तां समभ्यतिक्रामत् का न्वियं देवताधिका ॥ (१३।२)

न देवीषु न नागीषु नासुरीष्वप्सरःसु च । (१४।१)

दृष्टपूर्वा मया काचिद् रूपेणैतेन शोभिता ॥ (१४।२)

सदृशीयं मम भवेद् यदि नान्यपरिग्रहा । (१५।१)

इति बुद्धिं समास्थाय जलात् स्थलम् उपागमत् ॥ (१५।२)

स आश्रमं समुपागम्य चतस्रः प्रमदास्ततः । (१६।१)

शब्दापयत धर्मात्मा ताश्चैनं च ववन्दिरे ॥ (१६।२)

स ताः पप्रच्छ धर्मात्मा कस्यैषा लोकसुन्दरी । (१७।१)

किमर्थम् आगता चेह सत्यम् आख्यात माचिरम् ॥ (१७।२)

शुभं तु तस्य तद्वाक्यं मधुरं मधुराक्षरम् । (१८।१)

श्रुत्वा तु ताः स्त्रियः सर्वा ऊचुर् मधुरया गिरा ॥ (१८।२)

अस्माकम् एषा सुश्रोणी प्रभुत्वे वर्तते सदा । (१९।१)

अपतिः काननान्तेषु सहास्माभिर् अटत्यसौ ॥ (१९।२)

तद् वाक्यम् अव्यक्तपदं तासां स्त्रीणां निशम्य तु । (२०।१)

विद्याम् आवर्तनीं पुण्याम् आवर्तयत स द्विजः ॥ (२०।२)

सो ऽर्थं विदित्वा निखिलं तस्य राज्ञो यथागतम् । (२१।१)

सर्वा एव स्त्रियस्ताश्च बभाषे मुनिपुंगवः ॥ (२१।२)

अत्र किं पुरुषा भद्रा अवसञ्शैलरोधसि । (२२।१)

वत्स्यथास्मिन् गिरौ यूयम् अवकाशो विधीयताम् ॥ (२२।२)

मूलपत्रफलैः सर्वा वर्तयिष्यथ नित्यदा । (२३।१)

स्त्रियः किम्पुरुषान्नाम भर्तॄन् समुपलप्स्यथ ॥ (२३।२)

ताः श्रुत्वा सोमपुत्रस्य वाचं किंपुरुषीकृताः । (२४।१)

उपासांचक्रिरे शैलं बह्व्यस्ता बहुधा तदा ॥ (२४।२)