आर्तानां राक्षसीनां तु लङ्कायां वै कुले कुले । (१।१)

रावणः करुणं शब्दं शुश्राव परिवेदितम् ॥ (१।२)

स तु दीर्घं विनिश्वस्य मुहूर्तं ध्यानम् आस्थितः । (२।१)

बभूव परमक्रुद्धो रावणो भीमदर्शनः ॥ (२।२)

संदश्य दशनैर् ओष्ठं क्रोधसंरक्तलोचनः । (३।१)

राक्षसैर् अपि दुर्दर्शः कालाग्निर् इव मूर्छितः ॥ (३।२)

उवाच च समीपस्थान् राक्षसान् राक्षसेश्वरः । (४।१)

भयाव्यक्तकथांस्तत्र निर्दहन्न् इव चक्षुषा ॥ (४।२)

महोदरं महापार्श्वं विरूपाक्षं च राक्षसं । (५।१)

शीघ्रं वदत सैन्यानि निर्यातेति ममाज्ञया ॥ (५।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राक्षसास्ते भयार्दिताः । (६।१)

चोदयामासुर् अव्यग्रान् राक्षसांस्तान्नृपाज्ञया ॥ (६।२)

ते तु सर्वे तथेत्युक्त्वा राक्षसा घोरदर्शनाः । (७।१)

कृतस्वस्त्ययनाः सर्वे रावणाभिमुखा ययुः ॥ (७।२)

प्रतिपूज्य यथान्यायं रावणं ते महारथाः । (८।१)

तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे भर्तुर् विजयकाङ्क्षिणः ॥ (८।२)

अथोवाच प्रहस्यैतान् रावणः क्रोधमूर्छितः । (९।१)

महोदरमहापार्श्वौ विरूपाक्षं च राक्षसं ॥ (९।२)

अद्य बाणैर् धनुर्मुक्तैर् युगान्तादित्यसंनिभैः । (१०।१)

राघवं लक्ष्मणं चैव नेष्यामि यमसादनम् ॥ (१०।२)

खरस्य कुम्भकर्णस्य प्रहस्तेन्द्रजितोस्तथा । (११।१)

करिष्यामि प्रतीकारम् अद्य शत्रुवधाद् अहम् ॥ (११।२)

नैवान्तरिक्षं न दिशो न नद्यो नापि सागरः । (१२।१)

प्रकाशत्वं गमिष्यामि मद्बाणजलदावृताः ॥ (१२।२)

अद्य वानरयूथानां तानि यूथानि भागशः । (१३।१)

धनुःसमुद्राद् उद्भूतैर् मथिष्यामि शरोर्मिभिः ॥ (१३।२)

व्याकोशपद्मचक्राणि पद्मकेसरवर्चसाम् । (१४।१)

अद्य यूथतटाकानि गजवत् प्रमथाम्यहम् ॥ (१४।२)

सशरैर् अद्य वदनैः संख्ये वानरयूथपाः । (१५।१)

मण्डयिष्यन्ति वसुधां सनालैर् इव पङ्कजैः ॥ (१५।२)

अद्य युद्धप्रचण्डानां हरीणां द्रुमयोधिनाम् । (१६।१)

मुक्तेनैकेषुणा युद्धे भेत्स्यामि च शतंशतम् ॥ (१६।२)

हतो भर्ता हतो भ्राता यासां च तनया हताः । (१७।१)

वधेनाद्य रिपोस्तासां करोम्यस्रप्रमार्जनम् ॥ (१७।२)

अद्य मद्बाणनिर्भिन्नैः प्रकीर्णैर् गतचेतनैः । (१८।१)

करोमि वानरैर् युद्धे यत्नावेक्ष्यतलां महीम् ॥ (१८।२)

अद्य गोमायवो गृध्रा ये च मांसाशिनो ऽपरे । (१९।१)

सर्वांस्तांस्तर्पयिष्यामि शत्रुमांसैः शरार्दितैः ॥ (१९।२)

कल्प्यतां मे रथः शीघ्रं क्षिप्रम् आनीयतां धनुः । (२०।१)

अनुप्रयान्तु मां युद्धे ये ऽवशिष्टा निशाचराः ॥ (२०।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा महापार्श्वो ऽब्रवीद् वचः । (२१।१)

बलाध्यक्षान् स्थितांस्तत्र बलं संत्वर्यताम् इति ॥ (२१।२)

बलाध्यक्षास्तु संरब्धा राक्षसांस्तान् गृहाद् गृहात् । (२२।१)

चोदयन्तः परिययुर् लङ्कां लघुपराक्रमाः ॥ (२२।२)

ततो मुहूर्तान्निष्पेतू राक्षसा भीमविक्रमाः । (२३।१)

नर्दन्तो भीमवदना नानाप्रहरणैर् भुजैः ॥ (२३।२)

असिभिः पट्टसैः शूलैर् गदाभिर् मुसलैर् हलैः । (२४।१)

शक्तिभिस्तीक्ष्णधाराभिर् महद्भिः कूटमुद्गरैः ॥ (२४।२)

यष्टिभिर् विमलैश्चक्रैर् निशितैश्च परश्वधैः । (२५।१)

भिण्डिपालैः शतघ्नीभिर् अन्यैश्चापि वरायुधैः ॥ (२५।२)

अथानयन् बलाध्यक्षाश्चत्वारो रावणाज्ञया । (२६।१)

द्रुतं सूतसमायुक्तं युक्ताष्टतुरगं रथम् ॥ (२६।२)

आरुरोह रथं दिव्यं दीप्यमानं स्वतेजसा । (२७।१)

रावणः सत्त्वगाम्भीर्याद् दारयन्न् इव मेदिनीम् ॥ (२७।२)

रावणेनाभ्यनुज्ञातौ महापार्श्वमहोदरौ । (२८।१)

विरूपाक्षश्च दुर्धर्षो रथान् आरुरुहुस्तदा ॥ (२८।२)

ते तु हृष्टा विनर्दन्तो भिन्दत इव मेदिनीम् । (२९।१)

नादं घोरं विमुञ्चन्तो निर्ययुर् जयकाङ्क्षिणः ॥ (२९।२)

ततो युद्धाय तेजस्वी रक्षोगणबलैर् वृतः । (३०।१)

निर्ययावुद्यतधनुः कालान्तकयमोपमः ॥ (३०।२)

ततः प्रजवनाश्वेन रथेन स महारथः । (३१।१)

द्वारेण निर्ययौ तेन यत्र तौ रामलक्ष्मणौ ॥ (३१।२)

ततो नष्टप्रभः सूर्यो दिशश्च तिमिरावृताः । (३२।१)

द्विजाश्च नेदुर् घोराश्च संचचाल च मेदिनी ॥ (३२।२)

ववर्ष रुधिरं देवश्चस्खलुश्च तुरंगमाः । (३३।१)

ध्वजाग्रे न्यपतद् गृध्रो विनेदुश्चाशिवं शिवाः ॥ (३३।२)

नयनं चास्फुरद् वामं सव्यो बाहुर् अकम्पत । (३४।१)

विवर्णवदनश्चासीत् किंचिद् अभ्रश्यत स्वरः ॥ (३४।२)

ततो निष्पततो युद्धे दशग्रीवस्य रक्षसः । (३५।१)

रणे निधनशंसीनि रूपाण्येतानि जज्ञिरे ॥ (३५।२)

अन्तरिक्षात् पपातोल्का निर्घातसमनिस्वना । (३६।१)

विनेदुर् अशिवं गृध्रा वायसैर् अनुनादिताः ॥ (३६।२)

एतान् अचिन्तयन् घोरान् उत्पातान् समुपस्थितान् । (३७।१)

निर्ययौ रावणो मोहाद् वधार्थी कालचोदितः ॥ (३७।२)

तेषां तु रथघोषेण राक्षसानां महात्मनाम् । (३८।१)

वानराणाम् अपि चमूर् युद्धायैवाभ्यवर्तत ॥ (३८।२)

तेषां सुतुमुलं युद्धं बभूव कपिरक्षसाम् । (३९।१)

अन्योन्यम् आह्वयानानां क्रुद्धानां जयम् इच्छताम् ॥ (३९।२)

ततः क्रुद्धो दशग्रीवः शरैः काञ्चनभूषणैः । (४०।१)

वानराणाम् अनीकेषु चकार कदनं महत् ॥ (४०।२)

निकृत्तशिरसः केचिद् रावणेन वलीमुखाः । (४१।१)

निरुच्छ्वासा हताः केचित् केचित् पार्श्वेषु दारिताः । (४१।२)

केचिद् विभिन्नशिरसः केचिच्चक्षुर्विवर्जिताः ॥ (४१।३)

दशाननः क्रोधविवृत्तनेत्रो यतो यतो ऽभ्येति रथेन संख्ये । (४२।१)

ततस्ततस्तस्य शरप्रवेगं सोढुं न शेकुर् हरियूथपास्ते ॥ (४२।२)