अनुगम्य निवृत्तानां रामं नगरवासिनाम् । (१।१)

उद्गतानीव सत्त्वानि बभूवुर् अमनस्विनाम् ॥ (१।२)

स्वं स्वं निलयम् आगम्य पुत्रदारैः समावृताः । (२।१)

अश्रूणि मुमुचुः सर्वे बाष्पेण पिहिताननाः ॥ (२।२)

न चाहृष्यन् न चामोदन् वणिजो न प्रसारयन् । (३।१)

न चाशोभन्त पण्यानि नापचन् गृहमेधिनः ॥ (३।२)

नष्टं दृष्ट्वा नाभ्यनन्दन् विपुलं वा धनागमम् । (४।१)

पुत्रं प्रथमजं लब्ध्वा जननी नाभ्यनन्दत ॥ (४।२)

गृहे गृहे रुदन्त्यश् च भर्तारं गृहम् आगतम् । (५।१)

व्यगर्हयन्त दुःखार्ता वाग्भिस् तोत्रैर् इव द्विपान् ॥ (५।२)

किं नु तेषां गृहैः कार्यं किं दारैः किं धनेन वा । (६।१)

पुत्रैर् वा किं सुखैर् वापि ये न पश्यन्ति राघवम् ॥ (६।२)

एकः सत्पुरुषो लोके लक्ष्मणः सह सीतया । (७।१)

यो ऽनुगच्छति काकुत्स्थं रामं परिचरन् वने ॥ (७।२)

आपगाः कृतपुण्यास् ताः पद्मिन्यश् च सरांसि च । (८।१)

येषु स्नास्यति काकुत्स्थो विगाह्य सलिलं शुचि ॥ (८।२)

शोभयिष्यन्ति काकुत्स्थम् अटव्यो रम्यकाननाः । (९।१)

आपगाश् च महानूपाः सानुमन्तश् च पर्वताः ॥ (९।२)

काननं वापि शैलं वा यं रामो ऽभिगमिष्यति । (१०।१)

प्रियातिथिम् इव प्राप्तं नैनं शक्ष्यन्त्य् अनर्चितुम् ॥ (१०।२)

विचित्रकुसुमापीडा बहुमञ्जरिधारिणः । (११।१)

अकाले चापि मुख्यानि पुष्पाणि च फलानि च । (११।२)

दर्शयिष्यन्त्य् अनुक्रोशाद् गिरयो रामम् आगतम् ॥ (११।३)

विदर्शयन्तो विविधान् भूयश् चित्रांश् च निर्झरान् । (१२।१)

पादपाः पर्वताग्रेषु रमयिष्यन्ति राघवम् ॥ (१२।२)

यत्र रामो भयं नात्र नास्ति तत्र पराभवः । (१३।१)

स हि शूरो महाबाहुः पुत्रो दशरथस्य च ॥ (१३।२)

पुरा भवति नो दूराद् अनुगच्छाम राघवम् । (१४।१)

पादच्छाया सुखा भर्तुस् तादृशस्य महात्मनः । (१४।२)

स हि नाथो जनस्यास्य स गतिः स परायणम् ॥ (१४।३)

वयं परिचरिष्यामः सीतां यूयं तु राघवम् । (१५।१)

इति पौरस्त्रियो भर्तॄन् दुःखार्तास् तत् तद् अब्रुवन् ॥ (१५।२)

युष्माकं राघवो ऽरण्ये योगक्षेमं विधास्यति । (१६।१)

सीता नारीजनस्यास्य योगक्षेमं करिष्यति ॥ (१६।२)

को न्व् अनेनाप्रतीतेन सोत्कण्ठितजनेन च । (१७।१)

संप्रीयेतामनोज्ञेन वासेन हृतचेतसा ॥ (१७।२)

कैकेय्या यदि चेद् राज्यं स्याद् अधर्म्यम् अनाथवत् । (१८।१)

न हि नो जीवितेनार्थः कुतः पुत्रैः कुतो धनैः ॥ (१८।२)

यया पुत्रश् च भर्ता च त्यक्ताव् ऐश्वर्यकारणात् । (१९।१)

कं सा परिहरेद् अन्यं कैकेयी कुलपांसनी ॥ (१९।२)

कैकेय्या न वयं राज्ये भृतका निवसेम हि । (२०।१)

जीवन्त्या जातु जीवन्त्यः पुत्रैर् अपि शपामहे ॥ (२०।२)

या पुत्रं पार्थिवेन्द्रस्य प्रवासयति निर्घृणा । (२१।१)

कस् तां प्राप्य सुखं जीवेद् अधर्म्यां दुष्टचारिणीम् ॥ (२१।२)

न हि प्रव्रजिते रामे जीविष्यति महीपतिः । (२२।१)

मृते दशरथे व्यक्तं विलोपस् तदनन्तरम् ॥ (२२।२)

ते विषं पिबतालोड्य क्षीणपुण्याः सुदुर्गताः । (२३।१)

राघवं वानुगच्छध्वम् अश्रुतिं वापि गच्छत ॥ (२३।२)

मिथ्या प्रव्राजितो रामः सभार्यः सहलक्ष्मणः । (२४।१)

भरते संनिसृष्टाः स्मः सौनिके पशवो यथा ॥ (२४।२)

तास् तथा विलपन्त्यस् तु नगरे नागरस्त्रियः । (२५।१)

चुक्रुशुर् भृशसंतप्ता मृत्योर् इव भयागमे ॥ (२५।२)

तथा स्त्रियो रामनिमित्तम् आतुरा यथा सुते भ्रातरि वा विवासिते । (२६।१)

विलप्य दीना रुरुदुर् विचेतसः सुतैर् हि तासाम् अधिको हि सो ऽभवत् ॥ (२६।२)