राम दाशरथे वीर वीर्यं ते श्रूयते ऽद्भुतम् । (१।१)

धनुषो भेदनं चैव निखिलेन मया श्रुतम् ॥ (१।२)

तद् अद्भुतम् अचिन्त्यं च भेदनं धनुषस् त्वया । (२।१)

तच् छ्रुत्वाहम् अनुप्राप्तो धनुर् गृह्यापरं शुभम् ॥ (२।२)

तद् इदं घोरसंकाशं जामदग्न्यं महद् धनुः । (३।१)

पूरयस्व शरेणैव स्वबलं दर्शयस्व च ॥ (३।२)

तद् अहं ते बलं दृष्ट्वा धनुषो ऽस्य प्रपूरणे । (४।१)

द्वंद्वयुद्धं प्रदास्यामि वीर्यश्लाघ्यम् इदं तव ॥ (४।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजा दशरथस् तदा । (५।१)

विषण्णवदनो दीनः प्राञ्जलिर् वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (५।२)

क्षत्ररोषात् प्रशान्तस् त्वं ब्राह्मणस्य महायशाः । (६।१)

बालानां मम पुत्राणाम् अभयं दातुम् अर्हसि ॥ (६।२)

भार्गवाणां कुले जातः स्वाध्यायव्रतशालिनाम् । (७।१)

सहस्राक्षे प्रतिज्ञाय शस्त्रं निक्षिप्तवान् असि ॥ (७।२)

स त्वं धर्मपरो भूत्वा काश्यपाय वसुंधराम् । (८।१)

दत्त्वा वनम् उपागम्य महेन्द्रकृतकेतनः ॥ (८।२)

मम सर्वविनाशाय सम्प्राप्तस् त्वं महामुने । (९।१)

न चैकस्मिन् हते रामे सर्वे जीवामहे वयम् ॥ (९।२)

ब्रुवत्य् एवं दशरथे जामदग्न्यः प्रतापवान् । (१०।१)

अनादृत्यैव तद् वाक्यं रामम् एवाभ्यभाषत ॥ (१०।२)

इमे द्वे धनुषी श्रेष्ठे दिव्ये लोकाभिविश्रुते । (११।१)

दृढे बलवती मुख्ये सुकृते विश्वकर्मणा ॥ (११।२)

अतिसृष्टं सुरैर् एकं त्र्यम्बकाय युयुत्सवे । (१२।१)

त्रिपुरघ्नं नरश्रेष्ठ भग्नं काकुत्स्थ यत् त्वया ॥ (१२।२)

इदं द्वितीयं दुर्धर्षं विष्णोर् दत्तं सुरोत्तमैः । (१३।१)

समानसारं काकुत्स्थ रौद्रेण धनुषा त्व् इदम् ॥ (१३।२)

तदा तु देवताः सर्वाः पृच्छन्ति स्म पितामहम् । (१४।१)

शितिकण्ठस्य विष्णोश् च बलाबलनिरीक्षया ॥ (१४।२)

अभिप्रायं तु विज्ञाय देवतानां पितामहः । (१५।१)

विरोधं जनयामास तयोः सत्यवतां वरः ॥ (१५।२)

विरोधे च महद् युद्धम् अभवद् रोमहर्षणम् । (१६।१)

शितिकण्ठस्य विष्णोश् च परस्परजयैषिणोः ॥ (१६।२)

तदा तज् जृम्भितं शैवं धनुर् भीमपराक्रमम् । (१७।१)

हुंकारेण महादेवः स्तम्भितो ऽथ त्रिलोचनः ॥ (१७।२)

देवैस् तदा समागम्य सर्षिसंघैः सचारणैः । (१८।१)

याचितौ प्रशमं तत्र जग्मतुस् तौ सुरोत्तमौ ॥ (१८।२)

जृम्भितं तद् धनुर् दृष्ट्वा शैवं विष्णुपराक्रमैः । (१९।१)

अधिकं मेनिरे विष्णुं देवाः सर्षिगणास् तदा ॥ (१९।२)

धनू रुद्रस् तु संक्रुद्धो विदेहेषु महायशाः । (२०।१)

देवरातस्य राजर्षेर् ददौ हस्ते ससायकम् ॥ (२०।२)

इदं च वैष्णवं राम धनुः परपुरंजयम् । (२१।१)

ऋचीके भार्गवे प्रादाद् विष्णुः स न्यासम् उत्तमम् ॥ (२१।२)

ऋचीकस् तु महातेजाः पुत्रस्याप्रतिकर्मणः । (२२।१)

पितुर् मम ददौ दिव्यं जमदग्नेर् महात्मनः ॥ (२२।२)

न्यस्तशस्त्रे पितरि मे तपोबलसमन्विते । (२३।१)

अर्जुनो विदधे मृत्युं प्राकृतां बुद्धिम् आस्थितः ॥ (२३।२)

वधम् अप्रतिरूपं तु पितुः श्रुत्वा सुदारुणम् । (२४।१)

क्षत्रम् उत्सादयन् रोषाज् जातं जातम् अनेकशः ॥ (२४।२)

पृथिवीं चाखिलां प्राप्य काश्यपाय महात्मने । (२५।१)

यज्ञस्यान्ते तदा राम दक्षिणां पुण्यकर्मणे ॥ (२५।२)

दत्त्वा महेन्द्रनिलयस् तपोबलसमन्वितः । (२६।१)

श्रुतवान् धनुषो भेदं ततो ऽहं द्रुतम् आगतः ॥ (२६।२)

तद् इदं वैष्णवं राम पितृपैतामहं महत् । (२७।१)

क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य गृह्णीष्व धनुरुत्तमम् ॥ (२७।२)

योजयस्व धनुःश्रेष्ठे शरं परपुरंजयम् । (२८।१)

यदि शक्नोसि काकुत्स्थ द्वंद्वं दास्यामि ते ततः ॥ (२८।२)