रुधिरक्लिन्नगात्रस्तु लक्ष्मणः शुभलक्षणः । (१।१)

बभूव हृष्टस्तं हत्वा शक्रजेतारम् आहवे ॥ (१।२)

ततः स जाम्बवन्तं च हनूमन्तं च वीर्यवान् । (२।१)

संनिवर्त्य महातेजास्तांश्च सर्वान् वनौकसः ॥ (२।२)

आजगाम ततः शीघ्रं यत्र सुग्रीवराघवौ । (३।१)

विभीषणम् अवष्टभ्य हनूमन्तं च लक्ष्मणः ॥ (३।२)

ततो रामम् अभिक्रम्य सौमित्रिर् अभिवाद्य च । (४।१)

तस्थौ भ्रातृसमीपस्थः शक्रस्येन्द्रानुजो यथा । (४।२)

आचचक्षे तदा वीरो घोरम् इन्द्रजितो वधम् ॥ (४।३)

रावणेस्तु शिरश्छिन्नं लक्ष्मणेन महात्मना । (५।१)

न्यवेदयत रामाय तदा हृष्टो विभीषणः ॥ (५।२)

उपवेश्य तम् उत्सङ्गे परिष्वज्यावपीडितम् । (६।१)

मूर्ध्नि चैनम् उपाघ्राय भूयः संस्पृश्य च त्वरन् । (६।२)

उवाच लक्ष्मणं वाक्यम् आश्वास्य पुरुषर्षभः ॥ (६।३)

कृतं परमकल्याणं कर्म दुष्करकारिणा । (७।१)

निरमित्रः कृतो ऽस्म्यद्य निर्यास्यति हि रावणः । (७।२)

बलव्यूहेन महता श्रुत्वा पुत्रं निपातितम् ॥ (७।३)

तं पुत्रवधसंतप्तं निर्यान्तं राक्षसाधिपम् । (८।१)

बलेनावृत्य महता निहनिष्यामि दुर्जयम् ॥ (८।२)

त्वया लक्ष्मण नाथेन सीता च पृथिवी च मे । (९।१)

न दुष्प्रापा हते त्वद्य शक्रजेतरि चाहवे ॥ (९।२)

स तं भ्रातरम् आश्वास्य परिष्वज्य च राघवः । (१०।१)

रामः सुषेणं मुदितः समाभाष्येदम् अब्रवीत् ॥ (१०।२)

सशल्यो ऽयं महाप्राज्ञः सौमित्रिर् मित्रवत्सलः । (११।१)

यथा भवति सुस्वस्थस्तथा त्वं समुपाचर । (११।२)

विशल्यः क्रियतां क्षिप्रं सौमित्रिः सविभीषणः ॥ (११।३)

ऋक्षवानरसैन्यानां शूराणां द्रुमयोधिनाम् । (१२।१)

ये चान्ये ऽत्र च युध्यन्तः सशल्या व्रणिनस्तथा । (१२।२)

ते ऽपि सर्वे प्रयत्नेन क्रियन्तां सुखिनस्त्वया ॥ (१२।३)

एवम् उक्तः स रामेण महात्मा हरियूथपः । (१३।१)

लक्ष्मणाय ददौ नस्तः सुषेणः परमौषधम् ॥ (१३।२)

स तस्य गन्धम् आघ्राय विशल्यः समपद्यत । (१४।१)

तदा निर्वेदनश्चैव संरूढव्रण एव च ॥ (१४।२)

विभीषणमुखानां च सुहृदां राघवाज्ञया । (१५।१)

सर्ववानरमुख्यानां चिकित्सां स तदाकरोत् ॥ (१५।२)

ततः प्रकृतिम् आपन्नो हृतशल्यो गतव्यथः । (१६।१)

सौमित्रिर् मुदितस्तत्र क्षणेन विगतज्वरः ॥ (१६।२)

तथैव रामः प्लवगाधिपस्तदा विभीषणश्चर्क्षपतिश्च जाम्बवान् । (१७।१)

अवेक्ष्य सौमित्रिम् अरोगम् उत्थितं मुदा ससैन्यः सुचिरं जहर्षिरे ॥ (१७।२)

अपूजयत् कर्म स लक्ष्मणस्य सुदुष्करं दाशरथिर् महात्मा । (१८।१)

हृष्टा बभूवुर् युधि यूथपेन्द्रा निशम्य तं शक्रजितं निपातितम् ॥ (१८।२)