स दृष्ट्वा परमप्रीतो विश्वामित्रो महाबलः । (१।१)

प्रणतो विनयाद् वीरो वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ (१।२)

स्वागतं तव चेत्य् उक्तो वसिष्ठेन महात्मना । (२।१)

आसनं चास्य भगवान् वसिष्ठो व्यादिदेश ह ॥ (२।२)

उपविष्टाय च तदा विश्वामित्राय धीमते । (३।१)

यथान्यायं मुनिवरः फलमूलम् उपाहरत् ॥ (३।२)

प्रतिगृह्य च तां पूजां वसिष्ठाद् राजसत्तमः । (४।१)

तपोऽग्निहोत्रशिष्येषु कुशलं पर्यपृच्छत ॥ (४।२)

विश्वामित्रो महातेजा वनस्पतिगणे तथा । (५।१)

सर्वत्र कुशलं चाह वसिष्ठो राजसत्तमम् ॥ (५।२)

सुखोपविष्टं राजानं विश्वामित्रं महातपाः । (६।१)

पप्रच्छ जपतां श्रेष्ठो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ (६।२)

कच्चित् ते कुशलं राजन् कच्चिद् धर्मेण रञ्जयन् । (७।१)

प्रजाः पालयसे राजन् राजवृत्तेन धार्मिक ॥ (७।२)

कच्चित् ते सुभृता भृत्याः कच्चित् तिष्ठन्ति शासने । (८।१)

कच्चित् ते विजिताः सर्वे रिपवो रिपुसूदन ॥ (८।२)

कच्चिद् बले च कोशे च मित्रेषु च परंतप । (९।१)

कुशलं ते नरव्याघ्र पुत्रपौत्रे तथानघ ॥ (९।२)

सर्वत्र कुशलं राजा वसिष्ठं प्रत्युदाहरत् । (१०।१)

विश्वामित्रो महातेजा वसिष्ठं विनयान्वितः ॥ (१०।२)

कृत्वोभौ सुचिरं कालं धर्मिष्ठौ ताः कथाः शुभाः । (११।१)

मुदा परमया युक्तौ प्रीयेतां तौ परस्परम् ॥ (११।२)

ततो वसिष्ठो भगवान् कथान्ते रघुनन्दन । (१२।१)

विश्वामित्रम् इदं वाक्यम् उवाच प्रहसन्न् इव ॥ (१२।२)

आतिथ्यं कर्तुम् इच्छामि बलस्यास्य महाबल । (१३।१)

तव चैवाप्रमेयस्य यथार्हं सम्प्रतीच्छ मे ॥ (१३।२)

सत्क्रियां तु भवान् एतां प्रतीच्छतु मयोद्यताम् । (१४।१)

राजंस् त्वम् अतिथिश्रेष्ठः पूजनीयः प्रयत्नतः ॥ (१४।२)

एवम् उक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महामतिः । (१५।१)

कृतम् इत्य् अब्रवीद् राजा पूजावाक्येन मे त्वया ॥ (१५।२)

फलमूलेन भगवन् विद्यते यत् तवाश्रमे । (१६।१)

पाद्येनाचमनीयेन भगवद्दर्शनेन च ॥ (१६।२)

सर्वथा च महाप्राज्ञ पूजार्हेण सुपूजितः । (१७।१)

गमिष्यामि नमस् ते ऽस्तु मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ (१७।२)

एवं ब्रुवन्तं राजानं वसिष्ठः पुनर् एव हि । (१८।१)

न्यमन्त्रयत धर्मात्मा पुनः पुनर् उदारधीः ॥ (१८।२)

बाढम् इत्य् एव गाधेयो वसिष्ठं प्रत्युवाच ह । (१९।१)

यथा प्रियं भगवतस् तथास्तु मुनिसत्तम ॥ (१९।२)

एवम् उक्तो महातेजा वसिष्ठो जपतां वरः । (२०।१)

आजुहाव ततः प्रीतः कल्माषीं धूतकल्मषः ॥ (२०।२)

एह्य् एहि शबले क्षिप्रं शृणु चापि वचो मम । (२१।१)

सबलस्यास्य राजर्षेः कर्तुं व्यवसितो ऽस्म्य् अहम् । (२१।२)

भोजनेन महार्हेण सत्कारं संविधत्स्व मे ॥ (२१।३)

यस्य यस्य यथाकामं षड्रसेष्व् अभिपूजितम् । (२२।१)

तत् सर्वं कामधुग् दिव्ये अभिवर्षकृते मम ॥ (२२।२)

रसेनान्नेन पानेन लेह्यचोष्येण संयुतम् । (२३।१)

अन्नानां निचयं सर्वं सृजस्व शबले त्वर ॥ (२३।२)