कृतातिथ्यो ऽथ रामस् तु सूर्यस्योदयनं प्रति । (१।१)

आमन्त्र्य स मुनीन् सर्वान् वनम् एवान्वगाहत ॥ (१।२)

नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलवृकसेवितम् । (२।१)

ध्वस्तवृक्षलतागुल्मं दुर्दर्शसलिलाशयम् ॥ (२।२)

निष्कूजनानाशकुनि झिल्लिकागणनादितम् । (३।१)

लक्ष्मणानुगतो रामो वनमध्यं ददर्श ह ॥ (३।२)

वनमध्ये तु काकुत्स्थस् तस्मिन् घोरमृगायुते । (४।१)

ददर्श गिरिशृङ्गाभं पुरुषादं महास्वनम् ॥ (४।२)

गभीराक्षं महावक्त्रं विकटं विषमोदरम् । (५।१)

बीभत्सं विषमं दीर्घं विकृतं घोरदर्शनम् ॥ (५।२)

वसानं चर्म वैयाघ्रं वसार्द्रं रुधिरोक्षितम् । (६।१)

त्रासनं सर्वभूतानां व्यादितास्यम् इवान्तकम् ॥ (६।२)

त्रीन् सिंहांश् चतुरो व्याघ्रान् द्वौ वृकौ पृषतान् दश । (७।१)

सविषाणं वसादिग्धं गजस्य च शिरो महत् ॥ (७।२)

अवसज्यायसे शूले विनदन्तं महास्वनम् । (८।१)

स रामं लक्ष्मणं चैव सीतां दृष्ट्वा च मैथिलीम् ॥ (८।२)

अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धः प्रजाः काल इवान्तकः । (९।१)

स कृत्वा भैरवं नादं चालयन्न् इव मेदिनीम् ॥ (९।२)

अङ्गेनादाय वैदेहीम् अपक्रम्य ततो ऽब्रवीत् । (१०।१)

युवां जटाचीरधरौ सभार्यौ क्षीणजीवितौ ॥ (१०।२)

प्रविष्टौ दण्डकारण्यं शरचापासिधारिणौ । (११।१)

कथं तापसयोर् वां च वासः प्रमदया सह ॥ (११।२)

अधर्मचारिणौ पापौ कौ युवां मुनिदूषकौ । (१२।१)

अहं वनम् इदं दुर्गं विराधो नाम राक्षसः ॥ (१२।२)

चरामि सायुधो नित्यम् ऋषिमांसानि भक्षयन् । (१३।१)

इयं नारी वरारोहा मम भार्या भविष्यति । (१३।२)

युवयोः पापयोश् चाहं पास्यामि रुधिरं मृधे ॥ (१३।३)

तस्यैवं ब्रुवतो धृष्टं विराधस्य दुरात्मनः । (१४।१)

श्रुत्वा सगर्वितं वाक्यं संभ्रान्ता जनकात्मजा । (१४।२)

सीता प्रावेपतोद्वेगात् प्रवाते कदली यथा ॥ (१४।३)

तां दृष्ट्वा राघवः सीतां विराधाङ्कगतां शुभाम् । (१५।१)

अब्रवील् लक्ष्मणं वाक्यं मुखेन परिशुष्यता ॥ (१५।२)

पश्य सौम्य नरेन्द्रस्य जनकस्यात्मसम्भवाम् । (१६।१)

मम भार्यां शुभाचारां विराधाङ्के प्रवेशिताम् । (१६।२)

अत्यन्तसुखसंवृद्धां राजपुत्रीं यशस्विनीम् ॥ (१६।३)

यद् अभिप्रेतम् अस्मासु प्रियं वरवृतं च यत् । (१७।१)

कैकेय्यास् तु सुसंवृत्तं क्षिप्रम् अद्यैव लक्ष्मण ॥ (१७।२)

या न तुष्यति राज्येन पुत्रार्थे दीर्घदर्शिनी । (१८।१)

ययाहं सर्वभूतानां हितः प्रस्थापितो वनम् । (१८।२)

अद्येदानीं सकामा सा या माता मम मध्यमा ॥ (१८।३)

परस्पर्शात् तु वैदेह्या न दुःखतरम् अस्ति मे । (१९।१)

पितुर् विनाशात् सौमित्रे स्वराज्यहरणात् तथा ॥ (१९।२)

इति ब्रुवति काकुत्स्थे बाष्पशोकपरिप्लुते । (२०।१)

अब्रवील् लक्ष्मणः क्रुद्धो रुद्धो नाग इव श्वसन् ॥ (२०।२)

अनाथ इव भूतानां नाथस् त्वं वासवोपमः । (२१।१)

मया प्रेष्येण काकुत्स्थ किमर्थं परितप्यसे ॥ (२१।२)

शरेण निहतस्याद्य मया क्रुद्धेन रक्षसः । (२२।१)

विराधस्य गतासोर् हि मही पास्यति शोणितम् ॥ (२२।२)

राज्यकामे मम क्रोधो भरते यो बभूव ह । (२३।१)

तं विराधे विमोक्ष्यामि वज्री वज्रम् इवाचले ॥ (२३।२)

मम भुजबलवेगवेगितः पततु शरो ऽस्य महान् महोरसि । (२४।१)

व्यपनयतु तनोश् च जीवितं पततु ततश् च महीं विघूर्णितः ॥ (२४।२)