ततः शूर्पणखावाक्यं तच् छ्रुत्वा रोमहर्षणम् । (१।१)

सचिवान् अभ्यनुज्ञाय कार्यं बुद्ध्वा जगाम ह ॥ (१।२)

तत् कार्यम् अनुगम्याथ यथावद् उपलभ्य च । (२।१)

दोषाणां च गुणानां च सम्प्रधार्य बलाबलम् ॥ (२।२)

इति कर्तव्यम् इत्य् एव कृत्वा निश्चयम् आत्मनः । (३।१)

स्थिरबुद्धिस् ततो रम्यां यानशालां जगाम ह ॥ (३।२)

यानशालां ततो गत्वा प्रच्छन्नो राक्षसाधिपः । (४।१)

सूतं संचोदयामास रथः संयुज्यताम् इति ॥ (४।२)

एवम् उक्तः क्षणेनैव सारथिर् लघुविक्रमः । (५।१)

रथं संयोजयामास तस्याभिमतम् उत्तमम् ॥ (५।२)

काञ्चनं रथम् आस्थाय कामगं रत्नभूषितम् । (६।१)

पिशाचवदनैर् युक्तं खरैः कनकभूषणैः ॥ (६।२)

मेघप्रतिमनादेन स तेन धनदानुजः । (७।१)

राक्षसाधिपतिः श्रीमान् ययौ नदनदीपतिम् ॥ (७।२)

स श्वेतवालव्यसनः श्वेतच्छत्त्रो दशाननः । (८।१)

स्निग्धवैडूर्यसंकाशस् तप्तकाञ्चनभूषणः ॥ (८।२)

दशास्यो विंशतिभुजो दर्शनीयपरिच्छदः । (९।१)

त्रिदशारिर् मुनीन्द्रघ्नो दशशीर्ष इवाद्रिराट् ॥ (९।२)

कामगं रथम् आस्थाय शुशुभे राक्षसाधिपः । (१०।१)

विद्युन्मण्डलवान् मेघः सबलाक इवाम्बरे ॥ (१०।२)

सशैलं सागरानूपं वीर्यवान् अवलोकयन् । (११।१)

नानापुष्पफलैर् वृक्षैर् अनुकीर्णं सहस्रशः ॥ (११।२)

शीतमङ्गलतोयाभिः पद्मिनीभिः समन्ततः । (१२।१)

विशालैर् आश्रमपदैर् वेदिमद्भिः समावृतम् ॥ (१२।२)

कदल्याढकीसम्बाधं नालिकेरोपशोभितम् । (१३।१)

सालैस् तालैस् तमालैश् च तरुभिश् च सुपुष्पितैः ॥ (१३।२)

अत्यन्तनियताहारैः शोभितं परमर्षिभिः । (१४।१)

नागैः सुपर्णैर् गन्धर्वैः किंनरैश् च सहस्रशः ॥ (१४।२)

जितकामैश् च सिद्धैश् च चारणैश् चोपशोभितम् । (१५।१)

आजैर् वैखानसैर् माषैर् वालखिल्यैर् मरीचिपैः ॥ (१५।२)

दिव्याभरणमाल्याभिर् दिव्यरूपाभिर् आवृतम् । (१६।१)

क्रीडारतिविधिज्ञाभिर् अप्सरोभिः सहस्रशः ॥ (१६।२)

सेवितं देवपत्नीभिः श्रीमतीभिः श्रिया वृतम् । (१७।१)

देवदानवसंघैश् च चरितं त्व् अमृताशिभिः ॥ (१७।२)

हंसक्रौञ्चप्लवाकीर्णं सारसैः संप्रणादितम् । (१८।१)

वैडूर्यप्रस्तरं रम्यं स्निग्धं सागरतेजसा ॥ (१८।२)

पाण्डुराणि विशालानि दिव्यमाल्ययुतानि च । (१९।१)

तूर्यगीताभिजुष्टानि विमानानि समन्ततः ॥ (१९।२)

तपसा जितलोकानां कामगान्य् अभिसंपतन् । (२०।१)

गन्धर्वाप्सरसश् चैव ददर्श धनदानुजः ॥ (२०।२)

निर्यासरसमूलानां चन्दनानां सहस्रशः । (२१।१)

वनानि पश्यन् सौम्यानि घ्राणतृप्तिकराणि च ॥ (२१।२)

अगरूणां च मुख्यानां वनान्य् उपवनानि च । (२२।१)

तक्कोलानां च जात्यानां फलानां च सुगन्धिनाम् ॥ (२२।२)

पुष्पाणि च तमालस्य गुल्मानि मरिचस्य च । (२३।१)

मुक्तानां च समूहानि शुष्यमाणानि तीरतः ॥ (२३।२)

शङ्खानां प्रस्तरं चैव प्रवालनिचयं तथा । (२४।१)

काञ्चनानि च शैलानि राजतानि च सर्वशः ॥ (२४।२)

प्रस्रवाणि मनोज्ञानि प्रसन्नानि ह्रदानि च । (२५।१)

धनधान्योपपन्नानि स्त्रीरत्नैर् आवृतानि च ॥ (२५।२)

हस्त्यश्वरथगाढानि नगराण्य् अवलोकयन् । (२६।१)

तं समं सर्वतः स्निग्धं मृदुसंस्पर्शमारुतम् ॥ (२६।२)

अनूपं सिन्धुराजस्य ददर्श त्रिदिवोपमम् । (२७।१)

तत्रापश्यत् स मेघाभं न्यग्रोधम् ऋषिभिर् वृतम् ॥ (२७।२)

समन्ताद् यस्य ताः शाखाः शतयोजनम् आयताः । (२८।१)

यस्य हस्तिनम् आदाय महाकायं च कच्छपम् । (२८।२)

भक्षार्थं गरुडः शाखाम् आजगाम महाबलः ॥ (२८।३)

तस्य तां सहसा शाखां भारेण पतगोत्तमः । (२९।१)

सुपर्णः पर्णबहुलां बभञ्जाथ महाबलः ॥ (२९।२)

तत्र वैखानसा माषा वालखिल्या मरीचिपाः । (३०।१)

अजा बभूवुर् धूम्राश् च संगताः परमर्षयः ॥ (३०।२)

तेषां दयार्थं गरुडस् तां शाखां शतयोजनाम् । (३१।१)

जगामादाय वेगेन तौ चोभौ गजकच्छपौ ॥ (३१।२)

एकपादेन धर्मात्मा भक्षयित्वा तद् आमिषम् । (३२।१)

निषादविषयं हत्वा शाखया पतगोत्तमः । (३२।२)

प्रहर्षम् अतुलं लेभे मोक्षयित्वा महामुनीन् ॥ (३२।३)

स तेनैव प्रहर्षेण द्विगुणीकृतविक्रमः । (३३।१)

अमृतानयनार्थं वै चकार मतिमान् मतिम् ॥ (३३।२)

अयोजालानि निर्मथ्य भित्त्वा रत्नगृहं वरम् । (३४।१)

महेन्द्रभवनाद् गुप्तम् आजहारामृतं ततः ॥ (३४।२)

तं महर्षिगणैर् जुष्टं सुपर्णकृतलक्षणम् । (३५।१)

नाम्ना सुभद्रं न्यग्रोधं ददर्श धनदानुजः ॥ (३५।२)

तं तु गत्वा परं पारं समुद्रस्य नदीपतेः । (३६।१)

ददर्शाश्रमम् एकान्ते पुण्ये रम्ये वनान्तरे ॥ (३६।२)

तत्र कृष्णाजिनधरं जटावल्कलधारिणम् । (३७।१)

ददर्श नियताहारं मारीचं नाम राक्षसम् ॥ (३७।२)

स रावणः समागम्य विधिवत् तेन रक्षसा । (३८।१)

ततः पश्चाद् इदं वाक्यम् अब्रवीद् वाक्यकोविदः ॥ (३८।२)