स तु जित्वा दशग्रीवो यमं त्रिदशपुंगवम् । (१।१)

रावणस्तु जयश्लाघी स्वसहायान् ददर्श ह ॥ (१।२)

जयेन वर्धयित्वा च मारीचप्रमुखास्ततः । (२।१)

पुष्पकं भेजिरे सर्वे सान्त्विता रावणेन ह ॥ (२।२)

ततो रसातलं हृष्टः प्रविष्टः पयसो निधिम् । (३।१)

दैत्योरगगणाध्युष्टं वरुणेन सुरक्षितम् ॥ (३।२)

स तु भोगवतीं गत्वा पुरीं वासुकिपालिताम् । (४।१)

स्थाप्य नागान् वशे कृत्वा ययौ मणिमतीं पुरीम् ॥ (४।२)

निवातकवचास्तत्र दैत्या लब्धवरा वसन् । (५।१)

राक्षसस्तान् समासाद्य युद्धेन समुपाह्वयत् ॥ (५।२)

ते तु सर्वे सुविक्रान्ता दैतेया बलशालिनः । (६।१)

नानाप्रहरणास्तत्र प्रयुद्धा युद्धदुर्मदाः ॥ (६।२)

तेषां तु युध्यमानानां साग्रः संवत्सरो गतः । (७।१)

न चान्यतरयोस्तत्र विजयो वा क्षयो ऽपि वा ॥ (७।२)

ततः पितामहस्तत्र त्रैलोक्यगतिर् अव्ययः । (८।१)

आजगाम द्रुतं देवो विमानवरम् आस्थितः ॥ (८।२)

निवातकवचानां तु निवार्य रणकर्म तत् । (९।१)

वृद्धः पितामहो वाक्यम् उवाच विदितार्थवत् ॥ (९।२)

न ह्ययं रावणो युद्धे शक्यो जेतुं सुरासुरैः । (१०।१)

न भवन्तः क्षयं नेतुं शक्याः सेन्द्रैः सुरासुरैः ॥ (१०।२)

राक्षसस्य सखित्वं वै भवद्भिः सह रोचते । (११।१)

अविभक्ता हि सर्वार्थाः सुहृदां नात्र संशयः ॥ (११।२)

ततो ऽग्निसाक्षिकं सख्यं कृतवांस्तत्र रावणः । (१२।१)

निवातकवचैः सार्धं प्रीतिमान् अभवत् तदा ॥ (१२।२)

अर्चितस्तैर् यथान्यायं संवत्सरसुखोषितः । (१३।१)

स्वपुरान्निर्विशेषं च पूजां प्राप्तो दशाननः ॥ (१३।२)

स तूपधार्य मायानां शतम् एकोनम् आत्मवान् । (१४।१)

सलिलेन्द्रपुरान्वेषी स बभ्राम रसातलम् ॥ (१४।२)

ततो ऽश्मनगरं नाम कालकेयाभिरक्षितम् । (१५।१)

तं विजित्य मुहूर्तेन जघ्ने दैत्यांश्चतुःशतम् ॥ (१५।२)

ततः पाण्डुरमेघाभं कैलासम् इव संस्थितम् । (१६।१)

वरुणस्यालयं दिव्यम् अपश्यद् राक्षसाधिपः ॥ (१६।२)

क्षरन्तीं च पयो नित्यं सुरभिं गाम् अवस्थिताम् । (१७।१)

यस्याः पयोविनिष्यन्दात् क्षीरोदो नाम सागरः ॥ (१७।२)

यस्माच्चन्द्रः प्रभवति शीतरश्मिः प्रजाहितः । (१८।१)

यं समासाद्य जीवन्ति फेनपाः परमर्षयः । (१८।२)

अमृतं यत्र चोत्पन्नं सुरा चापि सुराशिनाम् ॥ (१८।३)

यां ब्रुवन्ति नरा लोके सुरभिं नाम नामतः । (१९।१)

प्रदक्षिणं तु तां कृत्वा रावणः परमाद्भुताम् । (१९।२)

प्रविवेश महाघोरं गुप्तं बहुविधैर् बलैः ॥ (१९।३)

ततो धाराशताकीर्णं शारदाभ्रनिभं तदा । (२०।१)

नित्यप्रहृष्टं ददृशे वरुणस्य गृहोत्तमम् ॥ (२०।२)

ततो हत्वा बलाध्यक्षान् समरे तैश्च ताडितः । (२१।१)

अब्रवीत् क्व गतो यो वो राजा शीघ्रं निवेद्यताम् ॥ (२१।२)

युद्धार्थी रावणः प्राप्तस्तस्य युद्धं प्रदीयताम् । (२२।१)

वद वा न भयं ते ऽस्ति निर्जितो ऽस्मीति साञ्जलिः ॥ (२२।२)

एतस्मिन्न् अन्तरे क्रुद्धा वरुणस्य महात्मनः । (२३।१)

पुत्राः पौत्राश्च निष्क्रामन् गौश्च पुष्कर एव च ॥ (२३।२)

ते तु वीर्यगुणोपेता बलैः परिवृताः स्वकैः । (२४।१)

युक्त्वा रथान् कामगमान् उद्यद्भास्करवर्चसः ॥ (२४।२)

ततो युद्धं समभवद् दारुणं लोमहर्षणम् । (२५।१)

सलिलेन्द्रस्य पुत्राणां रावणस्य च रक्षसः ॥ (२५।२)

अमात्यैस्तु महावीर्यैर् दशग्रीवस्य रक्षसः । (२६।१)

वारुणं तद् बलं कृत्स्नं क्षणेन विनिपातितम् ॥ (२६।२)

समीक्ष्य स्वबलं संख्ये वरुणस्य सुतास्तदा । (२७।१)

अर्दिताः शरजालेन निवृत्ता रणकर्मणः ॥ (२७।२)

महीतलगतास्ते तु रावणं दृश्य पुष्पके । (२८।१)

आकाशम् आशु विविशुः स्यन्दनैः शीघ्रगामिभिः ॥ (२८।२)

महद् आसीत् ततस्तेषां तुल्यं स्थानम् अवाप्य तत् । (२९।१)

आकाशयुद्धं तुमुलं देवदानवयोर् इव ॥ (२९।२)

ततस्ते रावणं युद्धे शरैः पावकसंनिभैः । (३०।१)

विमुखीकृत्य संहृष्टा विनेदुर् विविधान् रवान् ॥ (३०।२)

ततो महोदरः क्रुद्धो राजानं दृश्य धर्षितम् । (३१।१)

त्यक्त्वा मृत्युभयं वीरो युद्धकाङ्क्षी व्यलोकयत् ॥ (३१।२)

तेन तेषां हया ये च कामगाः पवनोपमाः । (३२।१)

महोदरेण गदया हतास्ते प्रययुः क्षितिम् ॥ (३२।२)

तेषां वरुणसूनूनां हत्वा योधान् हयांश्च तान् । (३३।१)

मुमोचाशु महानादं विरथान् प्रेक्ष्य तान् स्थितान् ॥ (३३।२)

ते तु तेषां रथाः साश्वाः सह सारथिभिर् वरैः । (३४।१)

महोदरेण निहताः पतिताः पृथिवीतले ॥ (३४।२)

ते तु त्यक्त्वा रथान् पुत्रा वरुणस्य महात्मनः । (३५।१)

आकाशे विष्ठिताः शूराः स्वप्रभावान्न विव्यथुः ॥ (३५।२)

धनूंषि कृत्वा सज्यानि विनिर्भिद्य महोदरम् । (३६।१)

रावणं समरे क्रुद्धाः सहिताः समभिद्रवन् ॥ (३६।२)

ततः क्रुद्धो दशग्रीवः कालाग्निर् इव विष्ठितः । (३७।१)

शरवर्षं महावेगं तेषां मर्मस्वपातयत् ॥ (३७।२)

मुसलानि विचित्राणि ततो भल्लशतानि च । (३८।१)

पट्टसांश्चैव शक्तीश्च शतघ्नीस्तोमरांस्तथा । (३८।२)

पातयामास दुर्धर्षस्तेषाम् उपरि विष्ठितः ॥ (३८।३)

अथ विद्धास्तु ते वीरा विनिष्पेतुः पदातयः ॥ (३९।१)

ततो रक्षो महानादं मुक्त्वा हन्ति स्म वारुणान् । (४०।१)

नानाप्रहरणैर् घोरैर् धारापातैर् इवाम्बुदः ॥ (४०।२)

ततस्ते विमुखाः सर्वे पतिता धरणीतले । (४१।१)

रणात् स्वपुरुषैः शीघ्रं गृहाण्येव प्रवेशिताः ॥ (४१।२)

तान् अब्रवीत् ततो रक्षो वरुणाय निवेद्यताम् । (४२।१)

रावणं चाब्रवीन्मन्त्री प्रभासो नाम वारुणः ॥ (४२।२)

गतः खलु महातेजा ब्रह्मलोकं जलेश्वरः । (४३।१)

गान्धर्वं वरुणः श्रोतुं यं त्वम् आह्वयसे युधि ॥ (४३।२)

तत् किं तव वृथा वीर परिश्राम्य गते नृपे । (४४।१)

ये तु संनिहिता वीराः कुमारास्ते पराजिताः ॥ (४४।२)

राक्षसेन्द्रस्तु तच्छ्रुत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः । (४५।१)

हर्षान्नादं विमुञ्चन् वै निष्क्रान्तो वरुणालयात् ॥ (४५।२)

आगतस्तु पथा येन तेनैव विनिवृत्य सः । (४६।१)

लङ्काम् अभिमुखो रक्षो नभस्तलगतो ययौ ॥ (४६।२)