तथा ब्रुवाणं सौमित्रिं प्रदीप्तम् इव तेजसा । (१।१)

अब्रवील् लक्ष्मणं तारा ताराधिपनिभानना ॥ (१।२)

नैवं लक्ष्मण वक्तव्यो नायं परुषम् अर्हति । (२।१)

हरीणाम् ईश्वरः श्रोतुं तव वक्त्राद् विशेषतः ॥ (२।२)

नैवाकृतज्ञः सुग्रीवो न शठो नापि दारुणः । (३।१)

नैवानृतकथो वीर न जिह्मश् च कपीश्वरः ॥ (३।२)

उपकारं कृतं वीरो नाप्य् अयं विस्मृतः कपिः । (४।१)

रामेण वीर सुग्रीवो यद् अन्यैर् दुष्करं रणे ॥ (४।२)

रामप्रसादात् कीर्तिं च कपिराज्यं च शाश्वतम् । (५।१)

प्राप्तवान् इह सुग्रीवो रुमां मां च परंतप ॥ (५।२)

सुदुःखं शायितः पूर्वं प्राप्येदं सुखम् उत्तमम् । (६।१)

प्राप्तकालं न जानीते विश्वामित्रो यथा मुनिः ॥ (६।२)

घृताच्यां किल संसक्तो दशवर्षाणि लक्ष्मण । (७।१)

अहो ऽमन्यत धर्मात्मा विश्वामित्रो महामुनिः ॥ (७।२)

स हि प्राप्तं न जानीते कालं कालविदां वरः । (८।१)

विश्वामित्रो महातेजाः किं पुनर् यः पृथग्जनः ॥ (८।२)

देहधर्मं गतस्यास्य परिश्रान्तस्य लक्ष्मण । (९।१)

अवितृप्तस्य कामेषु रामः क्षन्तुम् इहार्हति ॥ (९।२)

न च रोषवशं तात गन्तुम् अर्हसि लक्ष्मण । (१०।१)

निश्चयार्थम् अविज्ञाय सहसा प्राकृतो यथा ॥ (१०।२)

सत्त्वयुक्ता हि पुरुषास् त्वद्विधाः पुरुषर्षभ । (११।१)

अविमृश्य न रोषस्य सहसा यान्ति वश्यताम् ॥ (११।२)

प्रसादये त्वां धर्मज्ञ सुग्रीवार्थे समाहिता । (१२।१)

महान् रोषसमुत्पन्नः संरम्भस् त्यज्यताम् अयम् ॥ (१२।२)

रुमां मां कपिराज्यं च धनधान्यवसूनि च । (१३।१)

रामप्रियार्थं सुग्रीवस् त्यजेद् इति मतिर् मम ॥ (१३।२)

समानेष्यति सुग्रीवः सीतया सह राघवम् । (१४।१)

शशाङ्कम् इव रोहिण्या निहत्वा रावणं रणे ॥ (१४।२)

शतकोटिसहस्राणि लङ्कायां किल रक्षसाम् । (१५।१)

अयुतानि च षट्त्रिंशत् सहस्राणि शतानि च ॥ (१५।२)

अहत्वा तांश् च दुर्धर्षान् राक्षसान् कामरूपिणः । (१६।१)

न शक्यो रावणो हन्तुं येन सा मैथिली हृता ॥ (१६।२)

ते न शक्या रणे हन्तुम् असहायेन लक्ष्मण । (१७।१)

रावणः क्रूरकर्मा च सुग्रीवेण विशेषतः ॥ (१७।२)

एवम् आख्यातवान् वाली स ह्य् अभिज्ञो हरीश्वरः । (१८।१)

आगमस् तु न मे व्यक्तः श्रवात् तस्य ब्रवीम्य् अहम् ॥ (१८।२)

त्वत्सहायनिमित्तं वै प्रेषिता हरिपुंगवाः । (१९।१)

आनेतुं वानरान् युद्धे सुबहून् हरियूथपान् ॥ (१९।२)

तांश् च प्रतीक्षमाणो ऽयं विक्रान्तान् सुमहाबलान् । (२०।१)

राघवस्यार्थसिद्ध्यर्थं न निर्याति हरीश्वरः ॥ (२०।२)

कृता तु संस्था सौमित्रे सुग्रीवेण यथापुरा । (२१।१)

अद्य तैर् वानरैः सर्वैर् आगन्तव्यं महाबलैः ॥ (२१।२)

ऋक्षकोटिसहस्राणि गोलाङ्गूलशतानि च । (२२।१)

अद्य त्वाम् उपयास्यन्ति जहि कोपम् अरिंदम । (२२।२)

कोट्यो ऽनेकास् तु काकुत्स्थ कपीनां दीप्ततेजसाम् ॥ (२२।३)

तव हि मुखम् इदं निरीक्ष्य कोपात् क्षतजनिभे नयने निरीक्षमाणाः । (२३।१)

हरिवरवनिता न यान्ति शान्तिं प्रथमभयस्य हि शङ्किताः स्म सर्वाः ॥ (२३।२)