ततो ऽब्रवीन्महातेजाः सुग्रीवो वानराधिपः । (१।१)

अर्थ्यं विज्ञापयंश्चापि हनूमन्तं महाबलम् ॥ (१।२)

यतो हतः कुम्भकर्णः कुमाराश्च निषूदिताः । (२।१)

नेदानीम् उपनिर्हारं रावणो दातुम् अर्हति ॥ (२।२)

ये ये महाबलाः सन्ति लघवश्च प्लवंगमाः । (३।१)

लङ्काम् अभ्युत्पतन्त्वाशु गृह्योल्काः प्लवगर्षभाः ॥ (३।२)

ततो ऽस्तं गत आदित्ये रौद्रे तस्मिन्निशामुखे । (४।१)

लङ्काम् अभिमुखाः सोल्का जग्मुस्ते प्लवगर्षभाः ॥ (४।२)

उल्काहस्तैर् हरिगणैः सर्वतः समभिद्रुताः । (५।१)

आरक्षस्था विरूपाक्षाः सहसा विप्रदुद्रुवुः ॥ (५।२)

गोपुराट्टप्रतोलीषु चर्यासु विविधासु च । (६।१)

प्रासादेषु च संहृष्टाः ससृजुस्ते हुताशनम् ॥ (६।२)

तेषां गृहसहस्राणि ददाह हुतभुक् तदा । (७।१)

आवासान् राक्षसानां च सर्वेषां गृहमेधिनाम् ॥ (७।२)

हेमचित्रतनुत्राणां स्रग्दामाम्बरधारिणाम् । (८।१)

सीधुपानचलाक्षाणां मदविह्वलगामिनाम् ॥ (८।२)

कान्तालम्बितवस्त्राणां शत्रुसंजातमन्युनाम् । (९।१)

गदाशूलासिहस्तानां खादतां पिबताम् अपि ॥ (९।२)

शयनेषु महार्हेषु प्रसुप्तानां प्रियैः सह । (१०।१)

त्रस्तानां गच्छतां तूर्णं पुत्रान् आदाय सर्वतः ॥ (१०।२)

तेषां गृहसहस्राणि तदा लङ्कानिवासिनाम् । (११।१)

अदहत् पावकस्तत्र जज्वाल च पुनः पुनः ॥ (११।२)

सारवन्ति महार्हाणि गम्भीरगुणवन्ति च । (१२।१)

हेमचन्द्रार्धचन्द्राणि चन्द्रशालोन्नतानि च ॥ (१२।२)

रत्नचित्रगवाक्षाणि साधिष्ठानानि सर्वशः । (१३।१)

मणिविद्रुमचित्राणि स्पृशन्तीव च भास्करम् ॥ (१३।२)

क्रौञ्चबर्हिणवीणानां भूषणानां च निस्वनैः । (१४।१)

नादितान्यचलाभानि वेश्मान्यग्निर् ददाह सः ॥ (१४।२)

ज्वलनेन परीतानि तोरणानि चकाशिरे । (१५।१)

विद्युद्भिर् इव नद्धानि मेघजालानि घर्मगे ॥ (१५।२)

विमानेषु प्रसुप्ताश्च दह्यमाना वराङ्गनाः । (१६।१)

त्यक्ताभरणसंयोगा हाहेत्युच्चैर् विचुक्रुशुः ॥ (१६।२)

तत्र चाग्निपरीतानि निपेतुर् भवनान्यपि । (१७।१)

वज्रिवज्रहतानीव शिखराणि महागिरेः ॥ (१७।२)

तानि निर्दह्यमानानि दूरतः प्रचकाशिरे । (१८।१)

हिमवच्छिखराणीव दीप्तौषधिवनानि च ॥ (१८।२)

हर्म्याग्रैर् दह्यमानैश्च ज्वालाप्रज्वलितैर् अपि । (१९।१)

रात्रौ सा दृश्यते लङ्का पुष्पितैर् इव किंशुकैः ॥ (१९।२)

हस्त्यध्यक्षैर् गजैर् मुक्तैर् मुक्तैश्च तुरगैर् अपि । (२०।१)

बभूव लङ्का लोकान्ते भ्रान्तग्राह इवार्णवः ॥ (२०।२)

अश्वं मुक्तं गजो दृष्ट्वा कच्चिद् भीतो ऽपसर्पति । (२१।१)

भीतो भीतं गजं दृष्ट्वा क्वचिद् अश्वो निवर्तते ॥ (२१।२)

सा बभूव मुहूर्तेन हरिभिर् दीपिता पुरी । (२२।१)

लोकस्यास्य क्षये घोरे प्रदीप्तेव वसुंधरा ॥ (२२।२)

नारीजनस्य धूमेन व्याप्तस्योच्चैर् विनेदुषः । (२३।१)

स्वनो ज्वलनतप्तस्य शुश्रुवे दशयोजनम् ॥ (२३।२)

प्रदग्धकायान् अपरान् राक्षसान्निर्गतान् बहिः । (२४।१)

सहसाभ्युत्पतन्ति स्म हरयो ऽथ युयुत्सवः ॥ (२४।२)

उद्घुष्टं वानराणां च राक्षसानां च निस्वनः । (२५।१)

दिशो दश समुद्रं च पृथिवीं चान्वनादयत् ॥ (२५।२)

विशल्यौ तु महात्मानौ तावुभौ रामलक्ष्मणौ । (२६।१)

असंभ्रान्तौ जगृहतुस्तावुभौ धनुषी वरे ॥ (२६।२)

ततो विस्फारयाणस्य रामस्य धनुर् उत्तमम् । (२७।१)

बभूव तुमुलः शब्दो राक्षसानां भयावहः ॥ (२७।२)

अशोभत तदा रामो धनुर् विस्फारयन्महत् । (२८।१)

भगवान् इव संक्रुद्धो भवो वेदमयं धनुः ॥ (२८।२)

वानरोद्घुष्टघोषश्च राक्षसानां च निस्वनः । (२९।१)

ज्याशब्दश्चापि रामस्य त्रयं व्याप दिशो दश ॥ (२९।२)

तस्य कार्मुकमुक्तैश्च शरैस्तत्पुरगोपुरम् । (३०।१)

कैलासशृङ्गप्रतिमं विकीर्णम् अपतद् भुवि ॥ (३०।२)

ततो रामशरान् दृष्ट्वा विमानेषु गृहेषु च । (३१।१)

संनाहो राक्षसेन्द्राणां तुमुलः समपद्यत ॥ (३१।२)

तेषां संनह्यमानानां सिंहनादं च कुर्वताम् । (३२।१)

शर्वरी राक्षसेन्द्राणां रौद्रीव समपद्यत ॥ (३२।२)

आदिष्टा वानरेन्द्रास्ते सुग्रीवेण महात्मना । (३३।१)

आसन्ना द्वारम् आसाद्य युध्यध्वं प्लवगर्षभाः ॥ (३३।२)

यश्च वो वितथं कुर्यात् तत्र तत्र व्यवस्थितः । (३४।१)

स हन्तव्यो ऽभिसंप्लुत्य राजशासनदूषकः ॥ (३४।२)

तेषु वानरमुख्येषु दीप्तोल्कोज्ज्वलपाणिषु । (३५।१)

स्थितेषु द्वारम् आसाद्य रावणं मन्युर् आविशत् ॥ (३५।२)

तस्य जृम्भितविक्षेपाद् व्यामिश्रा वै दिशो दश । (३६।१)

रूपवान् इव रुद्रस्य मन्युर् गात्रेष्वदृश्यत ॥ (३६।२)

स निकुम्भं च कुम्भं च कुम्भकर्णात्मजावुभौ । (३७।१)

प्रेषयामास संक्रुद्धो राक्षसैर् बहुभिः सह ॥ (३७।२)

शशास चैव तान् सर्वान् राक्षसान् राक्षसेश्वरः । (३८।१)

राक्षसा गच्छतात्रैव सिंहनादं च नादयन् ॥ (३८।२)

ततस्तु चोदितास्तेन राक्षसा ज्वलितायुधाः । (३९।१)

लङ्काया निर्ययुर् वीराः प्रणदन्तः पुनः पुनः ॥ (३९।२)

भीमाश्वरथमातंगं नानापत्तिसमाकुलम् । (४०।१)

दीप्तशूलगदाखड्गप्रासतोमरकार्मुकम् ॥ (४०।२)

तद् राक्षसबलं घोरं भीमविक्रमपौरुषम् । (४१।१)

ददृशे ज्वलितप्रासं किङ्किणीशतनादितम् ॥ (४१।२)

हेमजालाचितभुजं व्यावेष्टितपरश्वधम् । (४२।१)

व्याघूर्णितमहाशस्त्रं बाणसंसक्तकार्मुकम् ॥ (४२।२)

गन्धमाल्यमधूत्सेकसंमोदितमहानिलम् । (४३।१)

घोरं शूरजनाकीर्णं महाम्बुधरनिस्वनम् ॥ (४३।२)

तं दृष्ट्वा बलम् आयान्तं राक्षसानां सुदारुणम् । (४४।१)

संचचाल प्लवंगानां बलम् उच्चैर् ननाद च ॥ (४४।२)

जवेनाप्लुत्य च पुनस्तद् राक्षसबलं महत् । (४५।१)

अभ्ययात् प्रत्यरिबलं पतंग इव पावकम् ॥ (४५।२)

तेषां भुजपरामर्शव्यामृष्टपरिघाशनि । (४६।१)

राक्षसानां बलं श्रेष्ठं भूयस्तरम् अशोभत ॥ (४६।२)

तथैवाप्यपरे तेषां कपीनाम् असिभिः शितैः । (४७।१)

प्रवीरान् अभितो जघ्नुर् घोररूपा निशाचराः ॥ (४७।२)

घ्नन्तम् अन्यं जघानान्यः पातयन्तम् अपातयत् । (४८।१)

गर्हमाणं जगर्हान्यो दशन्तम् अपरो ऽदशत् ॥ (४८।२)

देहीत्यन्यो ददात्यन्यो ददामीत्यपरः पुनः । (४९।१)

किं क्लेशयसि तिष्ठेति तत्रान्योन्यं बभाषिरे ॥ (४९।२)

समुद्यतमहाप्रासं मुष्टिशूलासिसंकुलम् । (५०।१)

प्रावर्तत महारौद्रं युद्धं वानररक्षसाम् ॥ (५०।२)

वानरान् दश सप्तेति राक्षसा अभ्यपातयन् । (५१।१)

राक्षसान् दश सप्तेति वानरा जघ्नुर् आहवे ॥ (५१।२)

विस्रस्तकेशरसनं विमुक्तकवचध्वजम् । (५२।१)

बलं राक्षसम् आलम्ब्य वानराः पर्यवारयन् ॥ (५२।२)