हतान्मन्त्रिसुतान् बुद्ध्वा वानरेण महात्मना । (१।१)

रावणः संवृताकारश्चकार मतिम् उत्तमाम् ॥ (१।२)

स विरूपाक्षयूपाक्षौ दुर्धरं चैव राक्षसम् । (२।१)

प्रघसं भासकर्णं च पञ्चसेनाग्रनायकान् ॥ (२।२)

संदिदेश दशग्रीवो वीरान्नयविशारदान् । (३।१)

हनूमद्ग्रहणे व्यग्रान् वायुवेगसमान् युधि ॥ (३।२)

यात सेनाग्रगाः सर्वे महाबलपरिग्रहाः । (४।१)

सवाजिरथमातङ्गाः स कपिः शास्यताम् इति ॥ (४।२)

यत् तैश्च खलु भाव्यं स्यात् तम् आसाद्य वनालयम् । (५।१)

कर्म चापि समाधेयं देशकालविरोधितम् ॥ (५।२)

न ह्यहं तं कपिं मन्ये कर्मणा प्रतितर्कयन् । (६।१)

सर्वथा तन्महद् भूतं महाबलपरिग्रहम् । (६।२)

भवेद् इन्द्रेण वा सृष्टम् अस्मदर्थं तपोबलात् ॥ (६।३)

सनागयक्षगन्धर्वा देवासुरमहर्षयः । (७।१)

युष्माभिः सहितैः सर्वैर् मया सह विनिर्जिताः ॥ (७।२)

तैर् अवश्यं विधातव्यं व्यलीकं किंचिद् एव नः । (८।१)

तद् एव नात्र संदेहः प्रसह्य परिगृह्यताम् ॥ (८।२)

नावमन्यो भवद्भिश्च हरिः क्रूरपराक्रमः । (९।१)

दृष्टा हि हरयः शीघ्रा मया विपुलविक्रमाः ॥ (९।२)

वाली च सहसुग्रीवो जाम्बवांश्च महाबलः । (१०।१)

नीलः सेनापतिश्चैव ये चान्ये द्विविदादयः ॥ (१०।२)

नैव तेषां गतिर् भीमा न तेजो न पराक्रमः । (११।१)

न मतिर् न बलोत्साहो न रूपपरिकल्पनम् ॥ (११।२)

महत् सत्त्वम् इदं ज्ञेयं कपिरूपं व्यवस्थितम् । (१२।१)

प्रयत्नं महद् आस्थाय क्रियताम् अस्य निग्रहः ॥ (१२।२)

कामं लोकास्त्रयः सेन्द्राः ससुरासुरमानवाः । (१३।१)

भवताम् अग्रतः स्थातुं न पर्याप्ता रणाजिरे ॥ (१३।२)

तथापि तु नयज्ञेन जयम् आकाङ्क्षता रणे । (१४।१)

आत्मा रक्ष्यः प्रयत्नेन युद्धसिद्धिर् हि चञ्चला ॥ (१४।२)

ते स्वामिवचनं सर्वे प्रतिगृह्य महौजसः । (१५।१)

समुत्पेतुर् महावेगा हुताशसमतेजसः ॥ (१५।२)

रथैश्च मत्तैर् नागैश्च वाजिभिश्च महाजवैः । (१६।१)

शस्त्रैश्च विविधैस्तीक्ष्णैः सर्वैश्चोपचिता बलैः ॥ (१६।२)

ततस्तं ददृशुर् वीरा दीप्यमानं महाकपिम् । (१७।१)

रश्मिमन्तम् इवोद्यन्तं स्वतेजोरश्मिमालिनम् ॥ (१७।२)

तोरणस्थं महावेगं महासत्त्वं महाबलम् । (१८।१)

महामतिं महोत्साहं महाकायं महाबलम् ॥ (१८।२)

तं समीक्ष्यैव ते सर्वे दिक्षु सर्वास्ववस्थिताः । (१९।१)

तैस्तैः प्रहरणैर् भीमैर् अभिपेतुस्ततस्ततः ॥ (१९।२)

तस्य पञ्चायसास्तीक्ष्णाः सिताः पीतमुखाः शराः । (२०।१)

शिरस्युत्पलपत्राभा दुर्धरेण निपातिताः ॥ (२०।२)

स तैः पञ्चभिर् आविद्धः शरैः शिरसि वानरः । (२१।१)

उत्पपात नदन् व्योम्नि दिशो दश विनादयन् ॥ (२१।२)

ततस्तु दुर्धरो वीरः सरथः सज्जकार्मुकः । (२२।१)

किरञ् शरशतैर् नैकैर् अभिपेदे महाबलः ॥ (२२।२)

स कपिर् वारयामास तं व्योम्नि शरवर्षिणम् । (२३।१)

वृष्टिमन्तं पयोदान्ते पयोदम् इव मारुतः ॥ (२३।२)

अर्द्यमानस्ततस्तेन दुर्धरेणानिलात्मजः । (२४।१)

चकार निनदं भूयो व्यवर्धत च वेगवान् ॥ (२४।२)

स दूरं सहसोत्पत्य दुर्धरस्य रथे हरिः । (२५।१)

निपपात महावेगो विद्युद्राशिर् गिराविव ॥ (२५।२)

ततस्तं मथिताष्टाश्वं रथं भग्नाक्षकूबरम् । (२६।१)

विहाय न्यपतद् भूमौ दुर्धरस्त्यक्तजीवितः ॥ (२६।२)

तं विरूपाक्षयूपाक्षौ दृष्ट्वा निपतितं भुवि । (२७।१)

संजातरोषौ दुर्धर्षावुत्पेततुर् अरिंदमौ ॥ (२७।२)

स ताभ्यां सहसोत्पत्य विष्ठितो विमले ऽम्बरे । (२८।१)

मुद्गराभ्यां महाबाहुर् वक्षस्यभिहतः कपिः ॥ (२८।२)

तयोर् वेगवतोर् वेगं विनिहत्य महाबलः । (२९।१)

निपपात पुनर् भूमौ सुपर्णसमविक्रमः ॥ (२९।२)

स सालवृक्षम् आसाद्य समुत्पाट्य च वानरः । (३०।१)

तावुभौ राक्षसौ वीरौ जघान पवनात्मजः ॥ (३०।२)

ततस्तांस्त्रीन् हताञ् ज्ञात्वा वानरेण तरस्विना । (३१।१)

अभिपेदे महावेगः प्रसह्य प्रघसो हरिम् ॥ (३१।२)

भासकर्णश्च संक्रुद्धः शूलम् आदाय वीर्यवान् । (३२।१)

एकतः कपिशार्दूलं यशस्विनम् अवस्थितौ ॥ (३२।२)

पट्टिशेन शिताग्रेण प्रघसः प्रत्यपोथयत् । (३३।१)

भासकर्णश्च शूलेन राक्षसः कपिसत्तमम् ॥ (३३।२)

स ताभ्यां विक्षतैर् गात्रैर् असृग्दिग्धतनूरुहः । (३४।१)

अभवद् वानरः क्रुद्धो बालसूर्यसमप्रभः ॥ (३४।२)

समुत्पाट्य गिरेः शृङ्गं समृगव्यालपादपम् । (३५।१)

जघान हनुमान् वीरो राक्षसौ कपिकुञ्जरः ॥ (३५।२)

ततस्तेष्ववसन्नेषु सेनापतिषु पञ्चसु । (३६।१)

बलं तद् अवशेषं तु नाशयामास वानरः ॥ (३६।२)

अश्वैर् अश्वान् गजैर् नागान् योधैर् योधान् रथै रथान् । (३७।१)

स कपिर् नाशयामास सहस्राक्ष इवासुरान् ॥ (३७।२)

हतैर् नागैश्च तुरगैर् भग्नाक्षैश्च महारथैः । (३८।१)

हतैश्च राक्षसैर् भूमी रुद्धमार्गा समन्ततः ॥ (३८।२)

ततः कपिस्तान् ध्वजिनीपतीन् रणे निहत्य वीरान् सबलान् सवाहनान् । (३९।१)

तद् एव वीरः परिगृह्य तोरणं कृतक्षणः काल इव प्रजाक्षये ॥ (३९।२)