तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः । (१।१)

द्वाःस्थः कुमारावाहूय राघवाय न्यवेदयत् ॥ (१।२)

दृष्ट्वा तु राघवः प्राप्तौ प्रियौ भरतलक्ष्मणौ । (२।१)

परिष्वज्य ततो रामो वाक्यम् एतद् उवाच ह ॥ (२।२)

कृतं मया यथातथ्यं द्विजकार्यम् अनुत्तमम् । (३।१)

धर्मसेतुमतो भूयः कर्तुम् इच्छामि राघवौ ॥ (३।२)

युवाभ्याम् आत्मभूताभ्यां राजसूयम् अनुत्तमम् । (४।१)

सहितो यष्टुम् इच्छामि तत्र धर्मो हि शाश्वतः ॥ (४।२)

इष्ट्वा तु राजसूयेन मित्रः शत्रुनिबर्हणः । (५।१)

सुहुतेन सुयज्ञेन वरुणत्वम् उपागमत् ॥ (५।२)

सोमश्च राजसूयेन इष्ट्वा धर्मेण धर्मवित् । (६।१)

प्राप्तश्च सर्वलोकानां कीर्तिं स्थानं च शाश्वतम् ॥ (६।२)

अस्मिन्न् अहनि यच्छ्रेयश्चिन्त्यतां तन्मया सह । (७।१)

हितं चायतियुक्तं च प्रयतौ वक्तुम् अर्हथः ॥ (७।२)

श्रुत्वा तु राघवस्यैतद् वाक्यं वाक्यविशारदः । (८।१)

भरतः प्राञ्जलिर् भूत्वा वाक्यम् एतद् उवाच ह ॥ (८।२)

त्वयि धर्मः परः साधो त्वयि सर्वा वसुंधरा । (९।१)

प्रतिष्ठिता महाबाहो यशश्चामितविक्रम ॥ (९।२)

महीपालाश्च सर्वे त्वां प्रजापतिम् इवामराः । (१०।१)

निरीक्षन्ते महात्मानो लोकनाथं यथा वयम् ॥ (१०।२)

प्रजाश्च पितृवद् राजन् पश्यन्ति त्वां महाबल । (११।१)

पृथिव्यां गतिभूतो ऽसि प्राणिनाम् अपि राघव ॥ (११।२)

स त्वम् एवंविधं यज्ञम् आहर्तासि कथं नृप । (१२।१)

पृथिव्यां राजवंशानां विनाशो यत्र दृश्यते ॥ (१२।२)

पृथिव्यां ये च पुरुषा राजन् पौरुषम् आगताः । (१३।१)

सर्वेषां भविता तत्र क्षयः सर्वान्तकोपमः ॥ (१३।२)

स त्वं पुरुषशार्दूल गुणैर् अतुलविक्रम । (१४।१)

पृथिवीं नार्हसे हन्तुं वशे हि तव वर्तते ॥ (१४।२)

भरतस्य तु तद् वाक्यं श्रुत्वामृतमयं यथा । (१५।१)

प्रहर्षम् अतुलं लेभे रामः सत्यपराक्रमः ॥ (१५।२)

उवाच च शुभां वाणीं कैकेय्या नन्दिवर्धनम् । (१६।१)

प्रीतो ऽस्मि परितुष्टो ऽस्मि तवाद्य वचनेन हि ॥ (१६।२)

इदं वचनम् अक्लीबं त्वया धर्मसमाहितम् । (१७।१)

व्याहृतं पुरुषव्याघ्र पृथिव्याः परिपालनम् ॥ (१७।२)

एष तस्माद् अभिप्रायाद् राजसूयात् क्रतूत्तमात् । (१८।१)

निवर्तयामि धर्मज्ञ तव सुव्याहृतेन वै ॥ (१८।२)

प्रजानां पालनं धर्मो राज्ञां यज्ञेन संमितः । (१९।१)

तस्माच्छृणोमि ते वाक्यं साधूक्तं सुसमाहितम् ॥ (१९।२)